The Voice of running

Zijn ogen stralen als Peter Monsieurs praat over de atleten uit de regio Midden-Brabant. Niet iedereen kent hem van gezicht, maar wél van stem. Als speaker tijdens hardloopwedstrijden kent hij ze bijna allemaal. Hoewel de Waalwijker nog nooit een meter heeft gerend, voelt hij zich verbonden met de hardloopsport. ‘Na al die jaren ken ik de loopstijlen en herken de contouren van de meeste regioatleten’, aldus Peter. ‘Hun namen en tijden weet ik meestal ook. Dan hoef ik niet meer op mijn deelnemerslijst te spieken als ze voorbij lopen.’  

Via zijn dochter kwam hij terecht in de atletiekwereld. Ze trainde mee met de pupillen in Waalwijk. Als vader ging Peter met haar mee naar alle wedstrijden. Op een dag was hij het niet eens met een beslissing van de jurycoördinator. ‘Ik had een grote mond en de beste man liep boos weg’, blikt hij terug. ‘Vervolgens kwam de voorzitter van de club naar me toe en gaf me een standje. Om het goed te maken, ging ik als vrijwilliger aan de slag. Ik werd jurylid bij baanwedstrijden en later regiocoördinator.’ 

Microfoon 

Op een dag waren ze bij de atletiekvereniging op zoek naar een nieuwe speaker, de Atletiekunie noemt het microfonist. Er bleek te weinig animo voor deze functie. Voor velen is de microfoon eng, maar niet voor Peter. Dus meldde hij zich aan. Hij begon met het bij elkaar praten van kleinschalige loopjes in de regio, maar al snel werd hij gevraagd voor grotere klussen. ‘Ik ben niet bang om van me te laten horen’, zegt hij. ‘Praten is iets dat ik graag doe. Dat zit denk ik in de familie. Mijn dochter werkt als sportverslaggever bij Eurosport.’ 

Als speaker moet je volgens Peter niet alleen in het bezit zijn van een vlotte babbel. Het is ook belangrijk om een goede connectie te hebben met het publiek. Zo staat hij altijd met zijn gezicht naar het publiek toe. ‘Ik praat voor de mensen die aan de zijlaan staan’, vertelt hij. ‘Zij moeten weten wat er gebeurt. Mijn werk kun je een beetje vergelijken met de taak van een sportverslaggever. De organisatie huurt mij in om uit te leggen wie wat doet, ook aan mensen die geen verstand hebben van hardlopen.’ 

Het werk als speaker combineert Peter met zijn fulltime baan bij een deurwaarderskantoor. De kneepjes van het vak leerde Peter tijdens zijn opleiding journalistiek. Dat deed hij tegelijk met zijn dochter. Zij in voltijd, hij in deeltijd. Zijn bevlogenheid als reporter komt tot uiting in zijn werk als microfonist. Hij voelt zich een professional in het speakerswereldje. 

Hoewel hij het werk al jaren doet, bereidt hij zich nog steeds voor elke wedstrijd gedegen voor. ‘Ik doe van tevoren mijn huiswerk’, bekent hij. ‘Dan vraag ik aan de wedstrijdorganisatie de deelnemerslijst. Als er bekende lopers meedoen zoek ik hun tijd op. Soms zitten er pareltjes tussen. Bij de Liberty Run in Waalwijk liep een oud-atlete mee die ooit voor Japan uitkwam op de Olympische Spelen. Zij was toevallig in Nederland en vond het leuk om mee te doen.’

Naast de officiële ranglijsten en uitslagen geeft Peter ook graag een persoonlijk tintje aan zijn werk. Dat is kenmerkend aan zijn amicale stijl. Zo noemt hij altijd de namen van de lopers. ‘De kunst is om de indruk te wekken dat je iedereen kent’, zegt hij. ‘Als je dan iets leuks kunt vertellen over de lopers, is het net wat specialer. Het gaat mij om onschuldige feitjes waar ik op kan inspringen. Zo fluisteren mensen me weleens in mijn oor dat bijvoorbeeld hun zoon die meeloopt jarig is. Ik wil een positieve sfeer creëren.’

Voorlopig is Peter nog niet van plan om te stoppen als speaker. ‘Ik heb een hobby gevonden waar ik mijn ziel en zaligheid in kan stoppen. Het respect onder de lopers is groot. Daar geniet ik van. Ik voel me bevoorrecht om verslag te mogen doen van de wedstrijd. Na afloop ga ik met een glimlach naar huis.’