Iedere trailrunner krijgt er vroeg of laat mee te maken. Een steile klim, waarbij je wel móet wandelen. Sterker nog, de geoefende trailrunner zal vaak wandelen verkiezen boven keihard omhoog rennen om zo de krachten te sparen en te doseren. Want vaak blijft het niet bij die ene klim…
Trailruns heb je in vele soorten en maten. Zo heb je bijvoorbeeld ook de tot de verbeelding sprekende ‘vertical kilometer’ waarbij 1000 stijgende hoogtemeters in een korte afstand (maximaal 5 kilometer) moeten worden overwonnen. Het record bij de heren staat momenteel op 29. 42 minuten en bij de vrouwen is het record 36.04. Gelopen in Zwitserland op een parcours van 1.920 meter lang en een gemiddeld stijgingspercentage van 27,5.
Onderzoek?
Maar wanneer kies je er nu voor om te wandelen, of in een dribbelpas door te blijven gaan? Wat is nu de meest efficiënte manier om boven te komen? Dat vroegen onderzoekers aan de University of Boulder zich ook af. Zij publiceerden onlangs hun bevindingen. Voor hun onderzoek lieten ze 15 hardlopers (10 mannen en 5 vrouwen) op een loopband lopen. Geen gewone loopband, want die haalt maar een kleine hellingshoek, maar een hele speciale. Iedere vijf minuten werd de hellingshoek vergroot en zo wandelden en renden ze op zeven verschillenden standen (9.4, 15.8, 20.4, 24.8, 30.0, 35.0, and 39.2°).
Gedurende de inspanning werden verschillende waarden gemeten en afgezet tegen the verticale winst in wandel- of hardlooptempo. Met video opnamen werd gekeken naar de pasfrequentie, paslengte en duur van het grondcontact. Dit leverde opvallende gegevens op. Bij alle hellingshoeken en snelheden (dus zowel tijdens wandelen als lopen) hadden de testrunners te allen tijde tenminste één voet aan de grond. Tijdens het wandelen waren het pastempo en de paslengte -28% langzamer en langer dan tijdens lopen. De onderzoekers concludeerden dat bij een stijgingshoek van meer dan 15.8° wandelen efficiënter is en minder energie kost dan lopen.
Wat betekent dit voor jou en mij?
Geldt dit nu ook voor jou en mij? Dat is de volgende vraag. Het onderzoek werd gedaan met 15 zeer ervaren trailrunners. Toch was het opvallend dat zij aangaven het liefst te variëren tussen wandelen en lopen, ook al was wandelen meer efficiënt. Realiseerden ze zich niet dat wandelen minder energie kost? Of is er iets anders? Tijdens wandelen gebruik je andere spieren dan tijdens lopen. Deze afwisseling zorgt ervoor dat je de belasting over je spieren kunt verdelen. Vaak is je eigen gevoel daarbij leidend. We voelen zelf het beste aan wat op dat moment het ‘fijnste’ aan voelt. Door af te wisselen kunnen we de pijn die verzuring met zich meebrengt controleren. Oftwel, luister naar je lichaam, jouw gevoel en gebruik je intuïtie en ervaring.
See you at the trails!
