Marathon is een proces

Iedereen die een marathon uitloopt is al een winnaar. Je hoort bij een select gezelschap. Het is een lange weg, soms jaren, voordat je voor het eerst de finish na 42 kilometer en 195 meter bereikt. De opbouw in die periode is daarom belangrijk. Je wilt graag een behoorlijke tijd op de klok krijgen maar dat gaat niet makkelijk. Waar loop je in dit proces tegenaan? 7 punten om over na te denken.

Wie als loper binnen een jaar een marathon loopt is een zeldzaamheid. Die bijna heilige afstand roept zelfs een angstbeeld op bij lopers. Het duurt vaak langer dan een jaar voordat de beslissing valt om de marathon te lopen.

Die finish is misschien waar je het allemaal voor doet. Wekelijks vaak trainen, ook als het weer tegenzit en anderen lekker op de bank zitten, dat moet je er voor over hebben. Die finishlijn moet niet de echte beloning zijn maar de training moet je zoveel plezier geven dat je de weg naar die marathon als winst ziet!

Omdat je toch de tijd hebt kun je in de beginfase goed overwegen welke trainer, schema of informatiebronnen goed bij je passen. Bekijk en probeer een paar verschillende schema’s uit. De ene aanpak zal je aanspreken en de andere niet. Natuurlijk is de aanpak die je aanspreekt belangrijk, daar haal je motivatie uit om slim en verantwoord te blijven trainen. Motivatie is toch waarom je wekelijks drie tot misschien wel zeven keer gaat trainen!

Je kunt trainen wat je wilt maar als de brandstof niet klopt loopt het allemaal minder lekker. Behalve dat je een marathonloper wordt in die jaren moet je nog wat worden: een voedingsdeskundige. Lees hoe je als loper het beste je voeding op je nieuwe levensstijl kunt aanpassen. Voor de meeste marathonlopers geldt dat je dit niet doet als een oprisping maar dat je je leven er naar inricht. Dan wil je niet alleen weten wat goed werkt met voeding en drinken tijdens een wedstrijd maar ook tijdens al die uren trainen.

Maak gebruik van de tijd die je neemt. Je hoeft niet morgen de marathon te lopen, Rome is ook niet in een dag gebouwd. Neem er één tot twee jaar de tijd voor, of langer. Bouw geleidelijk aan je vorm. Voel je niet opgejaagd. Bouw genoeg rust- en herstelmomenten in, in de periode dat je je duurvermogen uitbouwt tot dat van een marathonloper. Je conditie neemt sneller toe dan de kracht in je spieren en pezen. Als dat verschil te groot wordt, neemt je kans op blessures toe. Houd dat gat klein. 

Herstel van een stevige training wordt meestal ’s nachts uitgevoerd, als je ligt te slapen. Wil je een marathonloper worden dan moet je ook een betere slaper worden. Het gaat niet alleen om die paar nachten voor je grote wedstrijd. Het betekent rondom je trainingsdagen goed slapen. Dat is ook een onderdeel van het proces om een marathonloper te worden. 

Een zeer Hollands punt: begroot wat je nodig hebt. Hardlopen is gratis, er staan gelukkig geen tolpoortjes voor marathonlopers langs de weg. Die ene speciale marathon is niet gratis. Je gebruikt natuurlijk al de kleren en schoenen die je hebt. Misschien wil je in het proces van je ontwikkeling betere schoenen. Het kan zijn dat je training- én wedstrijdschoenen op je verlanglijst zet. Of dat de kleding die je hebt van veel betere kwaliteit moet zijn om bijvoorbeeld irritaties na 20 kilometer te voorkomen. Als je marathon in het buitenland is dan komen daar reis- en verblijfskosten bij. Trainen bij een club is een geweldige stimulans, dus zet ook dat lidmaatschap in je begroting.

Marathonloper zijn zonder support van je eega of familie maakt het een stuk zwaarder. Iedere keer weer uitleggen dat je een paar uur gaat trainen is lastig. Betrek je familie en vrienden erbij. Hopelijk staan zij juichend langs de straat en steunen ze je bij ieder uur dat je weer gaat trainen. Als je deelt met vrienden en familie dat je een marathonloper bent, krijg je door die support die onbetaalbare vleugels. Hopelijk helpen die je langs het beruchte punt waar de man met de hamer staat en geniet je dubbel van je finish.