Hoge temperaturen hebben invloed op prestaties bij WK master in Lyon

Meer dan 8000 atleten zijn momenteel in Lyon voor WK outdoor, waaronder ruim 150 Nederlandse en 120 Belgische deelnemers.

Meer dan 8000 atleten zijn momenteel in Lyon voor WK outdoor, waaronder ruim 150 Nederlandse en 120 Belgische deelnemers. De oudste mannelijke deelnemers komen in de klasse M95 uit en de oudste vrouwen in de klasse V90. Op www.Lyon2015.com is meer informatie te vinden.

Het Geheim van Hardlopen auteur Ron van Megen nam onderdeel aan de cross en zette een nette prestatie neer. Hij bekeek natuurlijk meteen wat het effect van de omstandigheden op zijn tempo is geweest. De 25 graden Celsius, de hoge luchtvochtigheid, de bos- en grasondergrond, de vele heuveltjes en bochten in het parcours maakten dat zijn tempo 27 seconden lager lag dan bij ideale omstandigheden op de weg. 

Foster collapse
Na de finish van de cross kwamen meerdere atleten in de problemen. Het is een bekend fenomeen bij hardloopevenementen dat we al eens eerder hebben uitgelegd in een artikel op ProRun: de Foster collapse.

Vroeger werd gedacht dat de Foster collapse veroorzaakt werd door uitdroging en hyperthermie (oververhitting), maar tegenwoordig denken medici dat de werkelijke oorzaak ligt bij een extreem lage bloeddruk, in combinatie met een te lage hartfrequentie en een te lage aanvoer van bloed door de aderen, waardoor het hart onvoldoende bloed naar de hersenen pompt. Als gevolg hiervan wordt de loper duizelig, gaan zijn benen zwabberen en is hij niet meer in staat om door te lopen en valt op de grond. De meeste Foster collapses gebeuren dan ook na het passeren van de finish. Hulpverleners moeten slachtoffers niet overeind helpen, maar bij voorkeur op de grond behandelen (koelen en aanvullen vocht). In de meeste gevallen herstelt het lichaam zich dan vanzelf en is het hart na enige tijd weer in staat om de bloeddruk op peil te houden, waardoor de loper weer kan opstaan en geen blijvende schade heeft.

De wedstrijd werd onder extreem zomerse omstandigheden gelopen. De Garmin van Ron gaf aan dat het 32,8 ˚C was in zijn race. Veel atleten zeiden dat ze meer dan een minuut langzamer waren dan normaal. Maar is dat wel zo? In een eerder artikel op ProRun (De invloed warmte) hebben we op basis van fysische en fysiologische beschouwingen laten zien dat de temperatuur zeker effect heeft op je prestatie. 

Volgens de figuur is het tijdverlies door de hitte orde van grootte 1,5 – 2%, dus 15 – 25 seconden.

Als we naar de realiteit kijken was Ron 20 seconden langzamer (1,5%).  Wereldkampioen 5000 m M55 werd Sergey Polikarpos uit Kazakstan deed er in Lyon 16:05.75 over en had ogenschijnlijk helemaal geen last van de warmte. Bij de inschrijving had hij 15:50 opgegeven als beste recente tijd (+ 15 seconden, 1,6%). Later op de dag werd Bert Schalkwijk op onnavolgbare wijze wereldkampioen M65 op de 5000 m in 18:23.50. Bert was 13 seconden langzamer dan in Zierikzee (1,2%).

Bert Schalkwijk, wereldkampioen 5000 m M65    

Vrijdag 7 augustus was het bij 40 ˚C de beurt aan Carla Ophorst (Nederlands kampioene) en Ella Witjes (2e bij het NK in Zierikzee) op de 5000 m V55. 
Carla werd in Lyon in een geweldige race 2e in 19:24.52 (+ 30 seconden t.o.v. Zierikzee, 2,6%) en Ella 3e in 20:15.65 (+ 24 seconden, 2,0%).

Carla Ophorst en Ella Witjes op weg naar zilver en brons op de 5000 m V55

 

De conclusie is dan ook dat de beschouwingen van Het Geheim van Hardlopen van het effect van de hitte op je resultaat goed kloppen. Je mag immers veronderstellen dat alle genoemde atleten zowel op het NK in Zierikzee als bij het WK in Lyon alles gegeven hebben. Persoonlijke verschillen zijn verklaarbaar, zoals Willem die met een blessure te kampen heeft gehad en Bert die heel gericht na Zierikzee de 5000 m getraind heeft.

De beste looptips en inspirerende artikelen 2x per week in je mailbox?

Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief en mis niets!

Meer uit Training