Waarom je baas gek is als je niet mag hardlopen onder werktijd

Hardlopen onder werktijd: een logisch antwoord op zittend stressen?

Waarom je baas gek is als je niet mag hardlopen onder werktijd

‘Je loopt niet zoveel meer de laatste weken, ben je geblesseerd?’ vraag ik L.

‘Hoe weet jij dat ik minder loop?’ kaatst L. terug.

‘Ik volg je op Strava,’ zeg ik. ‘Op een gegeven moment liep je iedere week 3 of 4 keer. Nu nog maar 1 keer, zit je tegen een blessure aan?’

‘Nee, dat niet,’ zegt L. een tikkie droevig, ‘maar ik moet weer naar kantoor, dus kan ik niet meer lopen.’

L. werkte gedwongen thuis sinds de corona-crisis en liep om de dag hard. Nu hij weer naar kantoor gaat, schiet het lopen erbij in.

Zonde. Mensen met zittend werk, kunnen prima de werkdag onderbreken voor een rondje lopen

We maakten er een mooie filmpje van:

Goed voor de productiviteit.

Goed voor de gezondheid.

Goed voor de stemming.

Het deed me denken aan een gesprek op het kantoor op het Sportrusten hoofdkwartier een paar jaar geleden.

Neef nummer drie kijkt verbaasd op

‘Wat gaan jullie doen?’, vraagt hij als hij ziet dat we onze sporttassen pakken.

‘Hardlopen’, zeggen Maarten (neef 2) en ik in koor. ‘En jij gaat mee. Je moet toch nog 6K lopen vandaag?’

Het is dinsdagmorgen 11.30 uur. We zijn alledrie op het Sportrusten-hoofdkwartier de ‘werk’dag begonnen om (ongeveer) 9.00 uur. Na twee en een half uur werk achter een computer is het tijd voor een rondje hardlopen. Dat houdt ons scherp en het is lekker.

Neef drie protesteert. Hij wil eerst de pagina voor het gratis e-book afronden.

Prima.

Hij krijgt tien minuten.

Maarten en ik duiken onze mail in en gaan antwoorden geven op binnenkomende vragen.

We hebben toch nog tien minuten.

Neef drie tovert mooie pagina’s in beeld, en krijgt een idee over een leuke test om ademhalingsfrequenties te meten. Goed idee, we praten erover en zonder dat iemand er erg in heeft is het ineens 12.15 uur. Maarten krijgt honger en het begint buiten te miezeren.

We maken de pagina met het testje voor de ademhaling af en gaan dan lunchen (ok, zij gaan lunchen en ik eet een lullig handje met nootjes).

We hebben nog niet gelopen. Zo gaat dat vaker. We nemen ons voor om de werkdag te breken door een rondje hard te lopen, maar het lopen wordt ondermijnd door plannen, e-mails en telefoontjes.

En er is nog meer gevaar. Om 14.00 uur heb ik een afspraak met een looptrainer die mogelijk met ons programma wil werken in Amersfoort. Ik besluit om ná die afspraak een rondje te gaan lopen rond 15.30 uur, Maarten en Mark (zo heet neef nummer drie) willen mee. Dan kan de lunch even zakken en kunnen we toch lekker lopen.

De afspraak loopt wat uit en om 16.00 uur zijn we (eindelijk) zo ver om een rondje hard te lopen. Even twijfelen we nog of het wel zinvol is, zo aan het eind van de dag.

We gaan toch en al na 12 minuten voelt het weer heerlijk om de zittende werkdag af te wisselen met buiten lopen. Om half vijf zijn we alweer terug en we hebben nog een productief laatste uur – we zijn na dat lopen even fris als toen we de dag begonnen – waarin we flink wat werk afronden.

Hardlopen onder werktijd: luxe of noodzaak?

