Lopen zonder horloge

Loop jij geregeld zonder horloge of wil je het liefst je afstand, je hartslag én je vermogen in de gaten houden. Job gaat eens wat minder op zijn horloge letten.

Lopen zonder horloge

Wanneer ik dit schrijf, is het zondag 3 januari. De feestdagen zitten er weer op, de oliebollen hebben goed gesmaakt en zoals zoveel mensen ben ook ik bezig met goede voornemens. En op hardloopgebied heb ik er één die boven de rest uitsteekt: veel vaker zonder horloge lopen.

Wie mijn twee hardloopboeken heeft gelezen, weet dat ik al mijn hele hardloopleven allerlei trainingsdata bijhoud: afstanden, weektotalen, maandtotalen, tempo’s, gemiddelde hartslagen, maximale hartslagen, noem maar op.

Aan de ene kant vind ik deze focus op data heel fijn, want het zorgt ervoor dat ik heel gericht train. Gaat mijn hartslag teveel omhoog? Dan moet mijn tempo naar beneden. Daarnaast vind ik het ook leuk om mijn progressie zichtbaar te maken. Door alles bij te houden, zie ik letterlijk en figuurlijk precies welke stappen ik zet.

Maar aan de andere kant zorgen deze data ook voor veel onrust. Ik heb gemerkt dat ik tijdens het trainen heel erg (lees: te erg) gefocust ben op mijn horloge, waardoor er een bepaalde verkramping optreedt. Bovendien merk ik dat het me afleidt van het lopen zelf en het genieten daarvan.

Van die afleiding wil ik af. Ik wil terug naar de basis, gewoon lekker lopen, me gezond voelen en daarvan genieten. Ik zit al de hele dag achter mijn computer en op mijn telefoon, dus dat ene moment dat ik lekker buiten ben, wil ik niet alsnog gefixeerd zijn op een apparaat.

En dus heb ik mijn horloge en hartslagband even achterin de kast gelegd en heb ik in december al een aantal keren achter elkaar zonder horloge gelopen. Het enige wat ik bijhoud, is hoeveel kilometer ik die training loop. Verder bedenk ik van tevoren wel of ik het heel rustig aan ga doen of iets harder wil, maar dat is het dan ook wel.

Hoewel dit voor mij enorm tegen mijn intuïtie ingaat, bevalt het voorlopig heel erg goed.

Ik hoef niet meer in de kou te wachten op mijn GPS-signaal, onderweg ben ik meer ontspannen, ik kijk meer om me heen en bij thuiskomst grijp ik niet meteen naar mijn telefoon om mijn horloge te synchroniseren. En er is geen teleurstelling dat een bepaald tempo niet heb gehaald, of dat mijn hartslag niet laag genoeg was.

‘If it’s not on Strava, it didn’t happen’ is een gezegde dat voor mij even niet meer opgaat. Misschien dat ik hier over een maand weer heel anders over denk, maar dat zien we dan wel weer. Voorlopig werkt dit goed voor me.

Zo, en nu ga ik naar buiten voor een loopje van acht kilometer. Misschien in 4:50 min/km, misschien in 5:20 min/km, maar waarschijnlijk in een tempo dat ergens daartussenin zit. Maar zeker zal ik het nooit weten.

Om het jaar goed te beginnen, geven we drie exemplaren van Job zijn nieuwe hardloopboek ‘Van Colombo tot corona: mijn weg naar een sub-drie marathon’ weg. Lees hier meer over het boek, laat hier je e-mailadres achter en maak automatisch kans op één van de exemplaren!

De winnaars worden vrijdag 15 januari bekend gemaakt!

2 reacties

  • Paul Kemper

    Tijdens de trainingen ‘Vogels Kijken’ van Sportrusten draai ik mijn horloge weg op mijn pols. Ik wil dan ook ‘gewoon rennen’ zonder met allerlei zaken bezig te zijn. Héérlijk! 😍 Na afloop vind ik het wel fijn om te zien hoe het gegaan is. Met name waar ik gelopen heb, want dat zijn de ideale trainingen om onbekend gebied te ontdekken! 😀

  • Felicien Stavleu

    Hallo Job,
    Wat leuk om dit te lezen, omdat ik altijd op gevoel loop.
    Ooit begonnen , vroeg in mijn tienerjaren (begin jaren 80) met hardlopen, omdat ik op voetbal zat , maar geen bal kon raken, maar wel het halve veld eruit liep.
    Op school had ik het schoolrecord op de coopertest (3950 meter) en als de hele klas ging honkballen zei mijn gymleraar ga jij maar rondjes rennen op de atletiekbaan.
    In die tijd was het lopen en gaan, zonder data etc.
    Daarna een poos niet gelopen en met de jaren af en toe opgepakt en weer laten verwateren, tot eigenlijk een jaar of 8 geleden.
    Ik begon toen met runkeeper en kreeg zo een hekel aan die stem…… tijd 30 minuten, afstand 6 kilometer en voelde me elke keer zo opgejaagd, want als ik bij datzelfde punt kwam (ja , ik loop graag hetzelfde rondje) dacht ik …waar blijft die stem , dus ik ging te snel of ik hoorde de stem al eerder en was dus langzamer.
    Daarna heerlijk op gevoel gevoel, zonder al die technische handel en dat was gewoon een zegen en ook zonder muziek (mijn tweede grote passie) en heerlijk genieten van de omgeving en het luisteren naar je voetstappen of het goed gaat.
    Met deze vorm van trainen diverse halve en een mijn eerste hele marathon van Leiden gelopen in 2019, waarbij ik 3:34 liep.
    Deze marathon heerlijk op gevoel gelopen , natuurlijk links en rechts wel foutjes gemaakt, maar wat wil je tijdens een debuut.
    Voor mij liep een man en hij keek zeker wel om de minuut op zijn klokkie en dat 42 km lang.
    Nu wordt mijn grote doel de marathon van Rotterdam, helaas al een paar keer uitgesteld, maar de motivatie en het plezier zijn nog steeds aanwezig, ook omdat ik ‘m voor mijn overleden vader loop (hij overleed op 2 december 2019) en Lee Towers was zijn grote held en tijdens de uitvaart werd ook nog You’ll Never Walk Alone gedraaid.
    Toch maar besloten om deze, voor mij, bijzondere marathon serieuzer te benaderen en heb uiteindelijk een Garmin klokkie aangeschaft en dat was best een wel een revolutie voor mij.
    Gelukkig ben ik niet , zoals bij Runkeeper, me eraan gaan irriteren en doe net of ik niets bij me heb, dus op gevoel blijven lopen thuis wel kijken wat de resultaten zijn.
    Het positieve is dat ik vrij vlak op gevoel kan lopen, alleen flucturen de kilomtertijden wel bij veel wind of extreem warm weer.
    Bij interval trainingen gebruik ik nu wel mijn klokkie, terwijl ik voorheen lantaarnpalen of andere natuurlijke elementen gebruikte om te intervallen.
    Ik zelfs nu twee keer een trainingsmarathon op gevoel gelopen en de eerste ging in 3:21 en de tweede in 3:18 en dat puur op gevoel…. dus klokkie aan……gaan ….en na 42 km klokkie uit…… de enige kijkmomenten zijn om te kijken wat de afstand is (om het eten en drinkengoed te doseren) en of ik er bijna ben ..hahahahaha.
    Succes met het op gevoel lopen
    Groetjes,
    Felicien

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

De beste looptips en inspirerende artikelen 2x per week in je mailbox?

Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief en mis niets!

Advertentie

Meer uit Columns & meer

Advertentie