Wanneer gebruik je stokken met hardlopen?

Wanneer gebruik je stokken met hardlopen?

Heb jij wel eens met stokken gelopen?

Toen LEKI vroeg of ik hun stokken wilde testen, hoefde ik niet lang na te denken.

Hoewel ik niet echt een man ben voor gadgets en spulletjes, wilde ik de ‘high-end Trailrunning stok‘ graag testen. Want ik rook een avontuur. Ik associeer een trailrunning stok met Scott Jurek en onherbergzaam, woest terrein. Om de stok te testen, moest ik dus wel naar de Alpen of de Pyreneeën om ze te testen.

En als Zuid-Frankrijk te ver was, dan toch op zijn minst een pittige trail in de Ardennen.

Na het lezen van Jureks Naar het Noorden, grijp ik elke mogelijkheid aan om een avontuur te beleven. In zijn boek beschrijft de ultra-loper een tocht van 3522 kilometer naar het Noorden van Amerika. Jurek loopt 80 kilometer per dag en de natuur is overweldigend.

Hij schrijft:

Hier aan mijn voeten lag een anomalie van de Appalachian Trail: een grazige weide, zacht als een droom. En boven mij: een eenzame eik met ritselend groen en geel. Er was niets om mij heen dat ook maar enigszins in de buurt kwam van een verplichting of routine of telefoongesprek of een e-mail of een presentatie….. alleen de trail en de kilometers.

Dat wilde ik ook.

Dus toen LEKI vroeg of ik de stokken wilde testen, zei ik: stuur maar op, ik ga ze testen.

Twee dagen later arriveerden de stokken. In mijn Amsterdamse appartement op 2 hoog in Bos en Lommer pak ik ze uit. Ik zwaai er wat mee door de woonkamer. Ze zijn superlicht en handig in gebruik. Ze voelen chique aan, hoe duur zijn zulke stokken eigenlijk?

€ 149,95 per paar.

De dame die me mailde, had al gezegd dat ik de ‘high-end’ stokken kreeg, er zijn ook minder geavanceerde stokken om de trails mee te lopen.

Mijn plan om de stokken te testen in de Ardennen had ik laten varen. Een paar maanden terug ging ik er nog van uit dat het corona-virus wel onder controle zou zijn, en dat een tripje naar de Ardennen (inclusief een terras ná de trail) wel zou kunnen.

Maar het virus waant nog rond en pleziertripjes naar het buitenland worden afgeraden.

Dus ik neem mijn stokken mee als ik een weekendje naar Zeeland ga. Het is niet echt hetzelfde als een woeste trail in de Ardennen (laat staan de Appalachian Trail), maar wellicht vind ik een stijl paadje om te testen. Want ik ben nu sowieso nieuwsgierig hoe je stokken gebruikt met hardlopen.

Een paar jaar geleden liep ik mijn eerste trail in Limburg, de Koning van Spanje Trail. Een trail van 39 kilometer met aardig wat hoogtemeters. Toen had ik geen stokken mee en ik heb ze ook niet gemist.

In Zeeland vind ik een venijnig strookje en ik loop er een aantal keer omhoog en naar beneden.

Natuurlijk zijn de stokken hier handig.

Meer grip.

Meer balans.

Maar het is toch wat onbevredigend. Trailstokken testen in Zeeland.

Ik wacht wel tot de zomer. Als we weer naar de Alpen of de Pyreneeën kunnen. Dan kan de echte test komen.

Tot dan ben ik wel nieuwsgierig hoeveel lopers goede ervaringen hebben met stokken.

Heb jij ervaring met trailstokken?

Bekijk resultaten

Laden ... Laden ...

Reageer op dit artikel

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

7 reacties

  • RunHanRun

    Hoi Koen – leuk om te experimenteren met stokken. En nee, Zeeland met een klein heuveltje, dat wordt hem niet.

