Ik en ‘die ouwe’

“De grijze haardos had ik al gezien, ik schatte de man ergens ver in de 70, misschien had ik er dus ook gewoon rekening mee moeten houden.”

Ik en ‘die ouwe’

Ja hoor, pas geleden, op een zondag, was het weer eens raak. Het verdient niet de schoonheidsprijs, de hele situatie, maar het is wel het vermelden waard.

Hier volgt een verhaal in de categorie ‘opmerkelijke dingen die je meemaakt tijdens het hardlopen’.

Daar kwam ik aangelopen. Mijn vriendin volgde op een meter of tien afstand op de fiets en was getuige van het voorval.

Ik liep op de boulevard van Bergen op Zoom. Of nou ja, boulevard, het is de weg langs de Binnenschelde, een meer, met daarlangs een niet-natuurlijk strand en strandtenten.

Het was druk, de ijszaak draaide overuren en ook bij andere restaurants zaten mensen wat te eten of te drinken. Op het trottoir, waar je als hardloper nauwelijks kunt hardlopen door overbevolking van consumerende burgers, passerend horecapersoneel met dienbladen vol glazen, wilde ik niet gezien worden.

Dus koos ik voor het fietspad. Ter illustratie: je hebt eerst het water, dan een strook zand, dan terrasjes, dan het trottoir, dan het fietspad en dan de restaurant die bij de terrasjes horen (ja, veel overstekende en zigzaggende mensen).

Ik liep met redelijke snelheid, een kilometertje of 14 per uur, schat ik in. Toegegeven, ik als loper mag formeel niet op het fietspad, maar ik liep niemand in de weg. De situatie naderde dat ik twee fietsers wilde inhalen, alsof ik zelf een fietser was, gewoon links er voorbij.

Wat ik verwachtte, gebeurde ook.

De grijze haardos had ik al gezien, ik schatte de man ergens ver in de 70, misschien had ik er dus ook gewoon rekening mee moeten houden. Op het moment dat ik wilde passeren, schoot meneer, zonder te kijken dus, het fietspad over richting het trottoir. Dat doen heel veel ouderen dus.

Mijn schrikreactie? “Joo!”
Zijn schrikreactie? “Je mag hier niet lopen!”
Mijn frustratiereactie? “Je keek niet eens of er wat aankwam, ouwe!”

Naar het schijnt, aldus mijn vriendin, kreeg ik veel gefrustreerde blikken toegeworpen. Hoe durfde ik iemand uit te maken voor ‘ouwe’. Tja. Misschien niet heel netjes, maar wanneer ik net een seconde later was geweest of op een racefiets had gezeten, was ik en plein public op mijn snufferd gegaan.

Wie was er dan de echte schuldige geweest? Ik of ‘die ouwe’?

12 reacties

  • RunHanRun.nl

    Tja… In dat soort ‘drukke’ situaties is het handig om altijd even te laten weten dat je er aan komt, en/of in gaat halen. Helemaal als je harder gaat dan een fietser. Meestal schrikken fietsers nogal als je ze hardlopend inhaalt… helemaal wanneer het ‘oude’ mensen betreft ;).

  • Herman Weinans

    Lijkt mij duidelijk dat jij de schuldig bent. Ten eerste mag je niet op het fietspad lopen en te tweede moet je op een fietspad even aangeven dat je wilt passeren. Met je fiets geef je een belletje als loopt kun je ook vragen of je mag passeren. En ouwe zeggen is niet zo handig voor dat je het weet zit je ook in die groep.

  • Jos Veldscholte

    Als fietser regelmatig heb ik regelmatig hetzelfde probleem: stellen die naast elkaar fietsen. Als ik wil passeren bel ik. Als ik geen reactie merk bel ik nog eens, en daarna vaker totdat ik merk dat ze me gehoord hebben, bij brede fietspaden door om te kijken of iets dichter bij elkaar te gaan fietsen, of achter elkaar gaan fietsen, of achter elkaar te gaan fietsen bij smalle fietspaden of bij aankomende tegenligger. Sommige mensen gaan eerst naar links, kijken dan achterom en blijven dan (breeduit) naast elkaar fietsen. Anderen horen niets, sommigen laten merken dat ze het bellen agressief vinden. Bellen moet! Het is niet agressief maar ik wil zeker weten dat de voorligger niet plots opzij gaat (vaak zonder om te kijken en/of richting aan te geven).
    Onlangs ging een van de fietsers voor me zelfs naar de linkerkant van de weg terwijl de ander rechts reed! Ik zei dat ik alleen links inhaal, dus dat ze naar recht moest. Dit mentale gevecht duurde een halve minuut en toen heb ik haar rechts ingehaald. Tegen de verkeersregels in natuurlijk, maar wat moet je? Ik probeer uit alle macht de slechte reputatie van racefietsers geen voer te geven, maar in het land van eigengereiden is dat knap moeilijk!

