De UNICEF Rift Valley Marathon zit er op, de ruim 42 kilometer zijn gelopen. En de meer dan bijzondere week zit er na vandaag ook op. Alle deelnemers kijken terug op een enerverende, indrukwekkende en onvergetelijke ervaring. Voor Peter Hoijtink (45) en Alexander van Schie (45) zat er nog een extra speciaal tintje aan de week, omdat beide lopers in Kenia hebben gewoond.
Van Schie deed dat tussen 2009 en 2014 omdat hij als adviseur voor Deloitte werkte. ,,Vijf jaar dus. We hadden toen al twee kinderen en onze jongste is hier geboren. Die noemt zichzelf ook altijd ‘een Keniaan’.” Lachend voegt hij toe. ,,Voor mij was dit dan ook een mooie gelegenheid om terug te gaan naar het land dat als een soort tweede thuis voelt. Ik weet ook niet of ik dit had gedaan als het in een ander land werd gedaan. Ik vind het mooi om iets voor het goede doel in Kenia te doen.”
Adoptie
Hoijtink woonde hier met een heel ander doel. Ook hij had twee kinderen toen hij hier in 2012 samen met zijn vrouw kwam wonen, maar adopteerde na een week een Keniaans dochtertje van toen 1 jaar. ,,We hebben toen een jaar in Kenia gewoond. Vanwege allerlei procedures is dat nodig, anders mag je geen kindje adopteren. Het was een geweldige tijd. Ik werkte natuurlijk wel, maar minder dan in Nederland. We hadden relatief dus veel tijd. Het is écht een prachtig land met de bergen, heuvels, safariparken en kuststrook. Heel divers. De mensen zijn fantastisch. Heel vriendelijk en altijd in voor een grap. Daarnaast hadden we een leuke vriendengroep.”
Van die vriendengroep maakten dus ook Van Schie en zijn gezin deel uit. ,,We hebben hier samen behoorlijk wat gelopen, ook twee keer een halve marathon”, vertelt hij. ,,Het is voor ons allebei bijzonder om hier terug te zijn. Ik ben zelf wel vaker met het gezin terug geweest en ga ook later dit jaar weer naar Kenia. Maar voor het eerst had ik nu niet meer het gevoel dat ik per sé terug wilde om hier te wonen. Dat is fijn.”
Peter en alexander voor de start
Hoogtepunten
Beide mannen kijken terug op een geweldige week met veel hoogtepunten. En op een mooie marathon. ,,Ik voelde me sterk, maar het was zwaarder dan ik dacht”, aldus Hoijtink. ,,Na 25 kilometer kreeg ik veel pijn aan mijn knie en dan is 17 kilometer nog ver. En tussen kilometer 25 en 35 ging de weg constant omhoog. Wat was dat zwaar, zeg. Ik dacht steeds dat we na de volgende bocht wel zouden gaan dalen, maar dat gebeurde maar niet”, glimlacht hij.
,,Klopt”, vult Van Schie direct aan. ,,Alleen maar omhoog gingen we daar. Maar toch vond ik het, overall, minder zwaar dan ik had verwacht. Eerder deze week kregen we verhalen te horen dat de snelste er waarschijnlijk meer dan vijf uur over zou doen en dat er ongetwijfeld uitvallers zouden zijn. In dat opzicht was het goed te doen.” Daarmee slaat Van Schie de spijker op de kop, want van de 29 deelnemers viel er geen enkele uit en de snelste loper, Remko Vleerlaag, deed slechts 3.17 uur over de marathon.
Mooie verhalen
,,Het was echt een geweldige week, niet alleen de marathon was gaaf”, leggen de vrienden uit. ,,En het bijzondere is dat alle deelnemers een mooi verhaal hebben”, gaat Hoijtink daar dieper op in. ,,Dat had ik me op voorhand niet gerealiseerd.” Ook Van Schie heeft dat gezien. ,,Ik denk dat bijna iedereen hier ook een eigen ‘battle’ heeft gevoerd. Dat is wel heel mooi om te zien.”
Ondertussen zagen zowel Van Schie als Hoijtink wel dat het steeds een beetje beter met Kenia lijkt te gaan. ,,Betere wegen, het vliegveld is vooruit gegaan. En het mooie is dat Kenianen altijd vrolijk zijn. Hoe zwaarder ze het hebben, des te beter ze lijken te kunnen relativeren. We hebben in ieder geval gezien dat wat we hier hebben gedaan, echt effect heeft.”
Vervolg
Allebei gaan ze dan ook voldaan naar huis, trots en tevreden. Maar eerst gaan ze allebei nog een paar dagen langer, op eigen initiatief, naar Nairobi. Hoijtink om vrienden te bezoeken maar ook langs te gaan bij het weeshuis van zijn dochter, Van Schie om oud-collega’s op te zoeken en ook zijn vrienden weer te zien. Allebei hopen ze dat de UNICEF Rift Valley Marathon in 2019 een vervolg krijgt. ,,En hopelijk grootschaliger, zodat er nóg meer geld opgehaald kan worden.”
