X
COROS PaceWINACTIE
De COROS Pace
Lees op onze RUNTECH pagina wat dit horloge je allemaal te bieden heef. t 

Naam *
Verplicht
E-mail *
Verplicht
Verplicht
 

10 moeilijkste dingen tijdens je eerste halve marathontraining

Door
Eleanor Crick
9 februari 2018 00:00
10 moeilijkste dingen tijdens je eerste halve marathontraining
Je kan makkelijk 10 kilometer lopen, maar je wil meer uitdaging. Dus dan ga je voor 21,1 kilometer. Meer dan het dubbele van wat je normaal loopt. Op een schaal van 1 tot 10. Hoe bang was je? Trainen voor een halve marathon vereist discipline, lef, maar je moet er ook een beetje gestoord voor zijn. 
Laten we even stilstaan bij de 10 moeilijkste onderdelen van het trainen voor een halve marathon.

1. Na 10 kilometer voelen alsof je dood gaat.

Je voelt alsof je benen doodgaan wanneer je langer dan 10 kilometer loopt. Je hebt dorst, je bent moe, je krijgt honger, je wil gewoon stoppen, maar het mag niet. Hoe ga je dit ooit 21,1 kilometer volhouden? 

2. Regelmatig spierpijn ervaren.

Ik kan me nog goed herinneren dat ik een lange duurloop had gehad en de volgende dag wakker werd en gewoon helemaal stijf was. Mijn benen wilden niet meer. Alles deed pijn. En dit was niet eens de laatste keer, elke week wist ik dat ik na mijn duurloop de dag erna of twee dagen erna, zo’n ontzettend veel spierpijn zou ervaren. Het houdt niet op! 

3. De angst die je voelt net voor je een lange duurloop gaat doen.

De eerste keer dat je 15 kilometer moet lopen, of de eerste keer dat je 20 kilometer loopt. Welke lange afstand langer dan je ooit hebt gedaan is eng. Ik weet nog toen ik voor het eerst 18 kilometer ging lopen. Ik dacht: leef ik nog wel na zoveel kilometer? Waar moet ik heenlopen? Hou ik dat vol? Wat doe ik met eten? Met drinken? Zoveel onzekerheden, maar als je het eenmaal hebt gehaald. En je sporthorloge of hardloopapp de kilometers aangeeft, dan voel je je zo trots. 

4. Het gevoel hebben alsof je ontzettend langzaam bent.

Het heet niet voor niks langzame duurloop. Het voelt zo langzaam soms. Gedachtes die door je hoofd gaan tijdens het trainen: ‘Ga ik wel snel genoeg?’ ‘Is dit een goed tempo?’ 

5. Naar de wc moeten gaan terwijl je ver van huis bent.

Je bent in de middle of nowhere en je moet nog 8 kilometer naar huis rennen, maar je moet naar de wc. NU. Shit happens.  

6. Een slechte training ervaren.

Het zal vroeg of laat gebeuren. En het is misschien moeilijk te geloven, maar ze zullen je mentaal sterker te maken. 

7. Altijd honger hebben.

Al dat trainen zorgt voor honger, veel honger. Het lijkt nooit op te houden. 

8. Al je vrije tijd spenderen aan alles lezen wat er maar te vinden is over halve marathontraining.  

Het is zeker verstandig om goed voorbereid te zijn, maar ga je net piekeren over doemscenario’s die misschien, wellicht, mogelijk, eventueel zouden kunnen gebeuren. 

9. Op een rustdag toch naar buiten willen gaan om te lopen.

Je bent in halve marathonvoorbereiding, dus je moet trainen! Hoe kan je dan rusten! Je moet trainen! Respecteer deze dagen. Honoreer deze dagen. Uiteindelijk zal je er echt blij mee zijn dat je ze hebt genomen. 

10. De weken waarin je je kilometers weer afbouwt overleven.

Je hebt tot een bepaalde afstand getraind en begint langzaam de kilometers weer af te bouwen zodat je uitgerust aan de start staat. Word niet gek. Blijf bezig, voor je het weet zal het voorbij zijn! 

Er is geen twijfel mogelijk, het moeilijkste deel van het lopen van een halve marathon is het trainen naar de halve toe. Maar als je op je trainingsschema vertrouwt en het in kleine stapjes neemt, zal je voor je het weet die finishlijn passeren. Dan kijk je hierop terug en denk je: wow, ooit dacht ik dat dit onmogelijk was, maar kijk waar ik nu sta? Misschien denk je: wanneer kan ik dit weer doen!? Ja, hardlopen is leuk. 
  • Deel dit artikel
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google+
  • Mail dit artikel:
  • Mail
Auteur
Eleanor
Eleanor Crick
Eleanor  Crick

Eleanor Crick



Is freelance journalist en blogger. In haar vrije tijd loopt ze het liefst halve marathons of ontdekt ze haar stad Utrecht op haar hardloopschoenen. Op haar website loopdepressievrij.com blogt ze over alles waar ze gelukkig van wordt. 

