Hardlopen is veel meer dan een sport. Hardlopen is een middel om nieuwe dingen te ervaren en nieuwe dingen te ontdekken.
Niet iedereen kan het zich voorstellen, maar hardloopster Ingrid uit Kerkrade wel: op 61-jarige leeftijd met een kunstheup 10 km kunnen hardlopen. “De dokter zei dat ik nooit meer zou kunnen hardlopen.” ProRun sprak de 61-jarige hardloopster over haar passie voor hardlopen en wat zij heeft ontdekt door het hardlopen met een kunstheup.
Ingrid begon met hardlopen in 2013 door middel van hardlopen met Evy. Het beviel goed en al snel kon ze 10 km hardlopen. In 2014 heeft ze de halve marathon van Eindhoven gelopen. Ingrid merkte toendertijd dat ze het hardlopen minder leuk begon te vinden. “Ik ben toch door blijven lopen, maar in mei 2015 kreeg ik klachten in mijn lies, wat steeds erger werd. Uiteindelijk moest ik zelfs met krukken lopen.”
Uiteindelijk kwamen de dokters er na zeven weken achter dat Ingrid een gebroken heup heeft gehad. “De chirurg in België had het over een stressfactuur. Uiteindelijk is het zo ver gegaan dat de bloedvoorziening naar mijn heupkopje daardoor dood is gegaan en is afgebroken. Op dat moment ligt Ingrid in het ziekenhuis: “Mijn eerste vraag was: hoe zit dat met hardlopen?” De arts gaf aan dat dit niet meer zou lukken. “Ik vond dit toen heel erg, maar probeerde me erbij neer te leggen.”
Ingrid was na 12 weken krachttraining en revalideren klaar om weer te kunnen werken. De fysiotherapeut gaf aan dat met een heupprothese Ingrid het hardlopen weer zou kunnen oppakken. “Ik zou het rustig moeten opbouwen door op een atletiekbaan te beginnen. Twee weken later stond ik op de atletiekbaan en ben ik heel rustig begonnen. Ik was ontzettend bang dat het ding zou afbreken.” Maar al snel kreeg Ingrid vertrouwen in haar nieuwe heup. Haar trainer lette daarnaast heel goed op haar en ging ze iedere week terug naar de fysiotherapeut voor krachttraining.
Nu is het een jaar later en vertelt Ingrid dat ze prima 10 km kan lopen. Helaas merkt ze veel onbegrip van haar omgeving. “Veel mensen dachten dat het niet meer zou lukken en dat het verstandiger was om niet meer te lopen. Maar het hardlopen hoort bij mijn leven. Het gaat mee op vakantie. Ik probeer overal drie keer per week hard te lopen.”
Gelukkig kan ze bij haar mede-hardlopers bij haar atletiekvereniging wel steun vinden. “Nu ik lid ben van een atletiekvereniging heb ik veel mensen om mij heen waar ik goed over het hardlopen kan praten en samen mee kan lopen. Mijn collega’s van de atletiekvereniging vinden het geweldig dat het lukt. ‘Dat jij dat kan, dat is zo fijn!’ Terwijl op het werk en niet-hardlopers er sceptisch over zijn. ‘Zou je dat wel doen? Dadelijk houdt die heup het niet.’ Maar daar heb ik een leuk antwoord op gevonden: Er zijn genoeg kunstheupen op voorraad als de heup het niet houdt. Ik vind het prima zo, ik ben er een beter mens door geworden.”
Daarnaast heeft ze juist meer plezier gevonden in het hardlopen door haar kunstheup en de atletiekvereniging. “Door de atletiekvereniging heb ik meer tijd over voor mijn kinderen en kleinkinderen. Ook lukte het echt niet om alleen intervaltraining te doen. Bij de atletiekvereniging zijn de trainingen heel afwisselend en lukt het nu wel om beter te trainen.” Ingrid merkt dat het hardlopen haar ook heeft veranderd. “Ik kan van origine best piekeren. Sinds ik hardloop is dat eigenlijk een heel stuk minder geworden. Het hardlopen maakt je hoofd leeg. Na het hardlopen maak ik me er gewoon minder druk om. Ook al is er nog geen oplossing voor.”
Ook heeft Ingrid vrienden gemaakt door het hardlopen en is ze fysiek sterker. “Ik kan mijn werk goed doen als verpleegkunde. Ik werk 32 uur per week op een hele drukke afdeling en dat lukt nu lichamelijk en geestelijk beter.” Ook kan Ingrid door het hardlopen en het krijgen van haar kunstheup meer genieten van de natuur. “Ik sta nu stil om een foto te maken. Voorheen deed ik dat echt niet, omdat de tijd eraan verloren ging. Ik let nu niet meer op mijn snelheid, maar probeer gewoon lekker te lopen.”
Ingrid hoopt dat ze ooit weer een halve marathon kan lopen, maar haar focus is op dit moment om te kunnen blijven lopen zoals het nu gaat. “Een jaar geleden had ik niet gedacht dat ik nu 10 km zou kunnen lopen, maar heel diep in mijn achterhoofd komt de vraag natuurlijk of het zou lukken. Het is niet een streven dat ik heb, maar wie weet zou het kunnen. Als je met een heupprothese loopt, is het belangrijk om dat met beleid te doen en onder begeleiding. Ik denk dat het belangrijk is om goed te luisteren naar je lichaam. Ook al kan je maar een paar kilometer hardlopen. Het brengt zoveel goeds.”
