Hardloopjunkies, recreatieve genieters of wedstrijdlopers. We zijn allemaal verschillend, maar de hardloopconnectie is er. Iedereen heeft zijn eigen verhaal. In deze serie interviews vertellen lopers waarom het hardloopvuurtje in hen nooit dooft.
Voor Almeerder Maikel Zuijderhoudt (25) is hardlopen in ieder geval zijn grote liefde. Hoe anders kan hij 7 tot 10 keer per week trainen en daarbij de 120 kilometer regelmatig aantikken? ,,Het mooiste is dat het altijd kan en dat je overal naartoe kunt. Je hebt alleen schoenen en wat kleding nodig en kunt vervolgens op plekken komen waar je normaal niet komt. Dat is genieten.”
Het hardlopen is er bij Zuijderhoudt met de paplepel ingegoten, maar hij gaat nog verder dan dat. Hij richt zich daarnaast op triatlons en duatlons. Hij heeft dan ook geluk dat zijn werkrooster perfect is afgesteld op zijn intensieve trainingsweken. Vorig jaar liep Zuijderhoudt zijn eerste marathon. In Amsterdam had hij slechts 2.42 uur nodig om de finish te halen. ,,Dat was een memorabel moment. Als kind had ik altijd al de droom om een marathon te lopen en het was minstens zo gaaf als ik me had voorgesteld.”
Even geen marathons
In 2015 zal de Almeerder even geen marathons lopen, want begin dit jaar heeft hij ruim drie maanden last gehad van een ontstoken peesplaat tussen zijn bil en onderrug. ,,Toen ik eindelijk weer kon lopen, waren dat mijn mooiste kilometers ooit. Volgend jaar wil ik eigenlijk een voorjaarsmarathon en najaarsmarathon lopen. Misschien in Rotterdam en Amsterdam. Bij die laatste wil ik dan mijn persoonlijk record met tien minuten verbeteren.”
Toch schuwt Zuijderhoudt het niet om meteen nóg verder te kijken. ,,Het jaar daarop zou ik dan de marathon van Berlijn willen lopen. Als ik daar onder de 2.28 uur loop, ben ik de snelste Flevolander. Dat zijn leuke dingen.”
Overigens is het niet zo dat Zuijderhoudt alleen nog marathons gaat lopen. Zo pakt hij de komende weken een aantal duatlons in Frankrijk mee, maar zal hij eind oktober ook zijn titel van vorig jaar verdedigen tijdens de tien kilometer bij de doorgaans druk bezette Wolfskamerloop in Huizen. Een ’32’er’ zou daarbij heel normaal zijn.
Frituurpan
Grappig, maar ook opvallend genoeg let Zuijderhoudt niet eens echt op zijn voeding. ,,Voor en na trainingen zorg ik er wel voor dat ik mijn energie zo goed mogelijk aanvul. Maar als ik een avondje met mijn vriendin op de bank zit, zet ik rustig de frituurpan aan. En als ik in de stad ben, duik ik ook gewoon de KFC in. Ik laat dat soort dingen niet aan me voorbij gaan. Zeker in de hardloopwereld overheerst de gedachte dat ‘lichter’ beter is. Ik ben daar een tijdje in meegegaan, maar begon toen heel veel vermogen te verliezen. Dat was gewoon ongezond. Daar ben ik dus mee gestopt.”
