Als tolk Vlaamse gebarentaal krijg ik vaak de vraag: ‘Hoe doe je dit in gebarentaal?’. Als ‘dit’ dan concrete dingen zoals een panda, salami of toeristenvisum omvat, is een antwoord vlug gegeven. Maar als men het gebaar voor ‘gooien’ wil weten, stel ik dadelijk de wedervraag: ‘Wat ga je smijten?’ want een zware bowlingbal werp je natuurlijk anders dan een kostbare trouwring (waarbij je in beide gevallen wellicht ellende op je hals haalt).
Hetzelfde geldt een beetje voor de vraag: ‘Hoeveel kilometer ren ik best?’, waar je vaak ‘Dat hangt ervan af’ als respons krijgt.
Maar waar hangt het dan precies van af? Veel mensen denken dat je geslacht, leeftijd, ervaring, conditie en spiermassa belangrijke factoren zijn om je loopafstand te bepalen (en op zich zijn dat ook elementen die niet genegeerd mogen worden), maar de hamvraag is eigenlijk: ‘Hoeveel tijd heb je om te herstellen en te rusten?’ Het is immers niet de inspanning die je doet groeien, het is de tijd die je jezelf geeft om die inspanning te laten inwerken op je lichaam die maakt dat je progressie ervaart.
Het klopt dat professionele hardlopers 2 tot 3 keer per dag trainen, maar vergeet niet dat die topatleten tussendoor niet bezig zijn met poetsen, winkelen, de was doen, werken, kinderen van school halen, huiswerk begeleiden…
Hoe meer energie je job, gezin en huishouden van je vraagt, hoe voorzichtiger je moet omspringen met het aantal kilometers. Zorg zeker voor enkele rustdagen in de week.
Maar wat doe je nu precies op zo een rustdag?
Menig loper denkt dat als ie een dag niet gesport heeft en relaxed in de zetel naar 7 afleveringen van ‘Say yes to the dress’ of een marathonuitzending van ‘Fast ’n Loud’ gekeken heeft, dat dit een perfecte rustdag was. Het feit dat die persoon in kwestie dan ’s nachts, na urenlang tv staren, moeilijk de slaap vat, wordt vakkundig genegeerd en het vakje ‘hersteldag’ op het trainingsschema krijgt een vinkje.
Als je wil dat je lichaam de verschillende trainingen als het ware ‘absorbeert’ denk ik toch dat er efficiëntere manieren zijn dan hangend in een zetel je hersenen te folteren met binge-watching.
Je mag dan, net als Obelix, die Romeinen ‘rare jongens’ vinden, maar Juvenalis, een schrijver van Latijnse satiren, sloeg wel de nagel op de kop toen hij iets minder dan 2000 jaar geleden ‘mens sana in corpora sano’ schreef. Want niet alleen je lichaam moet rusten, ook je geest verdient af en toe een zen-momentje.
Als je beide combineert, zit je natuurlijk helemaal goed. Weet dat je je lichaam ook rust kan gunnen in beweging. Een rustige wandeling in de natuur waarvan bewezen is dat die een heilzame invloed heeft op je mentale welzijn, is dus een perfecte rustdagactiviteit.
Wil je iets meer uitdaging voor je geest, dan is mediteren een volgende stap. Leg hier je lat niet te hoog: 2 uur in lotushouding is echt niet nodig. Start al eens met dagelijks 10 minuutjes tijd te maken om in een ontspannen zithouding (waarbij je schouders dus niet tegen je oorlellen plakken) te focussen op een rustige ademhaling. Probeer, indien mogelijk je uitademing een beetje te verlengen en schuif zachtaardig al die gedachten opzij die de revue passeren.
Tijdens je drukke dagprogramma geen tijd gevonden? Vlij je ’s avonds neer in bed, klik op YouTube een filmpje aan via de zoekterm ‘yoga nidra’ en volg gewoon de instructies (wel vaak in het Engels). Men zegt dat 1 uurtje van deze extreem zachte yoga overeenkomt met 4 uur slaap. Dus zeker de moeite om eens te proberen.
Wil je, net als je loopprestaties, ook je ontspanningsmomenten zwart op wit bewijzen? Doe je hartslagmeter om en noteert tot 48 uren na de vorige loopinspanning regelmatig je hartslag. Is deze rustig (gemiddeld tussen de 60 en 80) en daalt hij zelfs een beetje bij de ademhalingsoefeningen? Dan mag je vol vertrouwen ‘check!’ noteren naast het rust- en herstelmoment op je schema.
