‘Lopen met vrouwen geeft een boost’

Tijdens het hardlopen kun je haar uittekenen in een rokje of jurkje. Het liefste draagt Natalie Sinke er eentje in haar lievelingskleuren roze of paars. Altijd net iets anders dan de rest. ‘Vrouwen dragen sportkleding allang niet meer alleen om in te sporten’, zegt ze. ‘Je mag best laten zien wie je bent.’

Samen met meer dan 11.000 vrouwen doet Natalie vandaag mee met de Ladiesrun Rotterdam. Net als vorig jaar loopt ze de 7,5 km. ‘Ik vind dit een grappige afstand’, zegt ze. ‘Het is weer eens wat anders dan de 5 km en je kunt net iets harder dan tijdens een 10 km-loop. Deze korte afstanden gebruik ik als tempotrainingen voor de marathon. Ik heb in april Rotterdam gedaan en sta op 1 november aan de start van de marathon in New York.’ Ze stopt even met praten. Lachend voegt ze eraan toe: ‘Is het tenminste niet zo’n roteind als je het niet meer trekt.’ 

De Zeeuwse heeft zin in dit loopevenement, speciaal voor vrouwen. Het is een leuke dag van samen sporten en samen plezier hebben. ‘We hadden vorig jaar schitterend weer’, blikt ze terug. ‘Er hing een ontspannen en gezellige sfeer. Ik vond het bijzonder om samen met alleen maar vrouwen te lopen. Je finisht in Ahoy en dat heeft wel iets bijzonders. Alles was roze: de start, de borden, de boog, de finish, de shirts. Echt stereotype voor vrouwen, maar het slaat enorm aan.’ 

Niet een vriendin, maar haar vader Sjaak reist mee naar Rotterdam. Hij is één van haar trouwste supporters, misschien wel de grootste. Van hem heeft ze haar passie voor hardlopen geërfd. Ze komt dan ook uit een echt atletieknest. Haar ouders sportten vroeger op hoog niveau: vader Sinke was een tienkamper en triatleet, moeder Sinke deed aan verspringen en sprinten. ‘Er is mij verteld dat ik met 4 maanden al in de kinderwagen op de atletiekbaan stond’, gniffelt ze. ‘Toen ik 4 jaar was, liep ik mijn eerste prestatieloopje. Als pupil en junior deed ik mee aan alle afstanden. Dat combineerde ik met discuswerpen en het lopen van triatlons. Wegens knieproblemen moest ik op mijn 12e stoppen. Ik heb daarna jarenlang nauwelijks meer gesport.’ 

Pas in 2011 pakte Natalie het hardlopen voorzichtig weer op. Dat was geen gemakkelijke klus, want ze woog toen flink wat zwaarder. Met fitnessen viel ze wel af, maar de pondjes kwamen er weer even hard aan. Met behulp van een personal trainer viel ze in totaal 40 kilo af. Natalie zette alle zeilen bij om weer in shape te komen. De visie van haar trainer was simpel: meer bewegen en minder snoepen. ‘Mijn gewichtsverlies ging in etappes’, vertelt ze. ‘Ik sloeg zo’n 10 jaar geleden mijn eerste slag. Daarna kwam ik weer aan en verloor vervolgens weer wat gewicht via een bodysupport programma van onze sportschool. Sinds ik met Michel train, heeft hij dat programma nog meer op mij afgestemd. Afvallen is net als sporten: eerst zwaar afzien en daarna pas zien waar je het voor doet.’

Hoewel ze ondertussen een ijzeren discipline heeft, weet Natalie als geen ander hoe moeilijk het is om weer helemaal opnieuw te beginnen. Daarom vindt ze een ladiesrun een supergoed initiatief. Het is volgens de Zeeuwse renster juist een laagdrempelige loop voor alle vrouwen. ‘Er doen loopsters van allerlei pluimage mee’, zegt ze. ‘Van wedstrijdloopsters tot de buurvrouw die de uitdaging aangaat voor het eerst een paar km te rennen. Met duizenden andere dames lopen, geeft een enorme boost. Het is fantastisch om anderen mee te trekken in jouw enthousiasme. Ik wil vrouwen steunen en inspireren om actiever en fitter te worden.’