Verplicht Verplicht
Verplicht
  • Jan
    Helaas heeft Rob gelijk in zijn reactie. Eleanor heeft duidelijk een verkeerde trainigsopbouw gekozen waardoor ze hier haar eigen slechte ervaringen projecteert op de grote groep hardlopers die zich op willen maken voor de langere afstanden en nu denkt dat dat een zware kwelling wordt. Sluit je aan bij een hardloopgroep met ervaren (liefst gediplomeerd) trainer en je zult zien dat trainen voor een halve marathon niet zwaarder is dan voor een snelle 10km. Echter wel verantwoorde verder opbouw van de rustige duurlooptijd vergt en aanleren van efficiente looptechniek om zo lang kwalitatief goed te lopen.
    Reactie geplaatst op 11/02/18 om 10:54 uur
  • Martin
    Ik ben laat begonnen met hardlopen, toch behoorlijk wat HM's gelopen. Geen wereldtijden, maar op mijn 67ste toch nog 2:06 gelopen. Wat mij stoort in de reactie van Ray is het ontbreken van enige empathie voor zijn medemens hardloper. De term Jan met de korte achternaam komt voorbij. Zijn schrijfsel getuigt van weinig sociaal gevoel, kenmerkend voor een bepaald type hardloper. Geen plezierig mens!
    Reactie geplaatst op 11/02/18 om 10:23 uur
  • Peter
    Ik ben ongetwijfeld een atypische loper. Normaal loop ik maximaal één keer per week. De afstand is dan tussen de 7,5 en 10 km. Voor mijn eerste HM één keer rustig 27 km gelopen. De recreatieve HM, op 31-12-17, in een groep met tempobewaaksters gelopen in 2:40. Daarna naast mijn normale afstand twee keer 15 km gelopen. Afgelopen zaterdag pin de Blaauwbekmarathon mijn 2e HM; 2:19. Conclusie is dat ik zonder trainingsschema een HM kan volbrengen.
    Reactie geplaatst op 09/02/18 om 21:31 uur
  • Ray
    Ik ben het helemaal met Rob Geurtsen eens. Maar Eleanor schrijft uiteraard voor de gemiddelde Jan met de korte achternaam , dus voor een niet al te gemotiveerd publiek. Na 3 maanden begonnen te zijn met hardlopen meteen in de 4e maand 3 halve marathons gelopen ! Dit is weer zo'n libelle-achtig schrijfsel ....... als je de halve marathon zo beleeft , moet je duidelijk meer trainen en/of minder slap voor jezelf punt. Oh ja .. ik had NIET getraind voor de halve EN ik nam geen eten/drinken en ik dede er 3 in 1 maand als beginneling. Moet ik nou maar met een alternatieve NIKE slogan eindigen denk ik : shut up and just do it ! :) Wel beseffende dat er enorme verschillen zijn tussen prorun lezers : sommigen zijn wat meer prorunners dan anderen zeg maar haha.
    Reactie geplaatst op 09/02/18 om 19:02 uur
  • Eddie
    Helemaal met Wim eens , ik herken alles wat de mevrouw schrijft en is duidelijk een ervaringsdeskundige , goed en herkenbaar geschreven stukje !
    Reactie geplaatst op 08/02/17 om 11:46 uur
  • Wim
    Zo herkenbaar ;-) Wat ben jij een azijnpisser zeg Rob! Schrijf anders zelf eens een stukje ipv dat van iemand anders met de grond gelijk te maken! Ik vind er helemaal niets verkeerd aan en ik ben zeker dat de schrijver dit uit eigen ervaring vertelt! Be positive or go home!
    Reactie geplaatst op 08/02/17 om 11:34 uur
  • Rob Geurtsen
    Wat is dit voor raar stukje? Die spierpijn dat kan, maar hoeft helemaal niet, ik train een groepje en ze lopen nu steeds meer kilometers en soms hebben een paar deelnemers spierpijn, maar steeds een ander en soms na een kortere training, een HIT. Dit zijn problemen die moet je niemand aanpraten want ze hebben echt helemaal niets te maken met halve marathon-training maar het met hittepetit-gedrag en fantasieën. Trainen voor een halve marathon levert ook geen chronische honger op, en wat is er mis met een honger gevoel? Heeft mevrouw Crick zich wel eens afgevraagd waarom er zoveel obesitas om ons heen is, behalve teveel suiker en eten verleiding, geloven mensen dat een hongerig gevoel een teken van het lichaam is dat er behoefte aan eten is. Nou echt niet... dan is koppijn of een slap gevoel veel belangrijker... signaal voor tekort aan vocht, slaap, voedingsstoffen... En de drang tot plassen, is dat een probleem mevrouw Crick? Gewoon de broek omlaag, hurken tussen auto's, de koele wind langs de billen laten waaien, plassen en broek weer omhoog. Na afloop douchet u toch, en de meeste mensen dragen hun slip maar één dag, dus ook al geen probleem. . Het is echt een heel raar onhandig stukje... dat niets met hardlopen te maken heeft.
    Reactie geplaatst op 08/02/17 om 11:18 uur

ProRun loopclinics: Waar & wanner?

Loopkalender

19
oktober