‘Hardlopen is gezond oud worden’

Moeras 

Kees Verhoeven voelt zich in zijn element als hij door de Regte Heide rent, een stukje ongerepte natuur vlak achter zijn huis. Het verbaast hem nog steeds dat zoiets moois slechts 5 minuten lopen van hem vandaan ligt. De loper uit Goirle kent het gebied als zijn broekzak. Zo komt hij op plekken die zelfs bij dorpsgenoten onbekend zijn. ‘De omgeving en de dieren zijn hier prachtig’, vertelt hij met een glimlach. ‘Het ziet er elke week weer anders uit, vooral in het voorjaar. Mijn favoriete stuk ligt bij het riviertje de Oude Leij. Dit moeras hebben ze 5 jaar geleden in de oude staat teruggebracht, met houten vlonders en al. Er staat ook een vogelhut in de buurt. Het liefst loop ik met andere mensen, want dan kun je samen genieten van alle natuurwonderen om je heen.’ 

Daar heeft de Brabander sinds zijn pensioen alle tijd voor. Als Kees niet traint, maakt hij regelmatig een tochtje door de Regte Heide op zijn mountainbike. Bijvoorbeeld om een route uit te stippelen voor de Runtogether lopen van ProRun. Het doel van deze lopen is om mensen kennis te laten maken met een natuurgebied bij een van de lopers in de buurt. Iedereen mag meedoen. Samen met Rob van ProRun organiseerde hij gisteren voor de 4e keer een duurloopje door zijn geliefde stukje hei. ‘Dat is elke keer weer een schitterende ronde’, roept Kees enthousiast. ‘We lopen met maximaal 20 mensen in een rustig tempo. Als voorloper neem ik de leiding en er blijft altijd een fietser achteraan om de groep bij elkaar te houden. Het is de moeite waard een keer mee te doen.’ 

Tot voor kort liep Kees elke dag, maar dat heeft hij op aanraden van zijn trainer teruggebracht tot 5 keer per week. Daar moest de loper in het begin erg aan wennen, want stilzitten kan hij niet. Sportief is de pensionaris dan ook altijd al geweest. Hij heeft jarenlang fanatiek gevoetbald. Als middenvelder ontwikkelde hij een hoop loopvermogen. Dat bleef niet onopgemerkt. Zijn zwagers vroegen tijdens de zomerstop van 1984 of hij een keer mee ging naar hun hardlooptraining. ‘Dat leek me wel wat’, blikt hij terug. ‘Ik wilde graag blijven bewegen. Dus waarom niet een keer een paar rondjes mee rennen. Het ging super goed. Liep ik de helft van de mannen er uit. Ze zeiden op de atletiekclub: “Kees, je hebt talent!” Het voetbalseizoen heb ik afgemaakt en ben daarna verder gegaan met hardlopen.’ 

Na 6 weken liep Kees zijn eerste wedstrijd. Er volgen nog honderden loopjes, 6 marathons en een aantal podiumplaatsen. Dat deed hij niet onverdienstelijk: 2.55.59 (marathon), 1 uur en 19 min (halve marathon), 59:15 (10 EM), 35.42 (10 km). ‘Ik was  erg fanatiek en competitief’, bekent hij. ‘In die tijd bestond mijn leven uit trainen en wedstrijden lopen. Voor mij betekende rennen mijn blik op oneindig zetten en er keihard voor gaan. De sport heette toch niet voor niets hard lopen. Alles draaide toen om de prestaties. Ik loop nog steeds elke week een wedstrijd, maar de druk van toen voel ik gelukkig niet meer.’ 

De jaren van eeuwige strijd heeft hij ver achter zich gelaten. Snelle tijden doen er minder  toe. Nu geniet hij tijdens zijn loopjes vooral van de omgeving en van de mensen. ‘Wijsheid komt vast met de jaren’, grapt hij. ‘Als je ouder word, krijg je meer oog voor de schoonheid van de natuur. Dat geeft me veel energie en zo blijf ik me jong voelen. Ik vind het belangrijk om op mijn leeftijd gezond & fit te blijven. Daar helpt het rennen natuurlijk ook bij. Ik eet verder goed, ga op tijd naar bed en beweeg elke dag. Hardlopen is gezond oud worden. Daarom houd ik het ook al meer dan 30 jaar vol.’