De 35-jarige Martine is op Instagram bekend als ‘FitlifeMartine’ en heeft meer dan 10.000 mensen die haar voorbereiding naar de marathon volgen. Vandaag zou ze aan de start staan van de NN Rotterdam Marathon. Dit ging helaas niet door omdat ze tijdens haar training een bacteriële infectie kreeg. “Ik vond dit heel moeilijk, want ik leefde er zo naar toe.” Voor de eerste keer vertelt Martine haar verhaal waarom zij ooit is gaan hardlopen. “Ik wilde heel lang delen waarom ik ben gaan hardlopen, maar dat heb ik tot nu toe nooit gedurfd.”
De passie voor hardlopen is drie jaar geleden bij Martine ontstaan nadat ze fysiek mishandeld is door haar buren. “Het heeft me heel erg gevormd, want ik ben eigenlijk iemand die iedereen vertrouwd. Ik weet tot de dag van vandaag niet waarom hij het gedaan heeft. Als je zoiets meemaakt, dat verandert je. Ik heb uiteraard aangifte gedaan en ze zijn gelukkig ook veroordeeld. Maar helaas ben ik daarna nog een jaar lang bedreigd omdat ik aangifte had gedaan.” Door wat Martine meemaakte moest ze noodgedwongen verhuizen omdat ze niet meer veilig voelde in haar buurt. “Ik werd zwaar depressief en kreeg hele erge angstaanvallen.” Om hiermee om te gaan, zocht Martine een uitlaatklep.
Haar uitlaatklep werd hardlopen, omdat zij en haar gezin door de plotselinge verhuizing maandenlang dubbele hypotheeklasten hadden. “Het was goedkoop. Alleen vond ik het in het begin helemaal niet leuk. Als ik ging hardlopen, scheet ik in mijn broek dat ik mijn buurman misschien zou tegenkomen.” Toch merkte Martine dat het haar hielp. “ik hou heel erg van de natuur en het zorgde voor rust. Ik weet nog heel goed dat ik 3 kilometer had hardgelopen en zo trots was op mezelf.” Dus besloot ze een paar maanden later ook haar vooruitgang te delen op Instagram. “Ik wilde iets bereiken. Aan mijn oude buren laten zien dat ik me niet gek laat maken. Ik heb ook veel sportlessen gegeven, dus het is altijd mijn passie geweest. Ik wilde dat gevoel weer terug.” Naast het hardlopen haalde Martine heel veel steun uit haar Instagramaccount. “Ik kreeg zo’n onwijs lieve reacties op Instagram en leerde ook andere hardlopers kennen.” Ze merkte daarnaast dat ze steeds meer volgers kreeg. “Door de mishandeling was ik heel onzeker geworden. Mijn Instagram en het sporten heeft mij geholpen om weer te zijn wie ik ben.”
Ze ontdekte ook dat ze eigenlijk mentaal heel sterk is. “Ik ben heel gedisciplineerd en perfectionistisch. Dit heeft positieve, maar ook negatieve kanten. Positief omdat ik als ik ergens voor ga, er ook honderd procent voor ga. Veel mensen denken dat ze niet kunnen wat ik kan, maar dat is niet waar. Ik heb ook kinderen, een man, werk en een huishouden, maar ik wil ook een marathon lopen. Het is een kwestie van plannen. Dit kan dus ook negatief zijn, omdat ik zo gecontroleerd bezig kan zijn met mijn trainingsschema. Nu ik ziek ben geworden, heb ik ingezien dat ik dat dit moet veranderen.”
Martine kreeg namelijk tijdens haar marathontraining een bacteriële infectie. “Het heeft mijn immuunsysteem helemaal van slag gemaakt. Ik kreeg huiduitslag, koortspieken en ontstekingen in mijn gewrichten.” Volgens de dokters kwam het omdat Martine geen rust kreeg. “Het schijnt dat als je in marathontraining bent je veel van je lichaam vergt, dus ben je ook vatbaarder voor ziektes.” Uiteindelijk moest Martine 15 dagen opgenomen worden in het ziekenhuis. “Je hebt gewoon geen grip meer op je leven als zoiets gebeurt.”
Toen ze uit het ziekenhuis kwam, had Martine nog drie weken voordat ze de marathon zou gaan lopen. “Al zou ik kruipend over die finish komen het zal me lukken, dacht ik.” Maar de dokters hadden het afgeraden, omdat ze Prednison slikte. “Dat schijnt niet goed te zijn.” Met pijn in haar hart besloot Martine dus de marathon waar ze zo lang voor had getraind niet te lopen. “Het is lastig, want je leeft er zo naar toe. Iedere training die ik deed, fantaseerde ik hoe ik over die finish zou komen. Ik keek er gewoon heel erg naar uit. Ik kom uit Vlaardingen, dus ik wilde ook mijn eerste marathon in Rotterdam lopen.” Martine wil daarom pas volgend jaar haar eerste marathon lopen en nu concentreren op haar herstel. “Ik moet ook blij zijn dat ik uit het ziekenhuis ben en ik beter word. Maar volgend jaar sta ik daar en loop ik die marathon van Rotterdam.”
