Hardlopen is veel meer dan een sport. Hardlopen is een middel om nieuwe dingen te ervaren en nieuwe dingen te ontdekken.
Cynthia begon in 2013 met hardlopen nadat ze 45 kilo was afgevallen. Wat ze niet wist is dat ze haar partner Sander door deze sport zou ontmoeten. Sinds ze elkaar hebben ontmoet, is er geen evenement waar ze niet zonder elkaar aan meedoen. ProRun spreekt de 45-jarige hardloopster uit Delft over haar passie voor hardlopen en wat zij heeft ontdekt door deze sport.
“Ik ben via hardlopen met Evy begonnen met hardlopen. Vanaf dat moment is het echt in een sneltrein vooruitgegaan. Het schema was 12 weken, maar ik heb het in 9 weken kunnen doen. Ik merkte dat het rennen me heel goed deed. Ik heb een druk leven, maar door hard te lopen merkte ik dat ik mijn spanning kwijt kon. Na het lopen was mijn hoofd leeg en kon ik er weer 100 procent tegenaan.” In 2015 liep Cynthia ook haar eerste halve marathon. “Dat was een zware strijd met mezelf. Maar ik merkte dat ik die langere afstanden juist leuk vond. Je komt erachter dat je veel meer kan dan je denkt. Zo’n afstand doet gewoon wat met je. Als je klaar bent voel je je zo goed.”
En zo leerde Cynthia een jaar geleden ook haar partner Sander kennen via de Facebookgroep Ik Loop Hard. “Daar post iedereen zijn loopjes, schoenen of kleding en zo kwam ik in contact met Sander. Op een gegeven moment gingen we meer en meer met elkaar praten en hadden we hele diepe gesprekken. In juni hebben we met elkaar afgesproken. Vanaf dat moment gingen we twee à drie keer in de week samen hardlopen. Samen hardlopen is ook zoveel leuker. Op het moment dat je erdoorheen zit, kan je elkaar steunen waardoor je opeens weer 5 kilometer verder bent. Nu zijn er eigenlijk geen loopjes die we apart doen. Hardlopen is echt ons momentje samen.”
Cynthia en Sander zijn ook van plan om samen te gaan wonen in Delft. “We slepen elkaar doorheen en bespreken de dag met elkaar. Wat we willen gaan doen, onze toekomstplannen, alles. Op het gegeven moment heb je niet eens door hoeveel kilometer je hebt gelopen. Na de halve van Egmond in januari zijn we nu aan het trainen voor de halve marathon van Utrecht. Dit willen we doen voor het goede doel Wij Zijn Mind. Sander heeft namelijk een depressie ervaren en besloot daardoor te gaan hardlopen. Ik werk zelf bij de GGZ-Delftland waardoor ik ook weet wat voor impact zoiets heeft op je leven. Het is een onzichtbare ziekte wat ook niet heel erg maatschappelijk wordt geaccepteerd. Daarom willen wij hiervoor inzetten.”
Voor Cynthia heeft het hardlopen dus veel meer gebracht dan alleen haar relatie. “Ik ben een stuk zelfverzekerd geworden. Ik weet meer van wat mijn lichaam aankan. Als ik gestrest ben weet ik ook dat hardlopen dat kan verlichten. Toen ik geblesseerd raakte, merkte ik dat ik een heel kort lontje kreeg. Ik heb ook andere mensen aangespoord om te gaan hardlopen, omdat ik zelf merkte wat hardlopen kan betekenen. Dat vind ik ook heel erg leuk. Dat sommige mensen waarvan je het eigenlijk niet had verwacht het ook volhouden.” Cynthia wil daarom ook aan de studie sportpsycholoog beginnen.
Maar of er ook ooit een hele marathon komt, weet Cynthia niet. “De halve marathon blijft voor mij wel zo’n beetje de max. Wie weet dat ik ooit de hele zou willen lopen, maar ik werk 36 uur en wil ik een hele marathon kunnen lopen dan wil ik toch meer gaan trainen dan wat ik nu doe. Het zou zomaar kunnen dat we wel ooit een marathon gaan lopen. Het hardlopen heeft Sander en mijn leven zo veranderd. Het gaat harstikke goed dus we blijven gewoon hardlopen en zorgen dat we niet geblesseerd raken.”
