De 36-jarige Erik woont nu in Bremen, maar begon in zijn vorige woonplaats Zürich met hardlopen, toen hij 7 jaar geleden door zijn collega’s uitgedaagd werd om mee te doen aan een estafetteloop. Sindsdien heeft hij meerdere marathons gelopen. “Het hardlopen heeft me geholpen om de taal, omgeving en cultuur te leren kennen.” Prorun spreekt de hardloper over zijn passie en over wat hij heeft ontdekt door deze sport.
Erik verhuisde van Nederland naar Zürich voor een baan aan de universiteit. “Er wordt elk jaar door de academische sportvereniging een estafetteloop georganiseerd welke door heel Zürich voert. Collega’s vroegen me mee in hun team. Aangezien ik op het werk veel achter de computer zat leek me dat wel goed ter afwisseling. Door het hardlopen loop je je lekker los en heb je weer een frisse kop en dan gaat het werk ook beter. Het voelde ook goed voor mijn houding, dus zo is het eigenlijk begonnen.”
Vervolgens besloot Erik om het hardlopen echt op te pakken door met een hardloopgroep mee te lopen: “Ze waren heel open en ontspannen. De groep liep elke zondagochtend een andere route dwars door de stad. Ik kon daardoor heel goed de stad verkennen. Ik was al een paar jaar in Zürich, maar ik woonde aan de rand, dus dan kom je niet zo vaak in het centrum. Door met die groep te lopen heb ik heel veel nieuwe plekken gezien en ontdekt. Ik heb daardoor ook heel goed de taal leren spreken. Op de universiteit spreek je vooral Engels, maar de hardloopgroep bestond voornamelijk uit Zwitsers. Als je aan het lopen bent en ondertussen een vreemde taal moet spreken, lijkt het alsof je die makkelijker oppikt.”
Het fijnste van hardlopen vindt Erik dat hij dan even lekker buiten kan zijn: “Ik kom dan terug met frisse energie en moed om weer aan de slag te kunnen. Ik probeer ook vaak nieuwe routes uit te zoeken die een beetje avontuurlijk zijn. Destijds in Zwitserland was dat helemaal mooi, want rondom Zürich heb je veel heuvels, met prachtig uitzicht. Mij gaat het echt om het genieten van de omgeving. Hardlopen is heel erg ontspannend voor mij.”
Erik kan duidelijk merken dat hardlopen zijn conditie en doorzettingsvermogen heeft verbeterd: “Op de middelbare school moesten we eens een route van 8 kilometer lopen en dat redde ik met veel moeite. Nu doe ik dat zo even tussendoor. Je kunt jezelf met hardlopen in een paar jaar tijd echt veranderen. Dat is erg leuk.”
Elk jaar probeert Erik nu een marathon te lopen: “Ik heb twee keer de marathon in Bremen gelopen. Dat is een leuk kleinschalig evenement, maar je ziet onderweg ook veel en loopt langs alle hoogtepunten.” Op aanraden van Erik heeft blogger Sanne Heymann dan ook daar (stiekem) haar eerste marathon gelopen. Vóór Bremen heeft Erik ook twee keer de Zürich Marathon gelopen en aankomend jaar staat Hamburg op het programma. In Nederland heeft Erik nog geen marathon gelopen: “Ik heb er wel over gedacht maar het kwam mij tot nu toe organisatorisch gezien niet zo goed uit.” Met zijn tweede marathon in Zurich had Erik zich gekwalificeerd voor Boston: “Maar ik heb nooit het gevoel gehad dat ik daar nu zo nodig naartoe moet. Het lijkt me echt veel te groot, te massaal. Berlijn hoeft voor mij ook niet per se. Ik ga eerst kijken hoe de marathon van Hamburg me bevalt.”
Erik: “Voor marathons moet je je serieus voorbereiden en buiten je trainingsschema ook genoeg rust hebben. En als ik een marathon loop merk ik dat mijn kuiten beginnen op te spelen bij kilometer 32, dus de laatste 10 kilometer is even doorbijten. Maar dat zal iedereen wel hebben. Tot nu toe vind ik de halve marathon-afstand wel het aantrekkelijkst om te lopen. De training hiervoor kost minder planning en je hoeft niet zo met voeding te experimenteren.” Erik heeft al meermaals de Egmond Halve Marathon en de Dam tot Damloop gelopen. “Na de komende halve van Egmond ga ik trainen voor Hamburg; verder heb ik voor 2017 een estafetteloop op Hemelvaartsdag, een 10-kilometerloop en de halve marathon in Bremen in de planning.”
Erik samen met Sanne Heymann tijdens de Bremen Marathon.
