Sebastiaan uit Den Helder heeft vanaf jonge leeftijd altijd gesport, mede dankzij zijn vader. Maar na het nieuws dat zijn vrouw ernstig ziek was, werd het hardlopen voor de 35-jarige pas echt een uitlaatklep. “Sport heeft ervoor gezorgd dat ik het hoofd boven water kon houden.”
Sebastiaan zijn vrouw was 12 jaar lang ernstig ziek en een halfjaar geleden is zij overleden. “Het hardlopen heeft hierin een belangrijke rol voor mij gespeeld. Ik blijf hierdoor het leven respecteren wat er ook maar op mijn pad komt.” Jaren geleden kreeg Sebastiaan het hardloopvirus te pakken door zijn vader. “Hij liep altijd op recreatief niveau de Dam tot Damloop en zijn droom was om samen met zijn zoons ooit de Dam tot Damloop te lopen.
Ik vond het allemaal wel best om samen de Dam tot Damloop te lopen.”
“Later begon ik fanatieker te sporten en liep ik ook halve marathons. Dat begon eigenlijk toen mijn vrouw ernstig ziek was. Je probeert manieren te zoeken om jezelf af te leiden en te ontsnappen van de werkelijkheid. Twee dagen na het overlijden van mijn vrouw ben ik samen met mijn broer even een rondje gaan hardlopen. Dan loop je over de dijk en zie je aan je linkerkant de zee en aan de rechterkant de duinen, hoor je de wind en de meeuwen krijsen. Op dat moment denk je overal aan, maar tegelijkertijd denk je ook helemaal nergens aan. Het is bijna een soort meditatie en dat helpt je wel om je hoofd boven water te houden.”
“De kanker was in beginsel redelijk goed te behandelen, maar er waren ook andere complicaties waardoor ze een halfjaar geleden uiteindelijk overleed. Dan blijf je samen met je dertien jaar oude dochter over. Dan komt er als ouder een hele andere rol erbij. Mijn vrouw was namelijk altijd thuis toen ze ziek was en was er dan ook erg veel voor onze dochter. Nu ben ik de enige die voor mijn dochter zorgt. Dat is wel lastig, maar aan de andere kant heb ik een goede afleiding gevonden in sport.”
“Mijn dochter komt ook trouw bij evenementen kijken. Bij de halve triathlon van Almere is ze mee over de finish geweest en nu komt ze ook met bloemen voor me. Eerst kwam mijn vrouw altijd met een bosje bloemen. Het hardlopen heeft ervoor gezorgd dat ik veel meer rust heb gevonden. Dat je toch het leven blijft respecteren wat er ook op je pad kan komen. Het stellen van een doel van of 5 kilometer of een halve marathon kan ervoor zorgen dat je op het juiste pad blijft. Dat je positief in het leven door blijft gaan en niet met de pakken neer gaat zitten.
En daarom traint Sebastiaan nu ook voor zijn eerste hele marathon. “Dat wordt de marathon van Amsterdam. Ik train nu drie keer per week. Dat is lastig als alleenstaande vader, maar je wordt ook een expert in tijd plannen. Als mijn dochter op dansles is, doe ik bijvoorbeeld snel een korte duurloop of als zij haar krantenwijk doet, doe ik snel een tempoloop. In het weekend ga ik er vroeg uit om mijn lange duurloop te doen. Na de marathon ga ik het even rustiger aan doen, want volgend jaar staat de Ironman van Maastricht op de planning.”
