Hardlopen is veel meer dan een sport. Hardlopen is een middel om nieuwe dingen te ervaren en nieuwe dingen te ontdekken.
Anita van Dieren kreeg vijf jaar geleden te horen dat ze borstkanker had. Na chemo, een borstamputatie en nogal wat tegenslagen tijdens haar revalidatie traject, gaat ze 26 juni haar eerste halve marathon lopen in Roosendaal. ProRun sprak de 52-jarige hardloopster uit Kapelle over haar passie voor hardlopen en wat zij heeft ontdekt door deze sport. “Vijf jaar geleden had ik nooit verwacht dat ik ooit een halve marathon zou lopen.”
“De eerste gedachte die ik had was, hier stopt mijn leven.” Na de chemo was Anita haar lijf helemaal op. Ze kon niet meer lopen, niet meer wandelen, ze kon alleen zitten. “Ik besloot toen om een pup aan te schaffen zodat ik naar buiten moest. Hij is echt mijn redding geweest, want ik moest gaan wandelen om hem uit te laten.” Zo is Anita langzamerhand steeds meer gaan wandelen en uiteindelijk ook stukjes gaan hardlopen. Ze besloot het schema rennen met Evy te gaan volgen. Maar haar lijf was helemaal op. “Mijn lijf was helemaal op, bij alles wat ik deed liep ik blessure na blessure op. Daarnaast hadden mijn longen een enorme klap gehad dus ik had in de winter drie keer longontstekingen. Dan een week in het ziekenhuis dan weer een week thuis om bij te komen van die longontsteking. Iedere keer was er een tegenslag,. Maar Anita bleef doorzetten. “Ik bleef tegen mezelf zeggen: het ergste hebben we gehad.”
Door de chemo kon mijn lijf het eerst gewoon niet aan, maar ik merkte dat dingen te gaan doen, ik steeds meer kon. Door de chemo en alles wat er is gebeurd, heb ik nu een hele andere instelling in het leven. Hardlopen is een deel van mijn leven geworden. Ik moet gewoon gaan lopen. Ik geniet overal heel erg veel van. Ik heb ook gemerkt hoe diep een mens kan zakken door niks meer te kunnen. Ik ben ook gewoon trots dat ik het kan.
Inmiddels loopt de fanatieke hardloopster drie keer per week minimaal 10 km. Ze is afgevallen, voelt zich sterker fysiek, maar ook mentaal. “Het is een kwestie van doorzetten. “Ik heb gemerkt hoe diep een mens kan zakken door niks meer te kunnen. Dat is ook een motivatie om door te blijven gaan. Om mijn lijf zo goed mogelijk te houden. Ik dacht eerst echt niet dat ik geschikt was voor het hardlopen, dat het niet voor mij weggelegd was. Maar het is nu een deel van mijn leven geworden. Ik moet gewoon gaan lopen. Ik ben gewoon trots dat ik het kan. Dat ik dat gewoon kan hardlopen.”
Op 26 juni loopt Anita haar eerste halve marathon hardloopwedstrijd, maar dit is niet de eerste keer dat ze deze afstand daadwerkelijk heeft gelopen. “Ik heb inmiddels al drie keer 21 km gelopen, want ik wil tijdens de wedstrijd het goed kunnen lopen, makkelijk kunnen lopen.” En na de halve marathon? Dan heeft Anita al genoeg andere hardloopevenementen op de agenda staan. “Ik ga de Dam tot Damloop lopen en misschien ook ooit een hele marathon. Maar nu eerst de halve marathon. Voor mij draait het niet om tijd, ik heb mijn tijd helemaal losgelaten. Ik ga gewoon lopen.”
