In december word ik altijd een beetje boos in de supermarkt.
Niet omdat het zo druk is en iedereen voor mijn voeten loopt (dat kan ik hebben), maar omdat ik daar van alle kanten word belaagd door een weerzinwekkende hoeveelheid rotzooi. Door fantasie-eten dat is bedacht op een marketingafdeling, eten zonder enige voedingswaarde dat alleen is bedacht om er geld aan te verdienen.
Neem nu de speculaas. We hebben tegenwoordig niet alleen de gewone speculaas, maar ook gevulde speculaas, speculaas-rondo’s, ‘bakkers-speculaas’, ‘chocolade-speculaasvingers’, ‘speculaas fouréetjes’ (geen idee wat het zijn), ‘speculientjes’ (WTF?) en als dieptepunt de cross-over tussen speculaas en de chocoladeletter: de ‘speculadeletter’ (I kid u not).
En dat is dan alleen nog maar de speculaas. Kijk voor de grap eens wat de marketingafdeling heeft bedacht om kruidnootjes op te leuken (ze zijn er onder andere in de coatings ‘choco’, ’truffel’, ‘sinaasappel’ en ‘framboos’) en wacht dan eens af wat ze allemaal hebben verzonnen voor Kersmis. Ga dan stilletjes huilen met je hoofd in een kussen, of zet de speedmetal van Five Fingers Death Punch op volume 10 in je huiskamer, of doe het allebei, gewoon omdat het kan.
Ik bedoel: tweeduizend jaar beschaving (oké: tweeduizend jaar ziekte, rampspoed en oorlog met hier en daar een lichtpuntje, maar goed: we hebben het met z’n allen nog nooit zo goed gehad als nu) en alles wat we kunnen doen om ons gelukkig te voelen is ons, onder het excuus van ‘gezellige feestdagen’, volproppen met marketingvet en marketingsuiker.
Stuitend, in één woord.
En dat terwijl het echte geluk zo dichtbij is. Je lichaam is het mooiste cadeau dat je ooit hebt gekregen en ooit zult hebben, en kan een enorme bron van vreugde zijn als je er een beetje goed voor zorgt. En dat doe je niet door het eten van vier kilo ‘speculientjes’ (wat dat dan ook moge zijn), maar wel door – verrassing! – een rondje hardlopen. Of waterpolo, tafeltennis, badminton of welke sport dan ook.
Probeer dat sporten dus een beetje vol te houden in deze ‘feestmaand’. Je zult zien dat je je beter voelt. En dat je straks niet in januari, met heilige verontwaardiging, hoeft te constateren dat je er weer drie feestkilo’s bij gekregen hebt.
Dat zou trouwens ook enorm slecht zijn voor het hardlopen, want je knieën vangen bij elke stap drie keer je lichaamsgewicht op. Drie kilo erbij voelt voor je knieën dus bijna als tien kilo. Denk daar eens voordat je, tijdens een hongerklop, een pak speculaas-frambozentruffelcarrés met chocoladefrosting in je winkelwagentje mikt. Wellicht helpt het. Mij in elk geval wel.
En natuurlijk mag je best lekker eten. Maar máák het dan zelf. Zo heb ik met mijn kinderen dit weekeinde ‘speculaasbrownies’ gebakken. Voedingswaarde nul, uiteraard, maar het bakken was duizend keer gezelliger dan het kopen van een kant en klaar pak. En als je weet wat er allemaal in gaat, omdat je het er zelf in hebt gestopt, eet je er bewuster en vooral minder van (hint: speculaasbrownies bestaan voor 95 procent uit roomboter en suiker). En je staat niet elke dag in de keuken om een nieuwe lekkernij te maken, dus als je alleen eet wat je zelf bakt, eet je per saldo ook minder.
Dus hier zijn de drie gouden regels voor de feestdagen: vermijdt marketingeten, eet alleen lekkernijen die je zelf maakt en houd vast aan je hardloopschema. Dan kill je de kerstkilo’s nog vóór ze er aan zitten.
En in een zwak moment mag je me altijd mailen voor het recept van speculaasbrownies.
