Hoe heurt het eigenlijk? Etiquette!

Hoe heurt het eigenlijk? Etiquette!

Lekker hoor, zomer! Allemaal lekker naar buiten en rennen. Nu het een stuk drukker zal zijn op de wegen en paden, kan een lesje etiquette vast geen kwaad. Daarom: hoe heurt het eigenlijk?

Het is zomer; heerlijk! Dit is ook de tijd dat de harde kern van all year runners in parken, op stranden en fietspaden weer gezelschap krijgen van hordes mooiweerlopers. En omdat het wel leuk moet blijven, kan een bespreking van wat fatsoensregels geen kwaad.

Snot

Laten we maar met de deur in huis vallen. Als je gaat hardlopen, begint om voor ons onverklaarbare redenen de neus ook te lopen. Hardlopers – net als voetballers en wielrenners – hebben een niet erg smakelijke oplossing voor dat overschot aan neusvocht: een neusgat dichthouden en met kracht lucht blazen door het andere, aldus een zogeheten ‘snot rocket’ creërend. Ja, is vies, maar wat mot, dat mot.

Een paar dingen over de snot rocket. Loop je samen met anderen, blaas dan altijd weg van andere lopers. Niet proberen voor iemand langs te lanceren! Lukt vaak niet. Probeer verder een beetje discreet te zijn; kijk even om je heen of er niet net iemand aan komt fietsen en blaas dan ‘your load’. Laatste tip, zeker voor de beginnende snot rocketeer; veeg even na. Het is nogal onsmakelijk en gênant als er nog wat aan je neus hangt.

Gas

Hardlopen kan een stimulerend effect op de darmen hebben. Zeker als je een beetje snelheid maakt. In het ergste geval moet je gedwongen de bosjes in en hoop ik voor je dat je aan wc-papier had gedacht. In minder ernstige, maar vaker voorkomende gevallen, is het lucht die een weg naar buiten zoekt. Geen probleem als je alleen in bos en veld loopt, maar loop je in een groepje dan is dit best balen. Daar hebben hardlopers een oplossing voor. We zwijgen het dood. We’ve all been there, we voelen je pijn; geen reden om die te verergeren.

Stalking

Uit de wind lopen is fijn en zeker tijdens een wedstrijd is het slim om achter iemand te kruipen die de wind voor je vangt. Doe dat niet tijdens je rondje door het park. Dat is raar en soms ronduit bedreigend. Het is okay als je iemand inhaalt om heel even in de slipstream van je voorganger te hangen, voordat je erlangs gaat, maar dan heb ik het over seconden. Blijf als man in de avonduren niet minutenlang achter een vrouw hangen. Voor je het weet word je aan het eind van het rondje in de boeien geslagen of lig je kermend op de grond met ogen vol peperspray. En terecht!

Topless

Als het lekker warm is, is het heerlijk om als man met ontbloot bovenlijf te lopen. Maar dat topless lopen is in Nederland niet erg ingeburgerd en je kunt rekenen op aardig wat bekijks – veel daarvan in de vorm van afkeurende blikken – als jij je zonder shirt over ’s Heeren wegen spoedt. Zelf zijn we van de stroming ‘hoe minder, hoe beter’, maar er schijnen ook lopers te zijn die andermans blote torso aanstootgevend vinden. Of onsmakelijk. Of ordinair. Misschien kunnen we het als lopers dan in ieder geval eens zijn met het adagium ‘live and let live’?

Looprichting

Een jaarlijks terugkerend discussieonderwerp is aan welke kant van de weg je hoort te lopen. Loop je als hardloper tegen het verkeer in, zodat je auto’s en ander verkeer ziet aankomen of loop je met het verkeer mee? Daar is geen regel voor, vandaar dat het onderwerp van debat blijft. Het komt erop neer dat je als loper mag kiezen aan welke kant je loopt en dat verschilt natuurlijk per verkeerssituatie: brede of smalle weg, wel of geen straatverlichting, wel of geen gemotoriseerd verkeer. Zelf loop ik in parken of op fietspaden gewoon met het verkeer mee. Loop ik op een weg waar ook auto’s rijden, dan vind ik het prettig om het verkeer te kunnen zien aankomen. Als er trouwens een stoep of voetpad naast een fietspad ligt, dan ben je als hardloper verplicht om op het voetgangersgedeelte te lopen. Al ben je misschien sneller dan sommige fietsers.

Groeten

En dan is er nog het groeten. Buiten de stad is het heel normaal om andere lopers te begroeten met een kort knikje of een mini-zwaai. In Amsterdam ligt het eraan waar je loopt of er wordt gegroet. Het Vondelpark lijkt bijvoorbeeld een ‘no greeting area’, het Sloterpark en het Westerpark zijn al wat groetiger. Hou het vooral bij een knikje, want de ervaring leert dat een gesproken groet er al rennend niet altijd even lekker uit komt. Te hard of met overslaande stem. Beter oefen je dat knikje. Dat gooi je erin vlak voordat je elkaar passeert.

Ga niet al vijftig meter voor dat moment oogcontact zoeken. Dat is ongemakkelijk en in veel gevallen ronduit ongewenst. En dat willen we niet, want zoals we aan het begin al schreven: het moet wel leuk blijven!

