
“Ik ben alleen bang voor die laatste 6 kilometer”
Mireille loopt in mei in Kenia de Unicef Rift Valley Marathon. Een zware maar bijzondere marathon met als doel schoon drinkwater voor schoolkinderen.
In mei 2018 lopen dertig Nederlandse hardlopers de UNICEF Rift Valley Marathon Experience in Kenia. Een marathon met hoogteverschillen, ijle lucht in hete temperaturen. Ze lopen deze ‘moeder aller marathons’ niet alleen voor zichzelf, maar ook voor Football for Water. “Ik vind het een uitdaging omdat het natuurlijk een zwaarder parcours is en een mooie omgeving. Daarnaast vind ik het mooi dat ik via mijn hobby geld kan ophalen voor een goed doel”, vertelt de 28-jarige Mireille uit Den Haag. “”Voor ons is schoon drinkwater zo vanzelfsprekend.”
Mireille is een van de dertig Nederlanders die de uitdaging aan wil gaan. Op dit moment is ze volop aan het trainen en geld aan het inzamelen. “Elke laatste zaterdag van de maand organiseer ik een duurloop van 10 kilometer waar lopers aan kunnen deelnemen. Ze betalen hier een bedrag voor en krijgen naast de loop ook een energiedrankje en een warme chocolademelk of koffie na afloop. Verder ben ik vooral bezig met scholen en bedrijven aanschrijven.”
Ook verkoopt Mireille Doppers met een speciale tekst erop. “Die Doppers heb ik laten bedrukken met de tekst Clean Water Cleans You. Ik verkoop ze nu alleen nog bij de sportverenigingen en sportscholen, maar ik wil ze binnenkort ook via social mediakanalen aanbieden.” De reden dat Mireille zich zo inzet voor dit doel is omdat ze vindt dat ieder kind schoon water verdient. “Stel je voor dat je niet eens stromend water hebt. Dat is niet voor te stellen.” Dankzij dit programma krijgen kinderen op scholen in Kenia schoon water, wc’s en voorlichting over hygiëne.

Naast dat Mireille druk bezig is met geld inzamelen, moet ze natuurlijk ook trainen voor de marathon. “Het is af en toe passen en meten met een fulltimebaan ernaast. Maar gelukkig woon ik dichtbij de duinen. Dat is een perfect gebied om die hoogtemeters te oefenen. Verder probeer ik ongeveer een tot twee keer per week intervaltraining bij de atletiekvereniging te doen en doe ik daarnaast nog wat krachtoefeningen in de sportschool.”
Het is niet de eerste keer dat Mireille een marathon loopt. “Ik heb de marathon van Rotterdam in 2016 en in 2017 gelopen. Toen ik voor mijn eerste marathon trainde, bouwde ik het te snel op waardoor ik shin splints kreeg. Dat is echt zo’n vervelende rot blessure. He enige wat je kan doen is rust nemen en het heel langzaam weer opbouwen. Ik heb daar dus zeker van geleerd en probeer nu zo geleidelijk mogelijk mijn kilometers op te bouwen. Voor Kenia probeer ik ook meer hoogteverschillen mee te pakken en in een zwaardere omgeving hard te lopen.”
Mireille heeft dus vertrouwen dat ze de marathon kan uitlopen. “Ik ben alleen bang voor die laatste 6 kilometer. Dat stuk is met 11 procent helling, dus dat wordt pittig. Dat is normaal het moment waarop je als marathonloper de man met de hamer tegenkomt. Tot nu toe heb ik dat gelukkig nog nooit gehad, maar je merkt toch dat je op dat punt vermoeider wordt. En precies op dat moment moet je zo’n pittig stuk lopen. Daarnaast is het ook op 2400 meter hoogte, dat is natuurlijk een verrassing hoe je daar op gaat reageren.”



