“Ik ben allergisch voor schema’s, want dat lukt niet met vier kinderen”

Toen Wendy zoveel kilo’s kwijt was geraakt, had ze opeens een heleboel energie over. In 2013 liep ze haar eerste wedstrijd; de Dam tot Damloop. “Dat beviel enorm, waardoor ik wilde gaan trainen voor een halve marathon.” Naast het zelfstandig trainen voor wedstrijden, besloot Wendy ook om zich aan te melden bij een hardloop community. “In 2015 heb ik me aangemeld bij de Facebook community Ik Loop Hard en is het een beetje doorgeslagen. Je komt in een heel gemotiveerde groep terecht. Het maakt niet uit of je snel of langzaam, dik of dun bent of 60 km of maar 5 km loopt. Iedereen motiveert elkaar. Dat helpt enorm.” 

Afgelopen zondag heeft Wendy via deze Facebook Community meegedaan met de Aloha for a Day run, waar ze de halve marathon in blote buik liep met mede Ik-Loop-Hard lopers. “Het is wel een dingetje om in Aloha kleren te gaan lopen. Iedereen ging met elkaar ook overleggen of ze met blote buik wilden gaan lopen. Ik had maar een topje meegenomen omdat ik dacht ik ga ter plekke beslissen of ik in blote buik ga lopen.” De Aloha-For-A-Day beviel Wendy enorm. “Het is gewoon leuk en iedereen moedigt elkaar aan. Je zou bijna denken dat het hardlopen op zo’n moment op de tweede plaats komt”, vertelt Wendy lachend. “Ondanks dat ik een PR heb gelopen op de halve marathon die dag!” Voor Wendy was dit hardloopevenement een van haar mooiste wedstrijden. “Het is speciaal om te zien wat voor band je kan krijgen met andere hardlopers. Gewoon alleen maar door het stomme Facebook.” 

Naast de vriendschappen die Wendy heeft gemaakt door het hardlopen, heeft hardlopen haar ontspanning. “Het lopen zorgt voor ontspanning in mijn hoofd. Mijn trainingen doe ik gewoon rondom huis hier in de Polder, in mijn eentje, zonder muziek. Het is ontspanning tijdens inspanning. Dat heb ik echt nodig. Het geeft me gewoon een goed gevoel dat ik bent geweest. Ooit was ik een lui wezen, maar dat ben ik niet meer. Ook door het vele lopen kan je af en toe een chocolaatje eten. Het heeft me vriendschappen, rust gegeven, maar me ook veranderd als persoon.”

Wendy haar omgeving is vaak verbaasd hoe het haar lukt om halve marathons te lopen naast het opvoeden van vier kinderen. Zelf ziet ze dat anders. “Ik doe maar wat. Ik geloof dat als je het wilt, het ook lukt. Als mijn kinderen naar school zijn of in het weekend bij papa zijn, loop ik hard. Ik loop daarnaast nooit met een schema, ik ben allergisch voor schema’s, want dat lukt gewoon niet met kinderen. Als er een ziek is of iemand moet naar de tandarts dan schiet het er zo makkelijk bij in.”

Wendy haar volgende doel is om haar eerste hele marathon lopen. “Ik wil de marathon van Rotterdam lopen. Ik liep in oktober mijn eerste halve marathon. Dat heeft bijna tweeënhalf jaar geduurd vanaf het moment dat ik het wilde tot dat ik het daadwerkelijk had gelopen. Vanwege mijn echtscheiding, maar ook vanwege een flinke blessure.” Toen Wendy ‘m eenmaal had gelopen, was ze enorm trots. “Ik had ze zoiets van: ‘Wow, dit heb ik gewoon gedaan.’ Ik had een doel en ik ben gewoon doorgegaan ondanks tegenslagen. Dat was voor mij een bevestiging van kijk eens even wat ik kan. Ik geef het niet op. Alleen toen ik ‘m dus had gelopen, ik dacht: ‘maar dit is geen hele’, zegt ze lachend. 

Wendy besloot niet meteen meteen in hetzelfde jaar om voor een hele marathon te gaan, “Want ik ben ook nog steeds een mama van vier kindjes”. Dat kost ook gewoon energie. Dus ik wilde eerst in het jaar 2016 iedere twee maanden een halve marathon lopen. Het doel was om aan het eind van 2016 met gemak een halve marathon te kunnen lopen. In januari ga ik beginnen met het uitbreiden van de kilometers.”