Bij de start duiken we meteen het metrostation in. Spannend, maar het zorgt ook meteen voor een klein praktisch probleempje: mijn telefoon met live-opname voor ProRun zegt dat er geen signaal is. Helaas, dat krijg je als je ondergronds gaat.
Als we het metrostation weer uit komen, worden we door de behulpzame vrijwilligers langs het parcours richting de Rotterdamse Schouwburg geleid. We rennen door een donkere zaal waar een pianist enthousiast muziek speelt. Sommige lopers stoppen om op de foto te gaan met de muzikant. Vervolgens worden we een andere donkere zaal in gestuurd en komen we via de foyer het theater weer uit.
Na ongeveer 4,5 kilometer lopen we door het museum Rotterdam waar verschillende kunstwerken worden tentoongesteld. Ik ben zelf niet bekend met Rotterdam, maar mijn medehardlopers wel. Ze vinden het fantastisch om te zien en geven aan dat ze op bepaalde plekken nooit eerder zijn geweest. Een ware ontdekkingstocht dus. Het laat ook zien dat dit evenement in tegenstelling tot traditionele loopwedstrijden meer een beleving is dan een wedstrijd. Het gaat hier niet om zo snel mogelijk over de finish te komen. Dit is ook te merken als we bij de tuin van het stadhuis komen. Lopers stoppen om even een foto te maken of een medehardloper te fotograferen.
Tijdens de run weet je grotendeels niet waar je heen moet. Dat is geen probleem, want vrijwilligers leiden je. Bij een Urban Trail gaat het er ook om elkaar te helpen en aan te moedigen. Zo merkt een mededeelneemster dat ik het zwaar heb als we in warm weer de zes verdiepingen van de parkeergarage van het WTC omhoog lopen. Ze moedigt me aan: “Kom op! Nu niet opgeven! Je kan het!” Het is net het steuntje in de rug dat ik nodig heb: ik kom boven.
Eenmaal uit de parkeergarage lopen we langs de kubuswoningen en de Museumhaven en door de Waalse kerk. Vervolgens komen we langs een live-band die ons met muziek verder weet aan te moedigen. Het parcours loopt vervolgens door de Kunsthal en eindigt met een AD-experience voordat je over de finish komt en een mediale en ontbijt overhandigd krijgt. Bij de finish kijk ik voldaan naar mijn mediale en denk ik: “Dat was een ware ontdekkingsreis door de stad Rotterdam!”