  • Rob Schmidt

    Het is een beetje geven nemen van 2 kanten en het heeft vaak niets met leeftijd te maken. Je hebt ook fietspaden zonder dat er een voetpad naast is. Dan roepen de de fietsers, vaak zonder bellen, dat het een fietspad is en dan mag je er wel op als loper! Dat bellen of even roepen zou onderhand wel een keer een vaste gewoonte mogen worden en dat scheelt dan veel irritatie ook in het bos trouwens met de mountainbikers.

  • Hans Wouters

    Ik vind het in de eerste plaats zeer vreemd dat de redactie zonder commentaar een artikel plaatst waarin een jonge sportman een oudere man uitscheldt met Ouwe om welke reden dan ook. Zeer denigrerend voor deze oudere man en geen reclame voor onze mooie sport.
    De hardlopende jonge man behoort te weten dat een loper op het fietspad zich als gast moet gedragen. Hij hoort dus zeker te waarschuwen als hij wil passeren, precies zoals ook een racefietser dat zou moeten. Dat is precies om dit soort ongelukken te voorkomen. En dan ook nog gaan schelden zegt alles over het niveau van deze jonge man en niets over de oudere heer.
    Ik zou dit verhaal ook zeker geen reclame vinden voor Gerben zijn eigenzinnige verhalen.

  • A. van dorp

    Overduidelijk dat opa hartstikke fout is. Iedere verkeersdeelnemer die van richting wil veranderen dient zich er eerst van te vergewissen of hij/zij daarbij het overige verkeer niet hindert, voor ieders veiligheid ! In een auto wordt je dat zo ook geleerd. De ouwe heeft nu onnodig voor een gevaarlijke situatie gezorgd, dat was gezien het snelheidsverschil ook gemakkelijk te voorkomen. Overigens zie ik steeds vaker dat men een zijspiegel op de fiets gemonteerd heeft, misschien een idee dat boven een bepaalde leeftijd verplicht te stellen ?

  • P.P.

    Ben al een paar keer door racende en andere niet oplettende fietsers geraakt. Vooral die racers zonder bel . Hup zo de sloot ingereden, geblesseerde arm, geschaafd been, verder gelukkig heel. Ze reden gewoon door. Echt asociaal.

  • S de lange

    Nou Gerben ik ben ook grijs en misschien in jou ogen bijna een ouwe, maar loop ook nog wel eens een stukkie. Pr op de marathon van 2.40 dusss. het gaat mij niet om goed of fout , maar ik zou daar helemaal niet gaan lopen in al die drukte! Mijn trainingen doe ik liever in de natuur of langs rustige wegen, smorgens vroeg of s avonds wanneer het wat koeler is. Maar ieder zijn ding, maar wel rekening houden met elkaar!

  • Z. de Boer

    Waarom wil je daar überhaupt gaan hardlopen, als het zo druk is en de ruimte om te hardlopen zo beperkt? Verder hoop ik dat het je gegeven is om zelf ook ooit een ‘ouwe’ te worden. Wellicht denk je dan nog eens aan dit voorval terug.

  • Martijn

    Tja, herkenbaar. Ik ben een keer op de fiets gesneden door een brommer. In mijn frustratie riep ik -misschien net iets minder netjes dan ik hier schrijf- “geslachtsdeel!” naar de (jonge)man in kwestie. Dat leverde bijna een vechtpartij op.
    We maken allemaal weleens een foutje (de ander natuurlijk meer dan jijzelf)… met een beetje anticipatie op / begrip voor elkaar kom je een heel eind, en meestal heb ik dan nog kilometers pret bij het bedenken van die gevatte opmerking die ik eigenlijk had moeten maken.

    • Menduh

      Je gedrag is tekenend voor de kille, kortlontige tijdgeest. De schuld bij een ander (proberen) te leggen, allerlei verklaring erbij bedenken (als ik op een racefiets zat… ) en tot slot grote mond opzetten. Deze houding is toch helemaal onacceptabel bij sportieve mensen ? En dat vervolgens gaan publiceren. Dit artikel zegt iets over jouw en niets over die “Ouwe” heer. Ik kan mij zo ontzettend ergeren aan mensen die “foutjes/misstapjes” van anderen genadeloos afstraffen. Wat voor gedrag verwacht je van je omgeving als je zelf een keer onoplettend bent of misstap begaat (wees eens eerlijk, wie overkomt dit niet)? Juist, klein beetje begrip en respect!
      De overige verhalen van Gerben zal ik altijd lezen met dit artikel in het achterhoofd.

  • Mark

    Ja joh, zeker daar kun je de gekste dingen meemaken.. ik probeer het daar vaak in te schatten wat die lui gaan doen. Gaat ook wel eens bijna mis maar dan schud ik mn hoofd en snel weer door.

Reacties zijn gesloten.

De beste looptips en inspirerende artikelen 2x per week in je mailbox?

Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief en mis niets!

Advertentie

Meer uit Columns & meer

Advertentie