Hardlopen was vroeger al hip

Een verhaal over een boerderijwinkel in de Achterhoek (en een boek).

Deel dit artikel:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Hardlopen was vroeger al hip

Het is zo stom van me, maar toch kan ik er wel een aardig verhaal over schrijven. Het was onlangs toen we, mijn vriendin en ik, een weekje in de Achterhoek op vakantie waren.

Iets wat we, ook thuis, graag doen, is naar een boerderijwinkel gaan: persoonlijke aandacht, waar voor je geld (en andersom, niet geheel onbelangrijk: geld voor hun waar), verser dan vers.

Bij de boerderijwinkel bij het gehucht Vierakker, onder de rook van Hanzestad Zutphen, kochten we wat groenten en fruit van het seizoen, denk aan asperges en aardbeien. Met een glimlach stapten we buiten.

Daar bleek, onder een houten overkapping een, in een zelfgemaakte vakjeskast een minibieb te zijn. Tal van halfvergane romans, oude boekenweekgeschenken, boeken over plantkunde en, daar werd mijn oog door getrokken, een boek over hardlopen.

Ik trok het uit het vakje, die op middelhoogte, las de achterkant vluchtig, wierp een blik op enkele pagina’s en zette het, zonder goede reden weer terug.

Daar zat ik een dag later mee.

Ik keerde de volgende dag terug. Schafte nog een doosje aardbeien aan en wist niet hoe snel ik bij het biebhuisje moest zijn.

Te laat. Boek weg. Net dit boek.

Stom stom stom, van mij welteverstaan.

Gelukkig zijn een paar dingen me bijgebleven die ik graag met je deel.

Op de achterflap stonden de eerste roemruchte woorden, die mij in een ongetemde lachbui deden vallen: “Hardlopen is hip.” Was geschreven in de jaren 80. Dus iedereen die beweert dat hardlopen nu, in 2020, of in de laatste jaren hip is geworden: zo dachten ze er 30 jaar geleden ook al over.

Wat me nog meer opviel: een aantal alinea’s over roken. Ik durf niet te zeggen dat het anno nu in geen enkel boek over hardlopen staat, maar ik heb redelijk wat gelezen en over roken ben ik nooit veel tegengekomen. Dat lag, denk ik, destijds nog iets anders dan nu. Het lijkt (en is ook) vanzelfsprekender geworden dat roken en sporten niet echt een lekkere combi zijn. Vroeger, toen de sigaretten van diverse merken nog in glazen op tafel stonden tijdens een verjaardag, woonkamers geheel blauw stonden van de rook en je het niet zo nauw nam met het feit dat je kinderen van jongs af aan meerookten, ging je, wellicht, met een aansteker in het zakje van je broekje, enkele peuken in je heupbelt en alvast eentje in je bakkes de deur uit. Heerlijk, effe hardlopen. Kuch kuch.

Afijn, je begrijpt wat ik bedoel.

En nu had ik dus graag dat boek willen lezen en heb ik geen idee wie het heeft gepakt, waar het is, sterker nog, ik weet de titel en auteur niet eens.

Stom stom stom.

Trouwens, mocht je weten over welk boek ik het heb en/of mocht je het in je bezit hebben en met me willen delen, ik ben reuzebenieuwd. Stuur me een mailtje via gerben@marathonbaas.nl.

Deel dit artikel:
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

De beste looptips en inspirerende artikelen 2x per week in je mailbox?

Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief en mis niets!

Meer uit Born Runners