Loper van de Maand: Cees Stolwijk

Vorige maand trapten we onze  rubriek Loper van de Maand af met Laura van Manen. Deze maand is Cees Stolwijk onze loper van de maand. Op zijn 45ste begon hij met hardlopen en 10 jaar later besloot Cees het wat serieuzer aan te pakken. Sindsdien loopt hij het ene record na het andere en is hij meermaals Nederland, Europees en Wereldkampioen bij de Masters. Cees is inmiddels 75 en heeft nog onverminderd plezier in het hardlopen en de drang om zichzelf te verbeteren.

Cees Stolwijk (1950) uit Amersfoort

We hebben Cees dertien vragen voorgelegd.

Hoe ben je ooit begonnen met hardlopen en wanneer was dat?

Op mijn 45ste heb ik voor het eerst mijn hardloopschoenen aangetrokken. Ik had een zittend beroep bij het ministerie van Buitenlandse Zaken. Het werd tijd dat ik ging sporten ofwel meer bewegen. Vrij snel daarna heb ik de 20 km wedstrijd in Brussel gelopen. Met veel pijn bereikte ik de finish, terwijl ik veel oudere lopers de eindstreep zonder problemen zag bereiken. Dat moest ik ook kunnen, dacht ik toen. Ik ben toen begonnen om een aantal keer per week een duurloop te doen. Vijf jaar later op mijn 50ste ben ik lid van Altis geworden. Op mijn 55ste begon ik op advies van de toenmalige trainer bij Altis, serieus de trainingen op te pakken. Trainingsschema, baantrainingen, interval, minder marathons, etc.

Hoe vaak en hoeveel loop je (ongeveer) in de week?

Sinds mijn 65ste loop ik 4 x per week. Gemiddeld 60 à 70 km. Tweemaal op de baan en tweemaal op de weg. Verder 1 x per week naar de sportschool waar ik lichte krachttraining doe. Tenslotte 1 x per week een fietstraining van 30 à 40 km. Ik start de dag met 5 à 10 minuten oefeningen. De massage bezoek ik 1 x per twee weken.

Wat motiveert jou om regelmatig je hardloopschoenen aan te trekken?

Plezier in het lopen in de polder en de wil om mezelf te verbeteren. Prestatiedrang zit wel in me. Nu het sneller (PR’s) lopen er niet meer inzit, train ik ook om mijn gestelde doel bij NK’s, EK’s of WK’s te bereiken.

Loop je liever alleen of samen?

Op de weg loop ik bij voorkeur alleen, vooral bij de lange duurlopen. Op de baan train ik graag in een groepje atleten die ongeveer dezelfde snelheid hebben als ik.

Heb je een onvergetelijke hardloopervaring die je met ons wilt delen?

Ik heb veel onvergetelijke ervaringen op het gebied van hardlopen, teveel om er een uit te pikken. Ik denk dan bijvoorbeeld aan het eerste onverwachte wereldrecord indoor op de 1500 meter. Maar ook in datzelfde jaar, ik was toen 65, dat ik drie wereldtitels in Lyon behaalde (de cross, de 10.000 meter en de marathon) en het Wilhelmus aanhoorde. Verder denk ik ook nog regelmatig aan de Jungfrau Marathon en de marathon in Mali bij 35 graden. Deze marathon liep ik onvoorbereid. Ik was in Mali met mijn dochter om projecten te bezoeken waar ik gewerkt had. Ik wilde alleen maar een stukje meelopen om te ervaren hoe het voelt om in die hitte en onmogelijk verkeersomstandigheden (verkeer, geiten op de weg, taxies, geen verkeersregelaars, etc. in deze stad te lopen. Al lopende wilde ik hem toch uitlopen. Achteraf onverantwoord, wat heb ik geleden, maar het is goed afgelopen. Ik leef nog!

Luister je naar muziek of een podcast tijdens het lopen?

Nooit, ik luister naar de vogels, voel de wind en geniet van het regelmatig afzien tijdens slechte weersomstandigheden.

Wat betekent hardlopen voor jou in je dagelijks leven?

