Born to Run

Foto: Janneke Poort

Born to Run

Heb jij een favoriet nummer die je in hoofd vaak herhaalt tijdens het rennen? Peter wel. Lees hier zijn favoriete nummer en laat in de reacties weten, wat jouw favoriete nummer is.

Laatst deed ik een Mindful Run. Een loop waarbij je vooral let op bewustwording. “Observeer je omgeving met al je zintuigen”, was de opdracht. Je ziet, ruikt, hoort, voelt en proeft wat af tijdens een loopje. Het observeren van mijn ademhaling deed ik al een tijdje. Het voelen van mijn lijf is bijna obsessief geworden na een aantal hardnekkige blessures. “Vogels kijken”; standaard in mijn hardloop repertoire opgenomen. Ruiken tijdens een solo loop door de natuur is heerlijk. Maar wel eens in een vol startvak gestaan met duizenden zenuwachtige lopers? Proeven is misschien wat ondergeschoven. Of we moeten hier een smaaktest gaan houden over sportdrank, gel en andere voeding. Alhoewel ik ook wel eens een vlieg heb doorgeslikt. Die smaakte… laat maar. Ik dwaal af.

Horen tijdens het lopen en het observeren van geluid doe ik niet vaak. Ik heb meestal muziek op de oren. Wedstrijden loop ik altijd zonder muziek op. De gezelligheid in het startvak. Kletspraatjes met je collega lopers. Het sociale aspect van het hardlopen komt tijdens zo’n wedstrijd altijd bovendrijven. Ik heb er vele contacten aan overgehouden die ik vast gemist had als ik met een koptelefoon of oortjes in me afgezonderd had opgesteld.

Tijdens een eenzame training grijp ik toch naar de muziek. Ik zou mijn rondje “vogels kijken” eens een extra zintuigelijke dimensie mee kunnen geven. “Vogels luisteren” als nieuwe uitdaging in mijn streven naar onthaasten.
Maar ik vind het eigenlijk heerlijk om met muziek op te lopen. Het brengt me in een flow. Tenminste als je de juiste muziek op hebt. Smaken verschillen wat betreft. Er zijn nummers met de juiste beat. Die lekker samenvallen met het ritme van je passen. Je kunt hele lijsten vinden van nummers met een bepaald Beat Per Minute.
Er zijn ook nummers die gaan over hardlopen. Of tenminste dat denken we. Of we willen graag dat het over hardlopen gaat omdat het zo’n lekker nummer is.

“Zwervers zoals wij zijn geboren om te rennen”. Bruce Springsteen schreef in 1974 deze klassieker. Hij schreef hem als een liefdesliedje voor een meisje met de naam Wendy. Het werd niet direct een grote hit maar groeide langzaam uit tot een klassieker. Mogelijk door het aanstekelijk enthousiasme waarmee Springsteen al zijn energie in de live-uitvoeringen stopt. Inmiddels is het 1 van zijn grootste hits. Volgens het tijdschrift Rolling Stone zelfs hoog in de lijst “500 greatest songs of all time”.

Hardlopers zijn over het algemeen op zoek naar vrijheid. Even los van alle verplichtingen in het leven. Het hoofd even leeglopen. Alleen met je gedachten. Zwerven door de eindeloze velden, de modderige bospaden, het strand, de stad, waar dan ook. Maar we zwerven ook graag weg in onze gedachten. We fantaseren, dromen, maken plannen.

Deze drang naar vrijheid zit allemaal in dat ene liedje.

Ik heb meerdere herinneringen aan Springsteen. Zag hem live tijdens concerten. En groeide op met zijn muziek. Ik weet nog het moment dat mijn broer, tevens goede vriend en bondgenoot in de verzetsjaren die puberteit heten, het ouderlijk huis verlaatte. Ik was ontdaan en voelde me eenzaam. Het lege nest syndroom is niet alleen voor ouders weggelegd. Mijn ouders zagen het en kochten mij een stapel cd’s van Bruce. Ik dompelde me erin onder.

Maar de mooiste herinnering aan Springsteen zijn “Born to Run” had ik tijdens de marathon van Rotterdam. Ik weet niet meer welk jaar het was. Maar ik weet nog wel waar ik was en hoe ik me voelde. Ik begon net aan het rondje Kralingse bos. Zo’n 30 kilometer onderweg. Het stuk waar je ineens geen publiek meer hebt. Waar de man met de hamer staat die genadeloos om zich heen slaat en ontelbare slachtoffers maakt. Ik zat in een gevecht met mijzelf. Mijn lichaam schreeuwde om te gaan wandelen. Mijn geest zei: Doorlopen, doorlopen! Op het moment dat ik het lichaam de overwinning gunde, of beter gezegd, mijn geest het gevecht verloor, werd ik ingehaald door iemand met nog genoeg energie. Nu is dat op zich niet zo vreemd. Tijdens een marathon word je vaker ingehaald (tenminste ik wel). Maar deze keer is me bijgebleven. Een man met een enorme bos krullen, blauw broekje en wit hemd liep met grote passen door de groep zwalkende lopers. Hij leek niet moe, hij had er nog zin in! En hij zweepte zijn mede hardlopers op. Door luidkeels te zingen! Cause tramps like us, Baby, we were born to run! En dus liep ik door…

4 reacties

  • Karin Verheijden

    Als ik solo loop vind ik muziek ook heel fijn. Eigenlijk pas sinds kort dat ik ermee loop want dopjes in mijn oren vond ik dan weer niks. Maar nu hoofdtelefoon met draadloze beenbegeleiding aangeschaft en dat werkt fantastisch. “American Pie” gezongen door Don McLean vind ik een heerlijk nummer en ben je zo 2 km verder. Mooiste nummer, ook gezongen door deze artiest, is naar mijn mening “Vincent” (heel droevig, maar prachtig). Kan ook erg genieten van Jaap Fischer (Joop Visser) en Lucky Fonz omdat deze artiesten hele grappige, soms banale, maar vooral teksten hebben die spelen met onze taal. O ja Drs. P. dan ook maar even noemen.

    • Anoniem

      Lucky Fonz is inderdaad erg mooi. Spinvis kan ik ook graag horen.

  • Bram

    Ik ben op een gegeven moment ook heel fanatiek geworden met mijn eigen hardlooplijstjes maken. Zelf vind ik het heel fijn als de beat matcht met mn cadans. Mijn persoonlijke favoriet is Runnin’ down a dream van Tom Petty 😉

    • Peter Strijbosch

      Tom Petty is geniaal.

Reacties zijn gesloten.

De beste looptips en inspirerende artikelen 2x per week in je mailbox?

Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief en mis niets!

Amigo!
Take me to church

Meer uit Columns & meer