Hardlopen is veel meer dan een sport. Hardlopen is een middel om nieuwe dingen te ervaren en nieuwe dingen te ontdekken.
Moeder en hardloopster Nathalie Kluijt besloot drie jaar geleden te beginnen met hardlopen. Het was een halfjaar nadat ze had besloten om te scheiden. “Ik had een hele hoge bloeddruk en kwam thuis te zitten. De Arboarts heeft me toen aangeraden om te gaan hardlopen. Maar ik dacht: Dat is helemaal niks voor mij! Maar nu ben ik verslaafd!” Zondag wordt het haar derde ¼ marathon van Rotterdam. ProRun sprak de 35-jarige hardloopster uit Rhoon over haar passie voor hardlopen en waarom zij kiest om elk jaar de Rotterdam Marathon te lopen. “De marathon van Rotterdam heeft een geweldige sfeer.”
“Elk jaar loop ik de ¼ marathon van Rotterdam omdat dat mij trekt. Het is dicht in de buurt. Ik woon in Roohn en dat is een dorpje er net naast. De eerste keer dat ik de wedstrijd liep, kwam ik de Coolsingel op en dacht ik: als ik dit kan dan kan ik alles aan. Daarnaast is de sfeer zo ontzettend leuk. Ik werk ook op een kinderdagverblijf, de Stichting Kinderopvang Kralingen en loop vlak langs mijn werk tijdens de NN Rotterdam. Dus het is ook heel erg leuk om de kindjes en ouders langs het parcours te zien staan. Dat geeft je toch een extra motivatie.”
“Dit jaar ben ik enorm zenuwachtig, omdat ik minder goed getraind heb dan de vorige jaren. Maar het zijn goede zenuwen. Je merkt dat je ook wanneer je minder gaat lopen je uit balans raakt. Dat zijn de momenten waar je er minder tijd voor hebt en ook minder tijd voor maakt. Ik heb mezelf ook echt leren kennen door het hardlopen. Door beter naar mezelf te luisteren, mijn eigen pad te bewandelen en ook erachter komen dat je veel meer kan dan je denkt. Het is ook gewoon heerlijk. Ik kan bewust ervaren wat ik voel en ik zie.”
Toen Nathalie begon met hardlopen, besloot ze het op te bouwen op gevoel. “Ik heb nooit iets van een programma gevolgd. Ik ren puur door het luisteren naar mijn eigen lichaam, of ik wel of niet harder of langer kan.” Daarnaast gaf hardlopen haar rust in haar hoofd. “Vroeger was ik ook depressiegevoelig. Ik heb twee keer medicijnen geslikt, maar ik wil dat nooit meer. Hardlopen is de oplossing. Het geeft me rust in mijn hoofd. De medicijnen vlakte me alleen af en stopte dingen weg. Je komt niet tot de kern. Ik had het gevoel dat ik daardoor mezelf alleen kwijt raakte. Ik had ook enorm last van bijwerkingen.” Maar door het hardlopen heeft ze daar haar balans in gevonden. “Daarnaast ben ik ook door het hardlopen 29 kilo afgevallen.”
Afgelopen juni kreeg Nathalie een miskraam. “Ik had toen de puf er niet voor, maar sinds een paar maanden denk ik: ik ga er weer voor en toen heb ik mezelf weer ingeschreven voor de NN Marathon. Het lopen heeft me bij mijn miskraam enorm geholpen. Je lichaam is toch anders. Het gaf me weer een boost. Dat ik niet alleen daar mee bezig hoefde te zijn. Een miskraam wordt ook niet altijd begrepen, omdat het vaak heel pril is.” Het hardlopen hielp Nathalie met de verwerking van haar verdriet en gaf haar daarnaast een ontspannen gevoel. “Ik leerde mijn lichaam opnieuw kennen en daarnaast lekker sportief bezig te zijn. Dat geeft je echt weer zelfvertrouwen. Verder heb ik heel erg geleerd om tijd voor mezelf vrij te maken.”
Nathalie traint nu ongeveer twee of drie keer per week. “De laatste keer dat ik heb getraind was afgelopen maandag. Soms is het moeilijk in te plannen, omdat ik alleenstaande moeder ben met een zoon van 11 jaar. In dat opzicht is het altijd even kijken wanneer ik kan hardlopen. Dat is denk ik ook de reden waarom ik nog geen langere afstanden heb gedaan. Maar ik moet zeggen, sinds ik in de Facebook-groep van Ik Loop Hard zit, lijkt het me toch een uitdaging om een halve marathon te lopen.”
“Maar ik wil eerst mijn tijd verbeteren bij de ¼ Marathon. Vorig jaar hoorde ik namelijk iemand achter me roepen: ‘De bezemwagen komt eraan! De bezemwagen komt eraan!’ Dus ik dacht ik moet rennen, ik moet rennen. Op een gegeven moment was ik bij 8 km en was ik nog steeds zo erg aan het puffen en kwam een vriendin op haar fiets aan en zei: ‘Het gaat goed he?’ Maar het ging helemaal niet goed! Ik zei: ‘De bezemwagen komt eraan!’ Maar die kwam er blijkbaar helemaal niet aan!”
De eerste keer was ook een geweldige ervaring voor Nathalie. “Iemand uit het publiek zag dat ik het even zwaar had en die riep: ‘kom op Nathalie! Je kan het! Je kan het!’ Maar ik snapte niet hoe hij mijn naam wist. Je zit er dan zo erg in dat je helemaal niet denkt aan je nummer en je naam op je startbewijs. Maar ik hoop in ieder geval dit jaar sneller te zijn, althans voor de bezemwagen! Je weet: je hebt het in je benen zitten, daarnaast loop je tijdens de wedstrijd ook sneller. Maar het belangrijkste is in ieder geval genieten!”
