Hardloopjunkies, recreatieve genieters of wedstrijdlopers. We zijn allemaal verschillend, maar de hardloopconnectie is er. Iedereen heeft zijn eigen verhaal. In deze serie interviews vertellen lopers waarom het hardloopvuurtje in hen nooit dooft.
Niet iedereen kan het zich voorstellen, maar hardloopliefhebber Thomas Naasz wel: hij rent vooral om te genieten en in een flow te komen. ,,Even met je kop in de wind, altijd, waar en wanneer je dat maar wilt. Ik loop thuis, maar ook in de pauzes van mijn werk. Is dat het mooiste van hardlopen? Ik denk het wel. Vergelijk het maar eens met zwemmen. Dan moet je naar het zwembad toe, omkleden, zwemmen, omkleden en weer terugrijden. Met hardlopen verlies je veel minder tijd.”
Naasz loopt al sinds zijn tienerjaren, maar begon er serieuzer mee tijdens zijn studententijd. ,,Ik heb verschillende sporten geprobeerd, ook basketbal, maar toch kwam ik steeds weer terug bij hardlopen. En ja, dat heeft inderdaad altijd weer te maken heeft met het gemak waarmee je het kunt doen.”
Voldaan gevoel
Toch doet het woord ‘gemak’ eigenlijk geen recht aan de prestaties die Naasz levert. Zo heeft de van origine triatleet bijvoorbeeld een marathonrecord van 2.48.34. Die tijd liep hij tijdens de marathon van Rotterdam 2014, meteen ook zijn mooiste herinnering op loopgebied. ,,Ik wilde zo graag een marathon lopen met een tempo sneller dan vijftien kilometer per uur en die dag lukte dat. Ik liep ontzettend vlak en verloor eigenlijk nergens tijd. Dat gaf na afloop zo’n voldaan gevoel. Heerlijk was dat.”
Zwarte dag
Een jaar eerder beleefde hij tijdens dezelfde marathon juist een ‘zwarte dag’. ,,Toen ging het helemaal mis. Ik had dezelfde doelstelling, maar was na achttien kilometer helemaal gesloopt. Bij het 24 kilometerpunt wist ik dat het een lijdensweg zou worden. Uiteindelijk finishte ik boven de drie uur. Uitstappen doe ik niet. Ik denk dat ik daarvoor teveel respect voor de afstand heb. Zolang ik geen blessure heb, zal ik nooit stoppen. Ik denk dat ik daar alleen maar spijt van zou krijgen en er een enorm slecht gevoel aan zou overhouden. Dan maar een dagje afzien.”
Ondanks verschillende topprestaties (zo finisht Naasz regelmatig triatlons onder de voor triatleten magische grens van negen uur), staat bij hem het plezier voorop. ,,Daarom loop ik ook graag met anderen. Mijn vriendin (Nina Bakker, zij stond vorige week centraal in deze Born to Run-rubriek, red.) loopt tijdens een marathon niet veel langzamer dan ik, dus onze lange duurloopjes doen we heel vaak samen. Dan kun je je aan elkaar optrekken, maar het is ook gezelliger. En een stuk makkelijker dan in je eentje.”
Mentale aspect
Hardlopen draait volgens Naasz vooral om het mentale aspect. ,,Als je moe wordt, ben je snel geneigd je tempo te minderen. Eigenlijk best gek, want die vermoeidheid wordt dan toch niet minder meer. Die is er al. Dan kun je beter maar gewoon hard blijven doorlopen, dan ben je er sneller vanaf. Zolang het in het koppie goed zit, kun je meer dan je denkt.”