Reageer op dit artikel

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

14 reacties

  • B-tje

    Super artikel 🙏🏻

  • Marjon

    Top artikel, heel herkenbaar 😂

  • Marjon

    Snot rocket is wel wat ja. Eerlijk gezegd snap ik niet waarom mensen niet een paar zakdoekjes meenemen. Ik doe meestal in de linker zak of buidel de schone en rechts de grbruikte. Het blijft vies en wat moet dat moet, maar daar zijn zakdoekjes voor toch?

  • Marjolein

    Misschien nog extra tips:
    – als het druk is loop je met het verkeer mee, zo niet, dan aan de andere kant, dan kun je verkeer beter zien aankomen.
    – ik mis echt de ‘regel’: houd rekening met elkaar! Het is geen schande om voor een groep wielrenners even pas op de plaats aan de kant te maken. waarderen ze echt en het is veiliger
    – weet dat kleine kinderen slecht kunnen omgaan met mensen die tegen het verkeer inlopen. dat hebben ze nog niet geleerd. een kind op de fiets betekent voor mij: rechts gaan lopen of even aan de kant gaan. het levert je veel dankbare blikken van ouders op want die kinderen hebben al hun handen vol aan recht vooruit kijken en rechts rijden.
    – voor mij hoort bij etiquette ook: als een hardloper aan het wandelen is vraag ik altijd even of het goed gaat. nog nooit meegemaakt dat het niet goed is, maar iemand kan maar verward zijn geraakt, ergens serieus last van hebben oid. dan moet je er voor elkaar zijn.

    • Ton

      Erg goede aanvullingen Marjo.
      Helemaal mee eens.

  • Egon

    Wat betreft topless: als je alleen in bos of hei loopt lijkt mij dat geen probleem maar in een groep of tijdens een wedstrijd zou ik het niet doen i.v.m. geurtjes en rondspattend lichaamsvocht (onsmakelijk).
    Bovendien beschermt een shirtje beter tegen het zonlicht (verbranding).

  • Kate

    The snot rocket is a hard no from me. I also don’t accept spitting. Take a tissue if you know you’re a snotty runner. Or suck it in. This might be a cultural thing. 🤔 For the rest, helemaal mee eens. I find time of day also influences the likelihood of greetings, with early birds being more chirpier 😉

  • Dennis

    Groeten doe ik eigenlijk altijd wanneer ik een loper tegenkom. Al valt mij wel op dat mannelijke lopers eerder geneigd zijn om terug te groeten dan vrouwelijke lopers.

    • marjolein

      Dat ben ik idd – als vrouw – met je eens. Ik vind het altijd reuze gezellig om te groeten. Ben wel eens een paar weken uit de running geweest en dan merk je pas hoe je dat mist! 🙂

    • Youri

      Ik denk dat dit in veel gevallen te maken heeft met het hoge gehalte mannen die vrouwen niet groeten om het groeten. Als ik met een vriendin loop valt het mij echt op dat een mannelijke loper voor ons niet begroet wordt, maar wij (zij dus) wel. Ik vermoed dat bij veel vrouwen de twijfel over de oprechtheid van de groet minder terug doet groeten. En dit zal in de steden wellicht nog wel erger zijn.

  • Jur

    Wonend en lopend tussen weilanden en door bossen net buiten de randstad groet ik zelf altijd andere lopers. De meesten groeten terug, een enkeling niet. Vaak genoeg groeten fietsers en wandelaars ook. Persoonlijk stel ik het wel op prijs, het verlaagt meteen de drempel om elkaar over en weer te helpen als het eens nodig mocht zijn.
    Topless lopers ben ik tot nu toe eigenlijk alleen op vakantie in het buitenland tegengekomen. Het zou mijn keuze niet zijn, mede in verband met het risico op verbranding, maar als lopers zich er prettig bij voelen dan moeten ze dat lekker doen wat mij betreft. Inderdaad live en let live, gun elkaar wat vrijheid.
    Qua looprichting wissel ik af. Het hangt van de situatie af wat ik inschat als veiligste keuze. Op landweggetjes loop ik bij voorkeur de buitenbocht om van grotere afstand zichtbaar te zijn voor het overige verkeer. Wel valt me op dat er veel meer geheide linkslopers zijn dan afwisselaars of rechtslopers. Ze zijn ook minder geneigd om zich aan te passen als dat soms nodig is, zo lijkt het.

  • Arine

    Een kortaf knikje is in Amsterdams misschien de gewoonte, hier in de polder groeten, roepen en zwaaien we gewoon gezellig naar elkaar op de vroege morgen. Ook naar niet hardlopers. Ook wandelaars en fietsers doen gezellig mee. Maar dan heb je, in schril contrast tot de hoofdstad, na 20km ook hooguit vier mensen gegroet 🙂

    • Edwin

      Ben nog nooit een Amsterdammer tegen gekomen hier in de polder. Dit komt omdat ze het durpke nooit uit komen. Beter!!

      • Tollina

        Ik wandel m na m’n training vaak ff uit en doe nog wat oefeningen e.v dribbel vaak nog even erna. En als mensen ercwst van mogen vinden boeit me dat niet zo, mijn lijf toch?

De beste looptips en inspirerende artikelen 2x per week in je mailbox?

Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief en mis niets!

Meer uit Columns & meer