Emoties & blessures

Door
Yvonne Janssen
8 september 2018 00:00
Emoties & blessures
Foto Rob Pauel
Blessures worden meestal geassocieerd met overtraining of verkeerd trainen. Dat er ook een link bestaat tussen blessures en emoties is minder algemeen geaccepteerd. We weten dat langdurige blootstelling aan hoge vormen van psychische druk, zoals stress, boosheid of verdriet kunnen leiden tot psychische ziektebeelden, zoals een burn-out. Echter, waar we minder bij stilstaan is dat je lichaam je ook signalen geeft wanneer het (psychisch) niet goed met je gaat.

Zoals het bekende sportmerk ASICS (Latijnse afkorting voor anima sana in corpore sano: een gezonde geest in een gezond lichaam) al uitdrukt; lichaam en geest is één. Emoties waar geen aandacht aan wordt besteed kunnen overgaan in lichamelijke klachten. Vaak begint dit met zeer subtiele aanwijzingen, maar wanneer de signalen van je lichaam niet worden opgepikt kunnen deze lichamelijke klachten steeds heftiger worden, met een blessure of zelfs ziekte als eindresultaat.

Als ik aan atleten met blessures vraag hoe het komt, hoor ik hen meer dan eens antwoorden dat ze geen idee hebben, aangezien ze toch hetzelfde hebben getraind als normaal. Als ik dan doorvraag naar hoe het verder met ze gaat, op het werk, in hun relatie, met hun familie, gezin, vrienden, kortom in de rest van hun leven, dan komen er regelmatig issues naar boven die emotionele spanning of stress met zich meebrengen. Als je ervan uitgaat dat lichaam en geest een samenspel zijn, met elkaar in contact staan, is het niet vreemd dat, als je geen aandacht aan deze emoties besteedt, je lichaam hier op enig moment ook last van krijgt. Dit kan zich uiten in blessures en ziektes, maar ook in verminderde hardloopprestaties bij een gelijke inspanning; geen van alle gewenste resultaten.

Aan het einde van een training enige tijd geleden, toen we het hadden over blessures, hoor ik mezelf nog trots zeggen dat ik daar gelukkig nog nooit last van had gehad. Tot ik twee weken later last kreeg van een langdurige liesblessure. Je kunt zeggen dat ik het over mezelf af heb geroepen door mijn opmerking, maar ik geloof dat mijn lichaam me iets duidelijk probeerde te maken. Even later is dezelfde blessure weer teruggekomen. Ik had blijkbaar niets geleerd. Ik was mijn eigen bedrijf gestart, wat veel onzekerheid en spanning met zich meebrengt. Daarnaast speelden er wat persoonlijke kwesties waar ik erg veel verdriet van had. Ik wist alleen niet zo goed hoe ik hiermee moest omgaan en omdat ik een stoere vrouw ben, besteedde ik er niet veel aandacht aan en ging ik maar gewoon door. Door deze liesblessure kon ik opeens mijn grote passie voor hardlopen niet meer uitoefenen en kon ik wedstrijden, zoals de Egmond halve marathon, wel vergeten; notabene tijdens een cursus tot hardlooptrainer bij de Atletiekunie.

Goed, ik mocht dus met mezelf aan de slag. Aangezien ik nog nooit een blessure had gehad en al jaren met hardlopen bezig was, begreep ik dat deze blessure niet het gevolg was van overtraining of verkeerd trainen. Ik besloot meer met mijn emoties in contact te komen. Een vriendin wees me op een zeer professionele manueel therapeut, Moos Roovers, die zowel aandacht besteedt aan lichaam als geest, houding en ademhaling. Hij wees me erop dat je lichaam bestaat uit een emotionele (linkerhelft) en een rationele kant (rechterhelft). Toen hij mijn houding bestudeerde zag hij dat ik scheef was gaan staan, mijn emotionele kant was als het ware achter mijn rationele kant gaan staan. Het was voor hem dan ook geen verrassing dat mijn liesblessure aan de linkerkant zat. Toen we vervolgens overgingen op ademhalingsoefeningen, werd opnieuw duidelijk dat ik niet in contact stond met mijn emoties. Ik ademde oppervlakkig in mijn borst en de doorgang naar een diepe buikademhaling, zoals zou moeten, werd volgens hem geblokkeerd door emoties. Blijkbaar maak je in je middenrif contact met je emoties. Tijdens de zeer pijnlijke bindweefselmassage van zo’n 3 uur, die de bedoeling heeft om je emoties los te maken, werd me duidelijk hoeveel pijn en verdriet er in mijn lichaam zat; vooral mijn benen zaten helemaal vast.

Na die behandeling en mijn beslissing om meer in contact te staan met mijn emoties, ging de liesblessure weg en sindsdien ben ik blessurevrij. Het hardlopen gaat weer goed.

Wat is de moraal van het verhaal? Je lichaam en geest staan met elkaar in verbinding. Gaat het geestelijk of emotioneel niet goed met je, dan geeft je lichaam je signalen. Pik je de meest subtiele signalen al op en doe je er wat mee, dan blijft het daar vaak bij. Echter, als je eigenwijs bent en denkt dat je het zelf beter weet, dan is de kans groot dat je lichaam met steeds sterkere signalen komt, vaak op je meest kwetsbare plek, totdat je de boodschap geleerd hebt.

Je lichaam is een fascinerend en complex systeem en als je in goed contact staat met jezelf, mentaal en fysiek, is het je beste maatje, die precies doet wat je wil. Sta je echter niet in contact met jezelf en negeer je de signalen van je lichaam, dan betaal je daar vaak een grote prijs voor, bijvoorbeeld in de vorm van een blessure, ziekte of tanende hardloopresultaten.

Mijn boodschap aan jullie is de volgende: de communicatie met jezelf is enorm belangrijk, dus neem je lichaam serieus! Besteed bij blessures niet uitsluitend aandacht aan het fysieke plaatje, maar durf verder te kijken en betrek het emotionele aspect er ook bij. Vaak is zowel de diagnose als de behandeling dan effectiever en kun je wellicht zelfs komen tot preventie in de toekomst.
  • Deel dit artikel
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google+
  • Mail dit artikel:
  • Mail
Auteur
Yvonne
Yvonne Janssen
Yvonne   Janssen

Yvonne Janssen



Verplicht Verplicht
Verplicht
  • Yvonne Janssen
    Dag Enric, Dat betekent dat je je bewust bent van je gevoelens en daar op een constructieve en gezonde manier aandacht aan besteed en mee omgaat, dus je emoties niet negeert of eraan voorbij gaat, maar ze doorleeft en verwerkt. Zo voorkom je dat je je emoties in een grote rugzak stopt die je figuurlijk steeds met je meedraagt en op den duur een steeds zwaardere ballast voor je worden, met schadelijke gevolgen.
    Reactie geplaatst op 16/09/15 om 03:43 uur
  • Enric Martinez
    Ik versta die part van \"in contact zijn met je emoties\" absoluut niet. Bedoelt het dat je niet weet wanneer je boos bent, je verdrietig, verveelt of gelukkig voelt? Hoe kan dat precies?
    Reactie geplaatst op 29/05/15 om 15:04 uur


Loopkalender

19
juni