Ha – een recensie in de Volkskrant over het nieuwe sporthorloge van TomTom. Ik schiet aan de ontbijttafel overeind, achter mijn kom muesli. Een welkome afwisseling tussen al het nieuws over verdronken vluchtelingen, gevechten in Syrië en centrale banken die de economische crisis maar niet kunnen bedwingen. En laat ik nu bovendien net de aanschaf van een sporthorloge overwegen. Dit artikel komt dus extra als geroepen. Soms heb je mazzel.
Het artikel begint met grap over hardlopen. ‘Twee minuten lachen is net zo gezond als twintig minuten hardlopen. Dus als je me zoekt, zit ik in het park om joggers uit te lachen.’ Hilarisch, inderdaad. En hardlopers uitlachen is extra makkelijk, schrijft de recensent, omdat ze vaak ‘op hun armen en heup meer hulpmiddelen meezeulen dan een gemiddelde Amerikaanse politieman’. Nou weet ik niet in welk park deze recensent dat ziet gebeuren, maar ik herken het niet helemaal. Hoewel een flinke bus pepperspray natuurlijk best welkom zou zijn, tegen racefietsers.
Maar goed, de journalist heeft de grap over de uitrusting van de Amerikaans politieman nodig om zijn punt te maken: al die uitrusting wordt overbodig met de aanschaf van dit nieuwe horloge. Goed kerel: ter zake dan. Wat kan ik allemaal met dat ding? Wat zijn de sterke en zwakke punten?
Over de sterke punten van het horloge blijft de recensie duister, behalve dan dat ‘de hardware prima is’. En de zwakke punten zijn bijvoorbeeld dat de oplader ‘een onhandig klemmetje’ heeft en dat het nodeloos omslachtig is om je mp3-tjes op het horloge te zetten.
Informatie, kortom, die nou niet van groot belang is voor de hardloper. Want: hoe werkt het ding in de praktijk? Is’ie makkelijk te bedienen en af te lezen tijdens het rennen? Kan je er rondetijden in bijhouden? Kan je er je vooraf je hardloopschema in programmeren? En waarom kost’ie 99 euro zonder hartslagmeter, en 249 mét? En is het dan een externe hartslagmeter, zo’n riem over je borst, of heeft het horloge een ingebouwde hartslagmeter? En is die dan een beetje accuraat? Geen woord erover.
Nou ja, ik snap het wel: naast mijn fulltime onbetaalde hobbybaan als hardloper klus ik in mijn vrije tijd wat bij in de journalistiek. Je moet ergens je hardloopschoenen van betalen, immers. En ik ken het verschijnsel: je schrijft als journalist wel eens een recensie over iets waar je net geen verstand van hebt, en achteraf blijkt dat je de plank mis hebt geslagen. Been there, done that.
Maar nu moet ik me toch zelf gaan verdiepen in de voor- en nadelen van zo’n horloge. Die zijn er grofweg tussen de 75 en 250 euro, dus verschil zal er zeker zijn. Waar dat in zit? Ik ga binnenkort eens langs bij mijn favoriete hardloopwinkel om me uitgebreid te laten voorlichten.
Maar ik ben, beste lezers, ook benieuwd naar jullie mening. Waar moet ik op letten bij de aanschaf van zo’n horloge? Wat zijn jullie succesaankopen en – vooral – jullie miskopen? Want van je fouten leer je meer dan van je successen: wat dat betreft is hardlopen net het Gewone Leven. Reacties welkom in de comments.
Oh ja: en als ik dankzij dit horloge mijn politie-riem thuis kan laten: hoe neem ik dan die handboeien mee?
Rob Voorwinden
