Januari is een tijd waarin veel mensen goede voornemens maken, oftewel: nieuwe levens. December is voorbij, maar de kilo’s zitten er misschien helaas nog wel aan. Deze tijd van het jaar zorgt vaak voor een teveel aan calorieën die veel mensen na de jaarwisseling graag weer kwijt willen raken. De hardlopers die gelijk op 1 januari hun hardloopschoenen willen aantrekken: petje af. Mij is het niet gelukt om 1 januari goed te beginnen.
Iedereen ging namelijk feestend het nieuwe jaar in, maar ik werd noodgedwongen op 31 december ziek. (ik ging s ‘avonds echter wel naar een feestje), maar daar had ik later spijt van. Ja, daar sta je dan met koppijn in een discotheek. Mijn laatste glas wijn was dus in 2015 en ik ben van plan dit heel januari vol te houden.
Je kunt het als een voornemen zien (maar meestal mislukken voornemens toch), maar zo’n maand vind ik prima vol te houden (ik heb het tenslotte ook al eens 3 maanden volgehouden) dus ik noem het meer een besluit. Aangezien ik hier de vorige keer zo erg van opknapte en ik dit nu ziek type vanuit mijn bed, besluit ik nu weer een maand te stoppen.
En hardlopen? De laatste keer dat ik ben gaan hardlopen was ook in 2015, op oudjaarsdag. Ga ik daar in januari mee stoppen? Nooit! Hardlopen is mijn gezonde verslaving. Totaal niet te vergelijken met alcohol. Maar dat was niet altijd het geval bij mij. Sporten is namelijk nooit mijn sterkste kant geweest (Tenzij surfen meetelt… op het internet.) Na jaren verschillende sporten uit te hebben geprobeerd – waar ik helaas weinig van bakte- vermeed ik liever elke vorm van fysieke inspanning. Vroeg opstaan om een rondje te rennen? Doe even normaal. Maar uiteindelijk is daar verandering in gekomen. Twee jaar en een paar versleten hardloopschoenen later, ren ik nu drie keer per week, gemiddeld 10 km. De wind door mijn haren, mijn voeten op het asfalt en verder helemaal niets… Even helemaal niks.
Mijn dromen zijn inmiddels wat groter geworden, want in 2016 wil ik de halve marathon lopen. Ja dat is dubbel de afstand die ik normaal loop, maar dat is nu juist het leuke aan hardlopen, grenzen verleggen. En het is prima om je grenzen te verleggen, zolang je voor de rest maar met beide benen op de grond blijft en vooruit komt. Zo kun je immers het beste hardlopen.
Zodra ik beter ben, ga ik mijn hardloopschoenen weer aantrekken en ga ik niet alleen de december kilo’s eraf trainen, maar ga ik me ook voorbereiden op de halve marathon. Want wat wil ik toch graag mijn voeten over die eindstreep van de Utrecht Marathon zien gaan in maart.
Eleanor blogt op haar website www.loopdepressievrij.com over hoe hardlopen en een gezonde levensstijl kan helpen tegen depressiviteit. Op 20 maart 2016 gaat zij samen met haar team Loop Depressievrij de halve marathon lopen voor het goede doel Fonds Psychische Gezondheid. Ze hopen hiermee geld op te halen voor onderzoek naar depressiviteit.
