X
Brooks Ghost 11WINACTIE
De nieuwe Brooks Ghost 11


Naam *
Verplicht
E-mail *
Verplicht
Verplicht
 

Een jaar lang twee marathons - deel 7

Door
redactie Redactie
18 april 2018 00:00
Een jaar lang twee marathons - deel 7
De 24-jarige Rinus Pauel begeleidt - als fysiotherapeut - de Chinese ultraloper Bai Bin die een jaar lang 80 kilometer per dag gaat hardlopen. Via ProRun vertelt hij wekelijks over zijn avonturen. Eerder las je deel 6.

Zaterdag 24 maart 
Urenlang rijden we op een kaarsrechte weg door een eindeloze dorre vlakte. Er rijden zo veel zware vrachtwagens over het verhitte asfalt dat de weg diepe groeven heeft die als slootjes in de weg liggen. Bai Bin heeft vandaag 70km gelopen en bij aankomst is het al 9 uur. Nu moeten we nog 130 kilometer terug rijden. Bai Bin is wat geïrriteerd over het feit dat er niet een betere oplossing voorzien is. We zijn onderweg namelijk wel degelijk een hotel en restaurant tegengekomen, maar nu is er inmiddels geen plek meer. Hij stelt voor dat ik samen met hem een tent opzet langs de weg en daar ga slapen. We missen echter de juiste spullen dus valt deze mogelijkheid weg. Ik heb al eerder een keer voorgesteld om langs de weg te kamperen, maar de groep vindt het niet een veilige en geschikte manier om te overnachten. Gezien de enorme windkrachten hebben ze ook wel gelijk. 

Zondag 25 maart
Vertrekken om 7 uur 's ochtends. Krijg telefoon dat het thuis in België slecht gaat met mijn opa. Brengen me naar het hotel in het volgende 'dorp' zodat ik kan bellen met de familie. Ik zag het wel aankomen want het ging al langer niet zo goed, maar toch komt dit als een klap aan. Hij betekent erg veel voor me en ik vind het dan ook erg moeilijk dat ik nu niet bij hem en mijn familie kan zijn. Ik zit zelfs te overwegen om snel het vliegtuig heen en weer te pakken. Mijn plichtsgevoel naar de groep weerhoudt me hier echter van.  's Avonds zijn ze heel ondersteunend en begripvol. "We zijn een familie” in hun woorden. 

Maandag 26 maart
Mijn opa is in de middag overleden. Heb het er erg zwaar mee. De groep geeft me de dag vrij zodat ik met mijn familie kan bellen en wat tot rust kan komen. Ze proberen me wel te ondersteunen, want ze zien dat het voor mij zwaar is om niet bij de familie te zijn momenteel.  

Dinsdag 26maart 
We moeten weer door naar de volgende locatie. 6 uur op, 7 uur weg. Voortaan gaan we standaard vroeger beginnen. Bai Bin en ik doen tegenwoordig ook samen een goede warming up met wat specifieke loop, core en balans oefeningen. Hij merkt dat hij sindsdien veel beter loopt en niet meer last heeft van zijn rug of andere klachten. Hij is tenslotte al 48 dus moet hij iets meer zorg dragen voor zijn lichaam. In de namiddag ruilen we de taken om. 

Woensdag 27 maart
We rijden langs de kust, langs prachtige kliffen, naar het volgende dorp, Rada Tilly. Er staat een felle zon. In de ochtend loopt Bai Bin zo'n 40 kilometer. Ik loop er opnieuw 8 mee en wandel ook een deel. Ze vroegen me laatst waarom ik eigenlijk steeds ga lopen. "Omdat ik heel de dag in de auto zit en ik iets te doen moet hebben uiteraard." Bovendien kan ik slecht tegen stil zitten, daar ben ik te energiek voor en word ik erg onrustig van. In de namiddag is een enorm sterke wind op komen zetten waardoor Bai Bin amper vooruit komt. Hierdoor doen we er erg lang over. In het donker zijn we gedwongen om door te gaan. Bai Bin weigert te stoppen voor hij de 75km heeft gehaald, ondanks dat wij herhalen dat dit door het ontbreken van verlichting of een goede vluchtstrook erg onveilig is. We komen pas rond 10 uur aan en moeten nog eten. 



