Sneeuwpret

Volle bak zomer (eehm… niet hier in Nederland…) en ik ga het hebben over sneeuw? Ja, want ook in de zomer kun je als trailrunner in de sneeuw terecht komen. Dat mocht ik tijdens mijn Trailrunweek meemaken. En dat is echt leuk! Mocht je deze zomer de bergen (en sneeuw) op gaan zoeken? Lees dan zeker verder voor interessante weetjes en tips.

Om in Europa  ’s zomers met je voeten in de sneeuw te kunnen staan, zul je de hoogte op moeten zoeken. De eeuwige sneeuw vindt je op een hoogte van zo’n 3200m, maar ook lager kun je je door de sneeuwvelden ploeteren. Place to be: de bergen, in mijn geval de Alpen. Doordat het bij aankomst in Puy Saint Vincent nogal slecht weer was en het in het dal regende (en geen hand voor ogen zagen, het zicht was nog geen 100 meter), werden we de volgende dag verrast met een uitzicht op vers besneeuwde bergtoppen onder een strakke blauwe lucht. Toppen die overigens nog ver onder de 3200m grens liggen. Geen eeuwige sneeuw dus en vooral de sneeuw op de zuidkant van de toppen was twee dagen later al bijna geheel verdwenen. De temperatuur in het dal waar wij zaten, varieerde van 20-30 graden.

Als vuistregel geldt, dat iedere 1000 meter die je stijgt, de temperatuur met 6 graden afneemt. Terwijl wij in het dal weg zaten te zweten, werd de temperatuur naarmate we hoger kwamen tijdens het trailrunnen, steeds aangenamer. Op 2500m hoogte stond ik met de voeten in de (smeltende) sneeuw, terwijl de temperatuur tussen de 15-20 graden lag. 

Die smeltende sneeuw zorgt voor smeltwater, dat zich een weg naar beneden zoekt. Dat begint al onder de sneeuwvlakte, waar zich stroompjes vormen onder de sneeuwlaag. Een risico dus, want voor je het weet zak je door de sneeuw heen, omdat het smeltwater het sneeuwveld van binnenuit ‘uitholt’. Hier heeft het lopen met stokken dus een voordeel. Even voor je in de sneeuw prikken en zo kun je de zachte stukken vermijden.

Wat bij ons heel duidelijk was om te zien, is dat sneeuw vooral rondom rotsen, die uit de sneeuw steken, wegsmelt. De warmte van de zon wordt door sneeuw weerkaatst, maar een rots neemt de warmte juist op. Sneeuw rondom de rots smelt dus sneller weg, wat kan leiden tot een dunne bovenlaag van sneeuw met een holte er onder, waar je makkelijk doorheen kunt zakken.

Zo’n besneeuwd oppervlak, dat begint te smelten, is behoorlijk glad. Dat heb ik aan den lijve ondervonden. Er zijn diverse manieren om door de sneeuw te ploeteren. Er vanuit gaande dat je goede trailschoenen aan hebt, heb je in ieder geval profiel onder je schoenen. Voor grip op een stijgend stuk schop je de punt van je schoen in de sneeuw, zodat je een soort van treetje creëert. Loop je met meerdere mensen achter elkaar, dan kun je mooi elkaars voetsporen gebruiken. Een vlakke of schuine vlakte oversteken is het gemakkelijkst als je je tenen schuin naar buiten laat wijzen. Glij je weg? Probeer dan op je buik te glijden, zodat je met handen, knieën en voeten grip kan krijgen op de sneeuw. Of je moet een stukje willen 

Stokken kunnen helpen bij het lopen door sneeuw. Je hebt een steuntje en kunt een veilige weg door de (zachte) sneeuw zoeken. Let wel op bij glijpartijen dat jezelf of iemand anders als saté aan je stokken rijgt.

Hoe hoger je komt, hoe droger de lucht wordt. Zeker als het zonnig is en je in de volle zon aan het klimmen bent naar de sneeuwvlaktes en vervolgens van de volle zon de schaduw in stapt. Dat kan aardig koel aanvoelen en daarnaast verdampt je zweet razendsnel. Drinken is dus noodzakelijk en daarbij is het innemen van extra zouten en mineralen aan te bevelen. Dit kan in de vorm van bijvoorbeeld ORS, of kokoswater of sportdrank met een snufje zout.

In de bergen is de zonkracht sterker dan dat wij in ons platte landje gewend zijn. Dat verschil van laagland naar een hoogte van 2000m is al zo’n 30% en daarnaast kan sneeuw zo’n 80% van de UV-straling weerkaatsen. Wil je niet met een knalrode toet van je trailrun terug komen, dan is het gewenst om je goed in te smeren. Ons werd een factor 50 geadviseerd. Vergeet dus ook niet de onderkant van je neus, oren, kin en armen in te smeren, als je daadwerkelijk door de sneeuw heen gaat lopen. 

Meestal heb je een aardig portie aan hoogtemeters te verstouwen, voordat je met je voeten in de sneeuw staat. Dat betekent dat je vaak al minimaal een paar uur onderweg bent. Een paar uur waarin omstandigheden erg kunnen veranderen. Allereerst al de dalende temperatuur naarmate je hoger komt. Hou daar dus rekening mee en neem wat extra kleding mee, zoals een windjasjes, armstukken of wellicht een lange tight en een isolatiedekentje/poncho. Naast je noodzakelijk vochtvoorraad is het ook handig om wat voeding mee te nemen. Wat ik nog meer meeneem onderweg naast stokken en ORS? Dat lees je hier 

En ben je uiteindelijk boven en sta je dan werkelijk midden in de zomer met je voeten in de sneeuw? Dan kan het echt geen kwaad dit bewijs vast te leggen voor het thuisfront of om er later nog eens van na te genieten. Ook leuk om midden in de zomer een sneeuwballengevecht te houden en op de billen van een sneeuwheuvel af te glijden. 

Make memories!

See you at the trails!