“Het kostte mij een jaar om vijf km te lopen”

Als kind had Kristel altijd gesport, maar op haar 18e kreeg ze een blessure wat uiteindelijk een chronische ziekte bleek te zijn, namelijk het syndroom van Ehlers-Danlos. Dit is een erfelijke aandoening waarbij het bindweefsel niet goed is aangelegd. “Deze ziekte had invloed op al mijn gewrichten en spieren.” De arts vertelde Kristel dat het einde oefening was en dat ze nooit meer kon sporten. “Ik vond dat ontzettend frustrerend dat ik niet kon sporten.”

Kristel kwam kilo’s aan en woog op haar zwaarst meer dan 150 kilo. Ze probeerde te sporten, maar het lukte niet om af te vallen. In oktober 2014 kreeg ze een maagverkleining. “Ik wilde weer gaan sporten, maar dan wel iets dat ik leuk vond. Ik besloot toen serieus te beginnen met hardlopen, vanwege de simpele reden dat je meteen vanuit huis kan gaan.” Door de maagverkleining veranderde Kristel haar manier van denken. “Mijn zus loopt de halve marathon van Eindhoven, waarom zou ik dat niet kunnen doen? Het heeft mijn manier van denken compleet veranderd.” Bij de obesitaskliniek moedigde ze haar ook aan om te sporten. “Die positieve begeleiding zorgde er ook voor dat ik niet de handdoek in de ring wilde gooien.”

Kristel begon met de App ‘Rennen met Evy’ om het hardlopen op te bouwen. “In het begin kon ik nog geen twee keer een minuut achter elkaar hardlopen. Dat was gewoon niet vol te houden.” Kristel had via de obesitaskliniek ook begeleiding van een bewegingstherapeut. “Die heeft me geadviseerd om toch maar twee keer in de week te gaan lopen, omdat het te veel belasting was voor mijn lijf.” 

Door haar chronische ziekte kreeg Kristel ook sneller last van blessures en 

duurde het een jaar om een afstand van 5 km op te bouwen. “Voor normale mensen zou het misschien drie maanden duren om 5 km te lopen, maar voor mij heeft het een jaar gekost om 5 km hard te lopen.” Toch had Kristel het doorzettingsvermogen om door te gaan. “Ik vind het heerlijk. Iedere keer opnieuw vond ik het zo lekker om te doen. Ik was zo vastbesloten om die 5 km te halen. Als ik een doel heb dan moet ik ‘m behalen. Of dat nou linksom of rechtsom moet, of het 5 jaar duurt of een paar maanden. Dat doel moet ik gewoon halen.” 

Uiteindelijk lukte het Kristel om haar eerste 5 km wedstrijd hard te lopen. Dit deed ze in maart bij de Utrecht Marathon. “De laatste 600 meter voor de finish dacht ik alleen: ‘gaan, gaan, gaan.’ Er stond een fotograaf en ik dacht als die man niet weggaat dan loop ik hem compleet omver. Toen ik over de finish kwam, dacht ik alleen: ‘even mijn broek omhoog hijsen’. Kristel haar broek was namelijk tot haar enkels gezakt. “Het was  een persoonlijke overwinning. De knop ging bij mij om en ik dacht: nu naar de 10 km.” 

Toen kristel haar maagverkleining kreeg, had ze nooit verwacht dat ze nu zo ver zou komen. “Heel mijn leven draaide eerst om mijn gewicht. Nu is alles wat ik eet en drink echt bedoeld voor mijn training. Daarnaast heb  ik veel meer uithoudingsvermogen en conditie gekregen. Ik heb nu ook een baan. Waar ik twee jaar geleden nooit had kunnen komen. Het openbaar vervoer lukte niet, omdat ik niet zo ver kon lopen. Je kon er niet parkeren met de auto, dus moet je met de fiets gaan, maar dat trok ik ook helemaal niet. Nu fiets ik heen en weer naar mijn werk en ga ik in de avond hardlopen zonder problemen.” 

In september gaat Kristel een 10 km wedstrijd lopen tijdens de Bridge to Bridge in Arnhem. “Dat wordt dan mijn eerste echte 10 km wedstrijd. Op dit moment is mijn doel om het uit te lopen.” Bij de obesitaskliniek is Kristel een van de weinigen die ook zo doelgericht bezig is met sporten. “De meeste andere patiënten gaan een beetje fitnessen of aqua joggen en denken dat de maagverkleining het werk wel doet, maar zo werkt het gewoon niet. Ik heb juist een maagverkleining gekregen om dit soort dingen weer te kunnen doen.”