Donderdag 28 maart
We rijden meer landinwaarts. Nemen voortaan de ruta 26. Meer bergachtig gebied met diepe ravijnen en eindeloze prairie. Lijkt of we in een western film zitten. Overigens zien we weer een enorme hoeveelheid opgedroogde plassen en rivieren. Wat een droog gebied, duidelijk zichtbaar gevolg van klimaatverandering. Bai Bin is erg vermoeid. Hij zegt dat het komt omdat het eten niet goed was en dat hem te weinig energie gaf. Precies waar ik bang voor was. Bovendien staat er weer een enorm harde wind die recht van voor in zijn gezicht blaast. De lunch moeten we nogmaals onderweg halen bij een restaurant, ik zorg dat we deze keer beter eten bestellen maar hij vindt het niet zo lekker dus eet er vrij weinig van. Zo wordt het natuurlijk wat lastig. Ik maak me stilaan wat zorgen want merk dat hij veel is afgevallen en weinig energie heeft. Ga het toch echt nogmaals tegen de groep moeten zeggen.



Vrijdag 29 maart
De felle wind blijft Bai Bin tegenwerken. Naast de warming up en cooling down probeer ik zo veel mogelijk met hem mee te lopen of wandelen in stukjes. Zo loop ik een 10 km met hem mee voor zijn neus als windvanger. Dit helpt hem wat en het geeft hem bovendien een boost voor zijn humeur dat ik even met hem kan praten onderweg. Nadien is hij hier ook erg dankbaar voor. De dorre vlaktes zijn eindelijk wat veranderd naar een gebied met meer flora en fauna door het in de buurt gelegen meer. 's Avonds ben ik vrij gefrustreerd van het vele zitten in de auto. Ben hier niet echt voor gemaakt volgens mij. Hoewel ik elke dag loop en zorg dat ik elk half uur eruit ga en wat oefening doe voel ik toch een hoop opgekropte energie in mijn lichaam. Zal waarschijnlijk ook te maken hebben met de emoties die ik afgelopen dagen heb ervaren. Ik kan moeilijk mijn frustraties en energie kwijt. Thuis verwerk ik dit door te gaan sporten, muziek spelen of met mensen te praten. Ik ben echter niet in staat om deze dingen te doen, door de lange autoritten. Ik ga wel iedere dag lopen, maar toch heb ik meer nodig om mijn frustraties kwijt te kunnen. s’Avonds heb ik bovendien geen tijd om te praten met familie of vrienden omdat we zo laat aankomen/tijdsverschil en bij het eten wordt er ook niet echt moeite gedaan om de gesprekken te vertalen voor mij. Dit maakt het toch soms wat eenzaam. Bij aankomst bij het hotel vind ik gelukkig een openbaar sportparkje waar ik me even kan uitleven. Het begint me toch wat zwaar te liggen, maar ik besef dat dit juist de uitdaging zal zijn voor mij het komende jaar. De situatie zal niet veranderen, dus zal ik dat zelf maar moeten doen. Klagen brengt me nergens. Bovendien denk ik aan Bai Bin die elke dag weer die lange toch moet maken en dan zijn mijn moeilijkheden natuurlijk maar een peulenschilletje.  

Zaterdag 30 maart
Eindelijk een dag zonder de teisterende wind. Bai Bin kan dus goeie meters maken. We komen stilaan in de uitloop van de Andes zo lijkt het, want we moeten door wat bergzamer gebied. Bai Bin voelt zich hier goed thuis, hij heeft in het verleden veel ultramarathons gelopen in de bergen. Hij klaagt echter van wat last van zijn darmen. Ook geeft hij zelf nu aan dat hij ook inziet dat de voeding beter moet, want hij heeft telkens weinig energie. We zullen het nogmaals met het team bespreken. Het besef is er wel, de verbetering komt ook, maar dit verloopt gewoonweg wat traag. Zo is het slaapritme al verbeterd en de planning begint ook vlotter te lopen. De voeding zal in de toekomst beter aangepast worden. 
  • Deel dit artikel
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIn
  • Google+
  • Mail dit artikel:
  • Mail
Auteur
redactie Redactie
Verplicht Verplicht
Verplicht
  • Nog geen reacties aanwezig.

ProRun loopclinics: Waar & wanner?

Loopkalender

26
september