Hardlopen onder werktijd. Voor ons is het makkelijk. We zitten op een mooi stekkie midden in een gebied van natuurmonumenten en we kunnen kiezen uit rondjes van 5K, 10K of 12K. En we hebben geen baas die zit te zeuren dat het tijdsverspilling is, we zíjn de baas, wel zo makkelijk.

Als ik echter de baas was van een groot concern – bijvoorbeeld de NS – dan zou ik sporten op de werkvloer ook aanmoedigen. Of gewoon een rondje wandelen natuurlijk. Dat is midden in Utrecht wat makkelijker.

Journalist Harry Bradford van The Huffington Post schreef een artikel over de perfecte werkdag. Hij krijgt flink wat kritiek op zijn perfecte dag, omdat er geen bijvoorbeeld geen rekening wordt gehouden met kinderen. Maar zijn conclusie is dat je werkdag productiever is al je 52 minuten werk afwisselt met 17 minuten pauze. En daar zit toch wel wat in.

Overigens lijkt het me niet dat we dat met een stopwatch hoeven te timen tot precies 17 minuten, dat is dan weer niet zo ontspannen.

Wat gebeurt er als je weg gaat achter je computer?

Waarom is het zo waardevol om hard te lopen onder werktijd? Een hypothese is dat je de neo-cortex wat rust geeft en dat er veel goede ideeën in je reptielenbrein zitten.

Zittend achter een computer komen er veel prikkels binnen in de neo-cortex. Dat is het deel van de hersenen wat mensen onderscheidt van dieren, daarin schuilt onze ratio. Door een overdaad aan prikkels in de neo-cortex kunnen we ‘contact verliezen’ met ons zoogdierenbrein (emoties) en reptielenbrein (onder andere onze ademhaling). Daarom kan het zijn dat we zittend achter een computer veel sneller ademen dan nodig is: onze neo-cortex overschreeuwt het reptielenbrein.

Nou en? Is dat zo erg dan?

Het is vooral zonde. Want in onze andere hersenlagen zitten ook veel goede ideeën en je intuïtie weet vaak eerder dan je neo-cortex wat goed is om te doen. Iedereen kent de ervaring dat je ergens niet op kunt komen, tot je er niet meer aan denkt en dan ineens komt het boven.

Conclusie?

Doe regelmatig niets, neem tijd om te lanterfanten, hard te lopen en te klooien.

Ook – of juist – onder werktijd.

Welk bedrijf doet mee?

3 reacties

  • Rien Schalkwijk

    Mijn werkgever Defensie stimuleert sporten onder werktijd en stelt daartoe middelen en faciliteiten ter beschikking. Sterker nog, mijn geüniformeerde collega’s moeten ieder jaar een sporttest afleggen, waaronder hardlopen, waarbij ze verplicht het aantal meters binnen een bepaalde tijd moeten kunnen afleggen die bij hun leeftijdsgroep past. Maar het wordt ook gewaardeerd als burgercollega’s sportief zijn. We stimuleren dat onder andere met challenges. Zie de link. Dus hardlopen onder werktijd, zeker! https://www.linkedin.com/posts/jivc_bepartofit-ookditisjivc-summerchallenge2020-activity-6696054662312816640-5kIU

    • Anoniem

      Dank voor je reactie Rien, bij Defensie is dat volgens mij al jaren de gewoonte, toch?

      • Joshua Copier

        Als burgermedewerker binnen defensie moet je het geluk hebben dat je leidinggevende het toestaat. Er is hierin niks vastgelegd, zoals dat wel voor de militairen een gewoonte is. Heb je een sportieve leidinggevende dan zal hij of zij daarin je steunen. Heb je een leidinggevende die niet sport dan heb je de bekende ‘houten kaak’. Ik zal het toejuichen om tijdens werktijd een sportmoment te mogen hebben. Hopelijk gaat het (ooit) is veranderen.

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De beste looptips en inspirerende artikelen 2x per week in je mailbox?

Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief en mis niets!

Meer uit Born Runners