    Zelf heb ik er ook mee geëxperimenteerd, lees & bekijk hier m’n bevindingen: http://runhanrun.nl/stokken-of-geen-stokken-voorverkenning-rothaarsteig-marathon/

    Helaas ging die marathon niet door, dus ik heb er geen volle marathon mee gelopen. Misschien maar goed ook, want je wilt je armen hier zeker wel (ook) voor trainen.
    (Iets wat ik op de Sallandse Heuvelrug heb gedaan)

    Ik kijk uit naar jouw bevindingen – als je in een series op-en-neer gebied de stokken test.

  • Sander

    Jason Koop schrijft er ook een aardig stukje over in zijn boek ‘Training Essentials for Ultrarunning’. Hij haalt onder andere een onderzoek aan waaruit blijkt dat het energieverbruik per km met stokken altijd hoger ligt dan zonder. Je loopefficientie zal er dus altijd wat door dalen. Maar (en dat is een grote maar) zodra er spiervermoeidheid in de benen aan de orde komt, kan je die spieren deels ontlasten (of beter nog: die spiervermoeidheid voor zijn en uitstellen). Dan is loopefficientie opeens een stukje minder interessant 🙂 Maar dat geldt natuurlijk vooral voor echt lange afstanden!

    Beperkte persoonlijke ervaring: in trainingen merk ik dat ze me de bult op (op trails) helpen, maar op vlak of dalend terrein tegenwerken (hogere hartslag dan bij zelfde tempo zonder de stokken). Dat laatste is weer aardig in lijn met het verhaal van Koop. Ik had stokken bij me toen ik een flinke voedingsfout maakte bij een lange trail in de Ardennen en in bijna 40 graden met een zouttekort en flinke kramp te maken kreeg. Zonder de stokken had ik de finish niet gehaald… Waar ik zelf nog benieuwd naar ben – en nog niet geprobeerd heb – is of ze helpen in een vlakkere ultra, als de benen echt moe worden… Toch maar een keer testen 🙂

  • Patrick Smit

    Stokken hebben voors en tegens, steun, extra kracht uit de arm”zwaai”, veilig nemen van bepaalde passages. Een groot nadeel is dat ze ook de handen bezet houden, dus bij val- en struikelpartijen kun je je handen niet of veel minder effectief gebruiken, en zo ook bij klimpartijen of bekabeld stukken.

    Ik verkies het trainen van mijn benen en de de vrijheid van de handen.

  • Vincent Vloemans

    Hallo,
    Ik heb ervaren dat ik steeds de afweging maak of de lusten ruim opwegen tegen de lasten (van het meeslouwen van het extra gewicht/volume. Dan blijkt dat naarmate je een betere trailer wordt (in heuvelachtige, bergachtige gebieden) de stokken vooral hun voordeel hebben in de bergen. Zeker als de route langer wordt, met meer hoogtemeters, en de vermoeidheid groter.

  • Anneke

    5 juni in Limburg met mijn trailmaatje 86 km met 2300 hoogtemeters gelopen. Ik was blij dat ik mijn Leki’s bij me had voor de meters omhoog en ivm een blessure in mijn bovenbeen.

  • Christine van Pareren

    Twee nadelen: ik zet ze soms vlak voor mijn voeten neer in een run, vooral bij omhoog of omlaag gaan. Het laat zich raden wat dan gebeurt. En: oh wee, als iemand jou passeert of andersom, die stokplaatsing hè! Mogelijk valt het ministerie van die foute plaatsing door eerst te trainen op vlak terrein…in je eentje. En houdt rekening met spierpijn in , vooral, de bovenarmen, als je profeit van de afzet en daarmee in snelheid wilt hebben. Maar dan moeten je benen ook nog wennen aan die snelheid (op vlak terrein). Dus Koen, ga eerst maar gewoon op vlak terrein ermee leren omgaan. En doe dat met stevige arminzet. Dan weet je na afloop direct welke spieren wat krachttraining kunnen gebruiken!

    • Christine van Pareren

      Ministerie=voorkomen, mijn taalcorrector was weer eens overijverig.

De beste looptips en inspirerende artikelen 2x per week in je mailbox?

Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief en mis niets!

Meer uit Gadgets & Gear