Hoe Klaas en Stryd vrienden werden en een marathon liepen

Foto: Seth Profet

Hoe Klaas en Stryd vrienden werden en een marathon liepen

ProRun-hoofdredacteur Klaas liep in Berlijn een dik marathon-pr. Hij trainde en racete met vermogensmeter Stryd en denkt dat hij daardoor harder liep dan hij zonder had gedaan.

Stryd vertelde me dat ik 2:53:02 zou kunnen lopen tijdens de Berlijn Marathon als ik 324 Watt gemiddeld zou lopen bij een gewicht van 74 kilo. Ik woog die dag 74 kilo, ik liep gemiddeld 324 Watt en finishte in 2:53:17. Maar liefst 5 minuten en 47 seconden onder de 2:59:04 waarop tot zondag 25 september 2022 mijn pr stond.

Kan nooit!

Poeh, 2:53:02. Dat is toch veel te hard, dacht ik. Onder de 2:57 kon ik me best voorstellen, misschien zelfs 2:55 als het lekker zou gaan op de wedstrijddag. In training had ik met enige regelmaat blokken op en rond die 324 Watt gelopen, maar in het trainingsschema dat ik in de Stryd-app had laten aanmaken zaten geen hele lange blokken op marathonwattage, dus kon ik die ‘target power’ inderdaad 42,195 kilometer volhouden?

Zelf geloofde ik dus eerder in een tijd rond de 2:56. Maar hé, ik had besloten deze marathonvoorbereiding en de race zelf helemaal op Stryd af te gaan, dan moest ik er ook voor gaan. Een stap in het duister was dat zeker niet, want ik had inmiddels bij verschillende lopers van mijn loopgroep wel gezien dat de prognoses van Stryd bijzonder accuraat konden zijn. Het lopen op vermogen leek lopers steeds weer uit te dagen om iets te doen wat ze vooraf misschien niet voor mogelijk hadden gehouden.

Serieus met Stryd

Ik liep al best een tijdje met een Stryd-pod op mijn schoen, sinds eind 2020. Maar heel serieus was ik er nog steeds niet mee aan de slag gegaan. Toen ik in oktober 2021 met de Stryd op mijn schoen op achtereenvolgende zondagen 2:59 en 3:08 liep op de marathons van Amsterdam en Rotterdam en Stryd vervolgens voorspelde dat ik wellicht 3:11 op een marathon kon lopen, was ik er ook wel een beetje klaar mee. Okay, voor Koen leek het goed te werken, maar misschien was het gewoon niets voor mij.

In het half jaar dat volgde bleven de resultaten komen. Koen, Mark en Eline uit mijn loopgroep liepen het ene na het andere pr en steeds bleken de prognoses van Stryd als een bus te kloppen. En elke keer als er weer een nieuwe sterke prestatie was geleverd, ging de Critical Power omhoog en werden ze weer uitgedaagd tot nieuwe prestaties. Dat zette mij ertoe aan om het nog eens serieus met de Stryd te proberen.

Regelmatig races lopen, en dan zo hard mogelijk. Dat leek de crux. Na de voor mij mislukte Marathon Rotterdam waar ik nog niet voldoende hersteld bleek van corona, ging dat traject van start. De eerste paar wedstrijden die ik liep werd het niks. Het was te warm bij een halve marathon in Leeuwarden en ik was nog niet goed in vorm. Bij een 10 km in Alkmaar was ik snipverkouden en stond ik in een langzaam startvak. Niks om Stryd mee te voeden. Toen liep ik in juni een aardige 10 km in Kortenhoef: critical power klein tikkie omhoog. De Midzomernachtcross in het Amsterdamse Bos ging nog wat beter en gaf weer een zetje omhoog. Een week later kwam een echte doorbraak tijdens de Bijlmerrun, een halve marathon. Voor het eerst voorspelde Stryd nu dat ik een marathon in drie uur zou kunnen lopen. Eindelijk! We begonnen elkaar te vinden. De beslissende klap in aanloop naar Berlijn gaf ik eind augustus tijdens Noord Gestoord 5000. Daar maakte mijn critical power een sprong van 340 naar 356 Watt.

Veel kilometers en een doorbraak

Intussen was ik in de vierde week van juli begonnen aan het door Stryd gegenereerde schema. Ik koos voor zes keer per week lopen: veel rustige kilometers op een laag wattage. Elke week een training met sprints van 30 seconden, een intervaltraining of een training met 2 of 3 tempoblokken van 10 tot aan 15 minuten en een langere duurloop in het weekend, daar soms ook wat langere tempoblokken in. In begin vond ik het lastig om die lage wattages te lopen tijdens de rustige loopjes. Toen het volume toenam naar weken van boven de 100 kilometer, kreeg ik eerst het gevoel dat ik vooral moe werd van de trainingen en niet zozeer beter.

