De 24-jarige Rinus Pauel begeleidt – als fysiotherapeut – de Chinese ultraloper Bai Bin die een jaar lang 80 kilometer per dag gaat hardlopen. Via ProRun vertelt hij wekelijks over zijn avonturen. Eerder las je deel 16.
Vrijdag 11 mei,
Ben er eindelijk achter waarom Bai Bin steeds de schoenen afwijst die ik voor hem koop. Met veel moeite maakte hij mij duidelijk dat hij van een sponsor schoenen had gekregen maar dat deze hem totaal niet bevielen. Door het sponsorcontract kan hij niet op een ander merk schoenen lopen. Hij stelde lachend voor om dan maar een stickertje over het merk te plakken en alsnog de door mij voor hem gekochte schoenen te dragen.
De communicatie in het Chinees blijft erg lastig, ik probeer de taal wel te leren maar het gaat mij niet snel genoeg. De communicatie met de groep verloopt daardoor vaak erg stroef Gelukkig begrijp ik op de één of andere manier Bai Bin wel. Het blijft een uitdaging!
Zaterdag 12 mei
Vandaag weer met Li in de auto. Hij is als leider van het project erg veel bezig met het marketen van deze tocht. De sponsors in China zetten erg veel druk op hem om ervoor te zorgen dat er veel kijkers naar het project worden getrokken. De hedendaagse volgers in China willen spanning en sensatie en dat is moeilijk te combineren met de doelstelling van het project waarbij men wil laten zien dat wilskracht en doozettingsvermogen tot mooie prestaties kan leiden en dat het goed is om je dromen na te jagen!
Bai Bin zijn maag lijkt wat kalmer dan gisteren wat duidelijk te merken was aan zijn loopsnelheid. Gaat nu weer een stuk sneller (circa 10 km p/u)
Zondag 13 mei
De teller staat nu op 4600 km met veel hoogte meters tot wel 2 km hoog vanaf zeeniveau. We lopen nu over een prachtige weg langs de kust met stijle kliffen die we later op de dag blijkt we moeten beklimmen. Door al het klimwerk duurt het erg lang en lopen we ‘maar’ 65 kilometer. Aan het einde van de dag beklim ik een van de toppen om de zon te zien wegzakken in de wolken. Wederom een prachtige sterrenhemel boven ons hoofd. Een moeizame dag.
Maandag 14 mei
Doordat we gisteravond laat eindigden beginnen we vandaag wat later. Nu bij het daglicht zien we dat we op het ‘dak’ van de bergen langs de kust lopen. Het lijkt op een maanlandschap of een prehistorische omgeving waar niks levends te vinden is en de wind vrij spel heeft. In de verte enkel de bruine heuvels die de eindige horizon breken.
We raken hem eens weer keer bijna kwijt. Hij besloot zonder overleg om een lange bocht af te snijden en zo te kunnen genieten van de natuur….
