De 24-jarige Rinus Pauel begeleidt – als fysiotherapeut – de Chinese ultraloper Bai Bin die een jaar lang 80 kilometer per dag gaat hardlopen. Via ProRun vertelt hij wekelijks over zijn avonturen. Eerder las je deel 24.
4 juli:
We zijn in Equador en wauw, wat een prachtig gebied om doorheen te mogen lopen. We verblijven in een klein, charmant dorpje waar de mensen nog traditionele kleding dragen en met paard en wagen werken. Tot nu toe wint Ecuador zeker de schoonheidsprijs.
Het is bewonderenswaardig hoe Baibin dagelijks zijn kilometers maakt. Hij heeft nog steeds last van zijn maag en zodra we bergopwaarst lopen protesteren zijn knieën. Heb ontzettend veel respect voor hem dat hij ondanks deze problemen doorloopt. Overigens ervaart hij het zelf niet zo als een groot probleem. Het hoort gewoon bij dit avontuur.
Om te voorkomen dat hij nog meer problemen krijgt, spreken we af dat hij beter op zijn gezondheid moet letten. Dus goed eten, zijn oefeningen doen en een strakker slaapritme nastreven.
5 juli
De hele dag lopen we in een zinderende hitte langs kilometers lange bananenvelden. s ‘Avonds, als ik met hem mee loop, val ik in een gat in de weg. Mijn been ligt open maar dit ongevalletje geeft me een adrenaline boost om zo’n 17 km door te lopen. Elke keer als ik met hem mee kan lopen geeft hij aan dat hij dat erg waardeert. Psychologisch blijft het zwaar voor hem om iedere dag grotendeels alleen die 80 kilometers te lopen.
Ecuador blijft met zijn prachtige omgeving elke dag verwonderen. BaiBin moet bijna iedere dag circa 3000 hoogtemeters maken. En dat in een enorm heet en vochtig klimaat. De volgende dag gaat de route steil omhoog. We lopen over één van de mooiste stukjes weg die we tot nu hebben gezien. Alles is groen, vol met leven maar ook snikheet. Door de steile klim en hete omgeving is zijn snelheid een stuk verlaagd. Het klimmen gaat de hele dag door. Om de volgende plaats te bereiken moeten we tot 3400m hoog gaan. Hier heeft hij het toch iets lastiger. Het is erg koud geworden en er staat een hele harde ijzige wind. Hij haalt nu maar 70 km i.p.v. de geplande 80km. Gelukkig verliest hij niet zijn humeur en blijft hij al zingend omhoog gaan. Als we bij de volgende stopplaats zijn aangekomen moeten de dikke jassen en mutsen bovengehaald worden. De kou die we voelen is afkomstig van de in buurt gelegen bergen en met sneeuw beklede vulkanen (ja, er zijn er meerdere die ons omringen) die zich op zo’n 5000-6000m hoogte bevinden.
10 juli
JJ, Marco en ik rijden vooruit om hotels te zoeken. We passeren een aantal enorme bergketens en vulkanen. Desondanks is het gebied vrij dichtbevolkt. Grotendeels traditioneel geklede mensen met de typische bolhoedjes en kleurrijke kleding. Wat me ook opvalt is de hoeveelheid kinderen die werken. Zij het in winkels, of letterlijk op straat om water of snacks te verkopen aan bestuurders. JJ vertelt me dat dat dit de werkelijkheid is voor veel landen in Zuid-Amerika. Hij heeft zelf als kind ook moeten werken om zijn eten te kunnen betalen. In de ochtend volgde hij school en in de namiddag verkocht hij broodjes aan mensen in de bus. Kinderarbeid is hier dus nog een heel normale zaak.
12 juli
Baibin is erg vermoeid en heeft veel last van zijn knieën. Hij snapt het niet. Dit zijn niet mijn benen zegt hij, maar die van jou of JJ. Te moe om te rennen. Heel dunne beentjes gekregen. Leg hem uit, voeding rust etc. en grap dat hij een oudere man is geworden en daarom dus beter voor zijn lichaam moet zorgen. Hij zegt dat mijn redenering niet juist is. Toen hij jong was had hij dit niet gekund. Hij is “goed gerijpt” zegt hij zelf. Wanneer hij 60 is zal hij enkel nog beter zijn. We lopen vandaag langs de Cotopaxi, een 6000m hoge berg. We zijn er beide zo van onder de indruk dat we plannen om volgend jaar, als voorbereiding op zijn Himalaya klimtocht, hier terug te komen en de klim te maken. Ecuador is werkelijk waar een van de mooiste landen die we hebben gehad.
Tijdens het lopen vertelt hij over een ultramarathon die hij 2x keer in China heeft gelopen. Een 7 dagen durende wedstrijd waar je zo’n 400 km aflegt. Hij is een keer 1e geworden en een keer 2e, omdat zijn gps hem de verkeerde kant op stuurde en hij 50km te veel had gelopen. Het blijft een figuur…
