Motivatie om te gaan hardlopen

Ik heb eigenlijk nog nooit gehoord dat iemand zei: ‘ik ga hardlopen omdat ik dat zo’n leuke sport vind’.

Motivatie om te gaan hardlopen

Foto: Janneke Poort

Een van de leuke gevolgen van het schrijven van mijn boek is de uitnodiging te spreken tijdens een grote gezondheidsbeurs in België.
De organisatie heeft mij ten doel gesteld de beursbezoekers aan de hand van ‘Ik haat hardlopen!… dacht ik’, te inspireren en te motiveren hun huidige levensstijl gezonder aan te pakken. Omdat ik goed beslagen ten ijs wil komen, heb ik mijn verhaal nauwkeurig voorbereid. Ik verdiepte me in ‘de TED methode’, schreef mijn tekst, oefende mijn praatje vele malen hardop tijdens autoritjes of onder de douche en uiteindelijk ten overstaan van Bob, onze hond. Daarna was ik klaar om voor een echt publiek te spreken.

Mijn ‘oefenpraatjes’ gingen prima, ik had er zelfs veel plezier in. Ik mocht mijn verhaal onder meer doen voor een groep beginnende hardlopers. Niet alleen ik was daardoor een beetje gespannen, mijn publiek was dat ook, al was dat om andere redenen. Ik zag sommige personen nogal bedrukt kijken toen ik ze na afloop succes wenste met hun eerste looptraining. Ik had nog wel een tijdje door mogen spreken wat hen betreft.

Starten met hardlopen kent niet zelden een drempel die aspiranten over moeten. Volgens mij zijn er maar weinig mensen die er meteen plezier aan beleven.
Vaak is de motivatie om te gaan lopen te vinden in argumenten als ‘ik wil wat afvallen’ of ‘ik moet meer bewegen’. Ik heb eigenlijk nog nooit gehoord dat iemand zei: ‘ik ga hardlopen omdat ik dat zo’n leuke sport vind’. Pas later in het proces, als iemand het lopen echt de tijd en daarmee een kans heeft gegeven, ontstaan andere vormen van motivatie.
Dan zie je motivatie die bijvoorbeeld geput wordt uit het stellen van doelen, uit de energie die men krijgt van het lopen -al dan niet- met een groep, uit het gevoel dat men cadeau krijgt voor de geleverde inspanning.

Als ik voor mezelf spreek dan zit mijn motivatie om te lopen inmiddels in zo veel dingen. Dat merk ik duidelijker nu de (officiële) wedstrijden wegvallen. Ik las onlangs een artikel waarin stond dat professionele lopers het lastig vinden om gemotiveerd te blijven nu er geen races plaatsvinden. Dat begrijp ik helemaal.
Ik ben een amateur. Dat zal er voor een groot deel voor zorgen dat ik mijn motivatie om te lopen geenszins kwijt ben. Natuurlijk vind ik het gemis van wedstrijden en alles daaromheen heel jammer, maar ik loop met geen procent minder plezier.

Ik ervaar het op sommige momenten zelfs als een waardevolle ervaring dat ik in deze tijd, waarin ook het hardlopen soms anders beleefd moet worden, nog net zo intens van het lopen kan genieten. Ook zonder evenementen, zonder medailles, zonder de hele kermis eromheen blijft het voor mij de mooiste vorm van sport.

Als ik komende zondag mijn tweede virtuele marathon van dit jaar loop, zal dat mijn motivatie zijn: dat ik het geluk heb van het lopen in zijn puurste vorm te kunnen genieten. Gewoon van de beweging op zich, van het gevoel dat het me geeft en van de trots achteraf als het ‘werk’ weer gedaan is…

“We can bring hope to the world that we can train behind the scenes and come back in a strong way,” – Eliud Kipchoge over de London marathon 2020.

De beste looptips en inspirerende artikelen 2x per week in je mailbox?

Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief en mis niets!

Meer uit Columns & meer