Zonder schoenen geen blessures?

Hoe belangrijk zijn je loopschoenen nu eigenlijk?

Het letselpercentage bij lopers lijkt elk jaar te stijgen. Een onderzoek uit 1998 bij elitetriatleten, toont aan dat, over een periode van 5 jaar, 3,4 % van hun kwetsuren veroorzaakt werden door zwemmen, 34,5 % door fietsen en maar liefst 62,1 % door hardlopen. Vanwaar die monsterscore? De traditionele verklaring is dat rennen meer blessures veroorzaakt omdat het een high-impactsport is, terwijl bij zwemmen en fietsen deze botsende inwerking op ons lichaam haast nihil is.

Dus hoe minder we deze ‘dreunen’ laten inwerken op ons lichaam, hoe minder kans op een loopverbod omwille van pijntjes.

Bepaalde experten wijzen met een beschuldigende vinger naar onze hardloopschoenen. Zij refereren onder meer naar het minimalistische schoeisel van een Mexicaanse stam die bekend staat om hun natuurlijke en vooral blessurevrije manier van lopen. Deze Tarahumara, die vaak blootvoets op pad gaan, werden gebombardeerd tot een voorbeeld voor de letselvrije loper. Maar aangezien objectieve onderzoeken naar het verschil tussen atleten met en zonder hardloopschoenen momenteel ontbreken, is het moeilijk om dit als enige, doorslaggevende reden te zien. Dus misschien is er nog wel meer dat we van hen kunnen leren en is onze schoen niet alleen de boosdoener?

1. Lichaamsgewicht
Zoals iedereen weet, is de mensheid er de laatste jaren niet slanker op geworden, en dat geldt ook voor hardlopers. Dit is ongetwijfeld een factor die bijdraagt ??tot het feit dat tegenwoordig meer en meer high-impactsporters geblesseerd raken. Hoe zwaarder je lichaam, hoe groter de slag die je gewrichten, spieren en pezen keer en keer te verwerken krijgen. En je kan van de Tarahumarastam veel zeggen, maar dat het dikkerdjes zijn, neen, echt niet.

2. Gebrek aan lichaamsbeweging
Een belangrijk verschil tussen de Tarahumara en de doorsnee amateurloper is dat de eerstgenoemden op verschillende manieren zeer actief zijn gedurende de hele dag, terwijl de hobbyist gemiddeld misschien een uurtje per dag loopt en de overige 23 op zijn kont zit of achterover ligt. Een actieve levensstijl buiten het hardlopen helpt om de meeste overbelastingen die de oorzaak zijn van blessures te voorkomen.

3. Harde oppervlakken
Een ander belangrijk verschil tussen de Tarahumara en ons is de ondergrond waarop wij rennen. Daar waar wij (vooral tijdens de donkere winterdagen) onze training afwerken op beton en asfalt, dartelen zij kilometerslang op een zacht en comfortabel pad. Niet moeilijk om te raden bij welke ondergrond ons lijf het meeste afziet.

4. Aanleg
Een laatste verschil is dat je op onze aardbol nu eenmaal mensen hebt die ‘born to run’ zijn. Al hun genetisch materiaal en hun hele lichaamsbouw is door de eeuwen heen verfijnd tot 1 doel: hardlopen. Dit is het geval bij de Tarahumara en niet meteen bij Jan Mondaal uit Giethoorn. Jammer, maar het zij zo.

Dus, als je valt voor het verleidelijke idee dat hardloopschoenen de schuld van alle loopblessures zijn en dat blootvoets rennen een einde zal maken aan al je klachten, is de kans op een deftige teleurstelling reëel. Als je echt je blessurerisico zo veel mogelijk wilt verminderen, houd dan ook rekening met de andere factoren zoals lichaamsgewicht, ondergrond en een dagelijkse portie beweeglijkheid. En dat genetisch nadeel, tja, dat kan je best gewoon aanvaarden.

De beste looptips en inspirerende artikelen 2x per week in je mailbox?

Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief en mis niets!

Meer uit Born Runners