Het is een belangrijk onderdeel in mijn leven geworden. Ik voel me niet alleen sterk, maar ook bevoorrecht dat ik nog steeds in staat ben om zonder problemen zo’n 10 tot 20 km probleemloos al hardlopend kan afleggen. Dat wil niet zeggen dat ik altijd heel graag aan een training begin, maar ik weet dat als ik weer thuis kom, ik met grote voldoening in mijn luie stoel kan gaan zitten.

Wat is je favoriete hardloopgadget?

Geen, ik loop vrijwel altijd zonder een horloge. Alleen bij de voorbereiding van een marathon draag ik een Garmin om mijn tempo en afgelegde kilometers te weten. Een smartphone heb ik niet. Op hartslag heb ik ook nooit gelopen. Ook lopen op vermogen heb ik nooit gedaan. Ik voelde me altijd te oud om met deze apparatuur te beginnen, niet wetende dat ik nog zo lang zou lopen. Achteraf gezien had ik (denk ik) wel deze hardloopmiddelen moeten gebruiken.

Heb je een boekentip?

De autobiografie van Nelson Mandela. Dit behoeft geen nader toelichting. Wat een “kracht” heeft deze man gehad om zijn gevangenisleven door te komen. Daar is een marathon (zelfs in Mali) niets bij vergeleken.

Verder heb ik genoten van het boek “Marathonloper” van Abdelkader Benali met name van hoe hij op interessante en boeiende wijze ieder kilometer van de marathon kan beschrijven. Een leerzaam boek is het “Geheim van het hardlopen” van Hans van Dijk en Ron van Megen.

Heb je nog een bepaald doel dat je met hardlopen wil bereiken?

Nu ik in de categorie 75+ zit, wordt de concurrentie logischerwijs minder, zodat een nationale titel mij wat minder voldoening geeft. Vanzelfsprekend heb ik wel concurrentie bij EK’s en WK’s. Maar omdat ik niet graag vlieg (vliegangst en vliegschaamte) weerhoud het me van deelname aan de kampioenschappen als het ver vliegen is zoals dit jaar de WK indoor in Florida of volgend jaar de WK outdoor in Zuid Korea. Vind ik wel jammer. Vandaar dat ik mij vanaf mijn 74ste heb voorbereid om op mijn 75ste te proberen wat nationale en misschien een enkel Europees of Wereldrecord te lopen. Tot mijn eigen verrassing is dit tot nu toe boven verwachting gelukt.

Welke tip zou je aan andere lopers willen meegeven?

Ik geniet van zowel het lopen op de baan als op de weg. Daarnaast ligt overigens mijn grootste passie bij de indoor. Het zijn onvergelijkbare disciplines. Ik begrijp niet zo goed dat de meeste lopers en dan heb ik het nu over wedstrijdlopers, zich beperken tot de weg en de baan links laten liggen. Ik denk dat je op de baan echt atletiek bedrijft en het wezenlijk bijdraagt aan een goed looptechniek. Dus, 2 x per week op de baan trainen zou ik iedere prestatieloper willen adviseren. Verder probeer ook eens de indoor. Het is heerlijk om binnen die kleine ronden te rennen met publiek op de tribune en je vooraf niet bezig te houden met de weersomstandigheden. Probeer dit eens, de meeste atleten weten niet wat ze missen. Tenslotte beleef ik veel plezier aan alle afstanden, dus van de 800 mtr tot en met de marathon (dat laatste nu niet meer).

Wil je tot slot nog iets anders kwijt aan lezers van ProRun?

Je lichaam goed onderhouden vind ik net zo belangrijk als het trainen. Daarbij denk ik niet alleen aan goede voeding maar ook aan rust en massage. Dit is blessurepreventie. Ik voel me overigens wel bevoorrecht dat ik zo’n gezond lichaam heb en niet vaak door blessureleed lange tijd heb moeten stoppen met lopen. Dus ik heb makkelijk praten. De gezonde genen heb ik cadeau gekregen hetgeen betekent dat mijn prestaties niet alleen een verdienste van mezelf zijn, maar ook een geschenk.

Bedankt, Cees – voor de inkijk in je rijke hardloopleven!