
Hardlopen dat doe je met je kop
Stefan zette een team op met de naam Koplopers om de marathon te lopen
Stefan Wendel besloot zijn eerste marathon te lopen. Maar dit wilde hij niet zomaar doen. Hij wilde het ter ere van zijn vader doen om het taboe op depressies te doorbreken. Hij besloot een actie op te zetten met de naam Koplopers om geld in te zamelen voor Wij Zijn Mind. Daarvoor liep de 36-jarige Stefan de Berenloop in Terschelling. ProRun spreekt Stefan over het verlies van zijn vader en wat hardlopen voor hem heeft betekend in deze tijd. “Ik dacht misschien zijn er wel meer mensen die willen inzetten voor deze actie en uiteindelijk kwam ik met de naam Koplopers.”
Twee jaar geleden pleegde Stefan zijn vader suïcide nadat hij thuis kwam te zitten met burn-out klachten: “We zagen het helemaal niet aankomen. Hij heeft hulp gezocht en is ook een tijdje opgenomen geweest, maar toen hij eenmaal weer thuis zat, is het snel gegaan. We wilden hem ook graag helpen, maar we wisten niet hoe. Het is daarom belangrijk dat hier aandacht voor komt, om dit meer bespreekbaar te maken.”
Stefan besloot daarom een doel te stellen: “Ik wilde een prestatie leveren. Ik had al een keer een halve marathon gelopen, toevallig was dat ook de Berenloop.” Stefan besloot de marathon te lopen en zette zijn eigen actie op: “Ik dacht misschien zijn er wel meer mensen die meewillen lopen. Ik ben toen om me heen gaan kijken hoe ik dat kon opzetten. Toen kwam ik met de naam Koplopers. Ik vond het in het begin wel spannend, want ik dacht hoe gaan anderen hierop reageren. Toen er een stukje over in de krant stond, werd er gelijk heel goed op gereageerd.”
Door Stefan zijn actie Koplopers heeft hij meerdere mensen aan het hardlopen gekregen, waaronder zijn familie: “Een paar familieleden waren zeker geen hardlopers, maar lopen nu nog steeds.” Omdat Stefan meerdere mensen aan het hardlopen had gekregen, voelde hij ook een bepaalde verantwoordelijkheid naar hun toe. “Via een WhatsAppgroep stimuleerden wij elkaar en deelden we tips. Ik hoopte gewoon dat iedereen uiteindelijk zijn afstand gewoon kon lopen. Dat is ook gelukt en daar ben ik heel blij om.” Voor Stefan zijn familie was deze actie ook een stukje verwerking: “Ze wilde zich ook graag inzetten en iets kunnen betekenen en zo hebben zich langzaamaan meer familieleden zich aangesloten.”

Zelf trainde Stefan voor de hele marathon via sportrusten: “Ik moest het trainen voor de marathon combineren met mijn gezinsleven, dus dan is dat sportrusten wel heel ideaal. Ik geloofde er wel in dat je op die manier de marathon in ieder geval kan uitlopen. Daarnaast vond ik het voor mezelf ook een uitdaging om te kijken of het echt zo werkt. Halverwege het schema heb ik toch even 21 kilometer gelopen om te kijken of het werkt. Dat voelde eigenlijk totaal niet anders dan een rondje van 14 kilometer. Het werkte prima, dus daar ben ik toen ook gewoon mee verder gegaan.” Uiteindelijk heeft Stefan de marathon in 4:46 gelopen.
Stefan hoopte de marathon sneller te lopen, maar drie a vier trainingen voor de marathon ging Stefan zijn linkerknie opeens zeer doen: “Er begon ook iets zeer te doen voor bij mijn schenen. Ik was namelijk van baan gewisseld en ik zat daardoor veel in de auto. Dan zit je heel veel met je voet op de koppeling. Normaal stond ik in de winkel gewoon te lopen en staan. Je bent dan aan het trainen en je zit de hele tijd een bepaalde beweging te maken als je in de auto rijdt. In de auto deed het ook opeens zeer.” Stefan besloot daarom om een paar trainingen over te slaan om rust te nemen voor hij de Berenloop zou gaan lopen. “Ik dacht als ik nou rust hou, maar ik voelde al vrij snel op die bepaalde plek dat het pijn deed.”
“Dat was echt een mooi moment om mee te maken, ook waarvoor je het gedaan hebt natuurlijk”
Het laatste stukje van de Berenloop vond Stefan het pittigst: “Dan ga je met een kleine helling omhoog. Ik had veel liever het hele parcours precies andersom gelopen”, zegt Stefan lachend. Dat maakt het natuurlijk ook een mooie uitdaging. Het is wel bedoeld als een hele zware marathon.” Uiteindelijk is Stefan samen met zijn neef over de rode loper over de finish gekomen: “Dat was fantastisch. Dat was echt een mooi moment om mee te maken, ook waarvoor je het gedaan hebt natuurlijk.”
Het doel waarvoor Stefan liep, maar ook gewoon het hardlopen zelf heeft Stefan geholpen bij het verwerken van het overlijden van zijn vader: “Ik had het zelf ook een tijdje moeilijk gehad. Daar heb ik ook hulp voor gezocht bij een psycholoog. Alles was na het overlijden van mijn vader een beetje te veel. Ik zorgde voor iedereen, maar was mijzelf een beetje vergeten.” Het hardlopen hielp Stefan om zichzelf weer goed te krijgen: “Het is wel een mooie inspanning die je helemaal met je lijf kan doen. Je kan lekker de natuur in. Het kan je even anders in het leven zetten. Daarom heb ik ook de Berenloop gekozen. Het is een mooie loop in de natuur en op een eiland. Dat geeft een heel ander gevoel en sfeer dan dat je in een drukke stad loopt. Als ik ook hardloop, wil ik eigenlijk altijd in de natuurgebieden lopen. Het is echt ontspanning voor mij. Ik vind het ook heerlijk om alleen te sporten.”
Voor de toekomst hoopt Stefan ooit weer de marathon te lopen en een mooie tijd neer te kunnen zetten: “Ik zou denk ik niet weer de Berenloop pakken. Ik zou eentje kiezen wat qua parcours makkelijker te lopen is. Rotterdam lijkt me ook wel wat, maar je hebt natuurlijk een heleboel mooie plekken om een marathon te lopen. Als ik in ieder geval weer een marathon zou lopen, zou ik zeker weer met het schema van sportrusten aan de slag gaan.”



