Zondagochtend

Zondagochtend

Wat is de ideale zondagochtend? Het nawoord van de nieuwe Mystical Miles

Op 16 juli verschijnt de nieuwe Mystical Miles, een bijzonder tijdschrift voor hardlopers. Prorun deelt in aanloop naar de verschijningsdatum al een aantal artikelen uit het magazine.

Zondagochtend

Hans Koeleman tilt Amber op en loopt via de brandtrap omhoog.

‘Hier moet je wezen,’ ik zwaai vanuit de deuropening.

Met nog twee treden te gaan, zet Hans Amber op het bordes. Met kwispelende staart rent ze naar me toe. Normaal begroet ze me, door tegen me op te springen, maar nu schiet ze meteen door naar binnen.

Binnen staan een fotografe, de eindredacteur, de websitebouwer, de advertentieman en nog twee mannen in hardloopkleren. Natte broeken en lachende gezichten.

‘Dit is het?’ Hans komt binnen en kijkt rond.

Op een grote, houten tafel staan bekertjes met koffie en een aangesneden appeltaart.

‘Ja,’ antwoord ik en ik wijs naar een grote witte muur, ‘daar komt het fotobehang. De schitterende foto uit Mystical Miles nummer 1, die spread van die loopsters langs de rivier.’

‘Over de hele muur?’

‘Ja,’ glunder ik.

‘Voor die muur heb ik nog een mooie poster.’ Hans wijst naar een muur waar nu wat startnummers op geniet zijn en waar het omslag van nummer 1 hangt.

‘Tijd voor koffie?’ vraag ik, en ik wijs naar een koffiemachine die op een stoel staat.

We ouwehoeren over hardlopen. Over het achtdaagse loopavontuur dat 6 dagen werd en over de Olympische Spelen (gaat het door?), over Steve Prefontaine (omdat je het altijd even over Prefontaine moet hebben) en over de 2 Rivers Marathon in de nacht en over de Comrades (gaan we?).

Het is het ideale zondagochtendgevoel.

Met zeven lopers een rondje rennen door het Amsterdamse Bos, ter verkoeling een sprong in de Schinkel en nagenieten met koffie en mooie verhalen

Misschien is zondagochtendgevoel niet het goede woord. Het is het Mystical Miles-gevoel. Een gevoel dat je overal op elk gewenst moment op kunt roepen met het magazine op schoot. Toen het eerste nummer naar de drukker ging, was ik al nieuwsgierig naar het tweede nummer. Met welke vergeten verhalen zou Hans komen? En welk omslag zou Femke kiezen? En hier is tie dan: nummer II. En wat is het weer een verrukkelijke bundel van foto’s en verhalen geworden.

Het is een feestje dat er zoveel mooie verhalen in staan. Je hebt er dagen (of weken) plezier van. Na het eerste nummer vroeg ik loopvrienden wat hun favoriete verhaal of fotoserie was. Niemand kon kiezen. Er staan zoveel mooie verhalen in het eerste nummer. Toen ik mijn zorgen deelde op de redactie of er wel genoeg verhalen waren om nog een tweede nummer te maken (en een derde, vierde, vijfde, zesde etc.) van dat niveau, schoot Hans in de lach: ‘Man, er zijn mooie verhalen voor wel 1000 nummers.’ Gelukkig.

Als een hardloper niet aan het lopen is, dan praat, leest of schrijft hij/zij graag over hardlopen. In de waan van de dag is hardlopen een dankbaar onderwerp om je even in onder te dompelen.

But, oh, what a wonderful feeling

Just to know that you are near

Sets my a heart a-reeling

From my toes up to my ears

‘Hoor ik Bob Dylan?’ Hans kijkt rond.

Ik wijs naar een JBL Box in een hoek: ‘Jazeker. Dylan hoort erbij op zo’n ochtend.’

La la la la

La la la la

Op naar nummer 3.

(Wil jij nummer 2 halverwege juli op de mat? Dat kan.)

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

1 reactie

  • Karin Verheijden

    Als dit geen aanrader is voor het blad. Zelf geen abonnee maar ik zou het zomaar kunnen worden. Mooie mail en inderdaad lijkt me dit een heerlijke zondagochtend geweest.

De beste looptips en inspirerende artikelen 2x per week in je mailbox?

Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief en mis niets!

Meer uit Columns & meer