Een team van de Universiteit van Colorado Boulder ontdekte door wiskundige berekeningen dat een marathon binnen 2 uur hardlopen mogelijk is.
De studie gepubliceerd in het tijdschrift Sports Medicine laat zien wat een mannelijke tophardloper nodig heeft om ongeveer vier en halve minuut van het wereldrecord af te halen.
“We zijn niet het eerste team wat met dit soort ideeën komt”, zegt Roger Kram tegenover Running Competitor. Hij heeft de leiding genomen van CU Boulder’s Locomotion Laboratorium. “Maar wij zijn de eerste die aan de hand van zorgvuldige berekeningen met een methode kunnen komen.”
De berekeningen voor het lopen van zo’n marathon is gebaseerd op de fysiologische capaciteit van Keniaanse Dennis Kimetto. De man die het huidige wereldrecord van 2: 02: 57 heeft gelopen. Volgens postdoctoraal onderzoeker Wouter Hoogkamer die het team begeleidt gaat het om een combinatie van biomechanische veranderingen die het energieverbruik kunnen verminderen en tegelijkertijd de loopprestaties kunnen verbeteren.
Het team zegt dat een deel van die veranderingen deels te maken heeft met schoenen die 100 gram lichter zijn dan de schoenen die Kimetto droeg toen hij het record in 2014 op de marathon van Berlijn brak. Zijn schoenen waren 230 gram. En Nike heeft zojuist zijn nieuwste paar schoenen onthuld die atleten Eliud Kipchoge van Kenia, Lelisa Desisa van Ethiopië en Zersenay Tadese van Eritrea zal dragen tijdens een poging om het wereldrecord te breken. De schoen waar ze in zullen lopen heet de Nike Zoom Vaporfly Elite.
“Mensen hebben lang nagedacht over de magische twee uur durende marathon,” zei Hoogkamer via een persbericht. “Onze berekeningen tonen aan dat een twee uur durende marathon tijd realistisch is, maar het vraagt de juiste training en organisatie.”
Een andere factor wat meetelt? Het lopen. Het team zegt dat de loper in het eerste helft omringd moet zijn van een groep pacemakers. De tweede helft begint ook zo, maar is er steeds een andere loper die voorop gaat. Hierbij zouden ze lichtjes bergafwaarts moeten lopen. Daarnaast zou de atleet ook nog lichtelijk wind mee moeten hebben. Dit zou namelijk al 3 minuten van de eindtijd afhalen.
“Deze studie is belangrijk voor zowel wetenschappers als serieuze marathonlopers, omdat we echt verdiepen in wat we weten over de inspanningsfysiologie, evenals de biomechanica van het lopen”, zegt assistent professor Christopher Arellano aan de Universiteit van Houston, hij is coauteur en promoveerde onder Kram. “Nu is het aan de wetenschappers en de meest elite marathonlopers om onze ideeën op de proef te stellen.”