Na Noord Gestoord en de verhoging van mijn critical power gingen de tempo’s omhoog in de trainingen. Lekker. In plaats van herstelloopjes op 5:25 min/km ging dat naar 5:05/10. De rustige, kortere duurloopjes mochten op 4:45/50 min/km. En ik voelde me fris na die loopjes! Het begon te klikken, ik kreeg vertrouwen in een hele goede marathon in Berlijn. En Stryd ook! Man, wat moest het hard. Maar goed, het leek allemaal te kloppen. Ook de hartslagen in tempoblokken en tijdens rustige duurloopjes liepen in de pas met de Stryd-prognoses.

Droomtijd

En toen was de grote dag daar. Twijfels aan de kant en lopen maar. Ik besloot gewoon in de eerste kilometers naar die 324 Watt toe te lopen, daar te blijven en dan na een kilometer of tien eens te kijken hoe dat voelde. Het voelde hard. Te hard? Vertrouwen in het proces, besloot ik. Doorlopen. Halverwege kwam in door in 1:26:14. Dat was wel erg hard voor mij. Maar ik mocht iets ontspannen, want ik liep nu gemiddeld 326 Watt. Ontspannen, ontspannen. Rond de 28 kilometer, met nog eenderde marathon te gaan, zat ik op 325 Watt. Mooi. Bij 38 kilometer werd het strijden. Dat was okay, sterker nog: best mooi. Met een klein beetje verval zou ik precies op 324 Watt uitkomen. Pushen ging ook niet meer, ik voelde kleine aanzetjes tot kramp in mijn hamstrings en onder mijn linkervoet.

Bocht, bocht, Brandenburger Tor! Laatste paar honderd meter, handen omhoog. Het publiek staat en zit rijendik langs het parcours de laatste meters. Oorverdovend is het gejuich voor de lopers die naar de meet sprinten of strompelen. Nadat ik de laatste meetmat over ben, druk ik mijn horloge uit. Ik check: 2:53:17. Als ik vervolgens zie dat ik precies op een gemiddeld vermogen van 324 Watt ben uitgekomen, kan ik het haast niet geloven. Wat een mooie tijd en hoe tof dat het allemaal precies klopt.

Had ik die tijd ook gelopen als ik op tempo in plaats van vermogen had gelopen, vroeg iemand na de race via de app. Daar kan ik helder over zijn: nee. Dan was ik absoluut conservatiever gaan lopen en had ik gemikt op een tempo rond de 4:08, 4:10. Dat had me een tijd van 2:55, 2:56 opgeleverd en daar was ik dàn dolgelukkig mee geweest. Maar dit? Dit voelt als een wonder, maar laten we eerlijk zijn: het is juist allemaal juist heel goed verklaarbaar en meetbaar. Het was in elk geval een prachtig traject, een heerlijke taart met een glanzende kers erop!

Het project ‘Klaas loopt Berlijn’ werd mogelijk gemaakt door All4Running en adidas. Klaas liep zijn pr op adidas’ wedstrijdschoen de Adizero Adios Pro 3. Naast de Pro-Run-hoofdredacteur liepen ook IndieRunner-oprichter Yoshi Groen en All4Running-medewerker Herman Leeman de BMW Berlin Marathon. Yoshi liep de marathon als training voor de Amsterdam Marathon en finishte in 2:54:51. Herman knalde er een 2:41:36 uit.

Reageer op dit artikel

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

2 reacties

  • Edwin

    Gefeliciteerd! Tijd om je bio aan te passen want je kunt blijkbaar nog aardiger lopen! 😉

  • Youri

    Wow wat een geweldige prestatie, gefeliciteerd! Heel herkenbaar, ik heb in maart 8 minuten van mijn halve marathon PR afgelopen met STRYD (zonder gerichte HM training, als onderdeel van IM training) op een tempo wat ik zonder STRYD, nóóit had durven lopen.
    We hebben je zondag op nog geen 500m gemist! We bedachten iets te laat om de app te gebruiken, ironisch genoeg ben je waarschijnlijk voorbij gekomen toen we de app aan het installeren waren

De beste looptips en inspirerende artikelen elk weekend in je mailbox?

Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief en mis niets!

Ha loper, graag even je aandacht. Op ProRun doen we dagelijks ons best om je te informeren, motiveren en inspireren. We bieden je handige tools, zoals de hardloopkalender, runlog en calculator.

Dit vraagt tijd en geld. Trakteer ons op een kop koffie en € 2,50. Iets meer mag natuurlijk ook.

Dan schrijven en bouwen (en lopen) wij verder.

Alvast bedankt!

Meer uit Columns & meer