Je gaat je eerste hardloopwedstrijd lopen en dan kunnen er een hoop emoties door je heen gaan. Ben je wel goed voorbereid? Weet je eigenlijk wat je te wachten staat? Je hebt er zin in, maar bent tegelijkertijd doodsbang, want je hebt eigenlijk geen idee waar je aan begonnen bent. Met een volle buik hardlopen, vergeten te plassen, niet weten hoe je je startnummer op je shirt spelt. Alle loopblunders passeren de revue, maar wat een beleving. Wat een wedstrijd. Het is een ervaring om nooit te vergeten.
Misschien is het een hele tijd geleden dat je je eerste wedstrijd liep, misschien was het pas een week geleden, maar je eerste hardloopevenement vergeet je nooit.
Of u nu een expert of een amateur bent, je hebt ooit deze blunders wel meegemaakt. Aan de start giert de adrenaline door je lijf, als je over de finish komt kan je het niet geloven. Je bent in extase, maar als je thuis bent, val je bewusteloos op de bank. Die uitputting komt niet alleen door je eerste wedstrijd, maar door de hoeveelheid emoties die door je heen gieren.
Dus ik weet zeker dat je in een aantal van deze gedachtes kunt herkennen.
Morgen is het zover… IK KAN NIET SLAPEN
Waarom ben ik eerder wakker dan de wekker?
Tijd om te eten. Maar wat moet ik het beste eten? Iedereen eet toch pasta voor een wedstrijd?
Wat gebeurt er als ik niet op mijn geregistreerde tijd eindig?
Ik ben zo zenuwachtig
Ik moet heel veel pasta eten. Dat doen hardlopers toch?
En koffie want dan ren ik vast sneller
Ik kan echt niet zo vroeg pasta eten…
Waarom wilde ik eigenlijk meedoen? Dit is absurd
Hoe spelt ik mijn startnummer op mijn shirt? Dit is toch niet zo makkelijk…
Waar is de startlijn? Waar moet ik heen?
Ik had misschien niet zoveel moeten eten…
Waar wachten we nou op? IK BEN ZENUWACHTIG
Ik moet plassen.
Er zijn hier zoveel mensen! Dit is zo spannend!
Er staat een rij voor de dixi. Waarom moet iedereen tegelijkertijd plassen?
Ik heb nog nooit met zoveel mensen samengelopen
Ik. Wil. Lopen.
Waarom duurt dit zo lang?
Oh, het startsignaal gaat! We gaan al!!!
Maar we lopen helemaal niet hard… het is hier zo druk
Waarom rent iedereen zo langzaam? Even inhalen hoor!
Wow, ik ga zo snel! Dit gaat goed.
Waar moeten we heen? Oh, ik moet langzamer rennen, wat een drukte.
Volgens mij ben ik te snel van start gegaan…
Ik heb water nodig…
Ik moet echt even stoppen. Moet. Ademhalen.
Waarom wilde ik dit ook alweer doen?
Auw. Een steek in mijn zij!
Ik kan niet meer!
Moet doorgaan. We zijn er bijna!
Water? Krijgen we water onderweg?
Hoe loop en drink je tegelijkertijd? Ik verslik me steeds.
Kramp! Oh en volgens mij krijg ik een schuurplek…
We zijn er bijna… we zijn er bijna…
Daar is de finish! Kan ik nog door? Ik voel alsof ik ieder moment neerval…
Sneller!!!! Laatste 100 meter!
Wow. Ik krijg een medaille? En een snack?
Dit was geweldig! Ik wil nog een keer!
Welke gedachtes herken jij?
