I like my runs long, my beer cold, and my music loud

Léonie noemt zichzelf een blonde getatoeëerde rariteit in Japan. Lees en kijk mee wat haar bijzondere hardloopplannen nog zijn.

I like my runs long, my beer cold, and my music loud

Met een grote grijs staat Léonie van den Haak op de foto van haar Instagramaccount.  Ik nam contact met haar op nadat ik vol bewondering en met glimogen van plezier haar documentaire bekeken over haar hardlopende Pelgrimstocht op het Japanse schiereiland Shikoku. Léonie vertrok een aantal jaar geleden naar Japan en noemt zichzelf een blonde, getatoeëerde rariteit in een land als Japan. Maar ze voelt zich er, samen met haar Koen, thuis.

Vorige week deelden we een artikel met daarin de link naar een YouTube-video van één van haar loopavonturen in Japan. Vanaf dat moment vlogen de vragen ons om de oren… Hoe blijf je motivatie vinden? Hoe blijf je hemelsnaam blessurevrij met dat soort afstanden? Hoe pak je het aan met je voeding? En hoe blijf je mentaal scherp tijdens die ellenlange kilometers in stilte?

‘‘Uiteraard tel ik m’n zegeningen dat ik een lichaam heb dat over het algemeen niet teveel tegenstribbelt. Op een enkele overbelastingsblessure na blijft die ellende me tot nu toe bespaard en daar heb ik geen magische formule voor. Ik doe geen warming-up of cooling-down, geen krachttraining, ik hou wel van een potje yoga zo nu en dan. Ook volg ik geen speciaal dieet behalve dat ik doordeweeks vegan/vegetarisch eet. Dat doe ik meer omdat ik de aarde een beetje wil beschermen want in het weekend eet ik net zo graag zelfgemaakte bitterballen met een goeie pot bier. En zoals met alles geldt: als je iets echt graag wil dan kom je vaak een heel eind op wilskracht. Op de moeilijke momenten is het vooral de realisatie dat ik het kán doen en dat ik het mág doen wat me er doorheen sleept’’.

‘‘Plannen voor de toekomst zijn altijd in de maak. Zo zijn er nog wel een paar routes die ik als FKT (Fastest Known Time) zou willen lopen, zoals een solo-versie van Hakone Ekiden (220 kilometer) en de 1.000 kilometer lange Michinoku langs de Japanse kust die in 2011 door de tsunami is getroffen. Maar ook als die plannen nog niet concreet zijn kom ik elke dag m’n bed wel uit om te lopen voordat ik aan de dag begin. Het is nu eenmaal een onderdeel van mij, van hoe ik graag m’n leven leidt. Niet zozeer om de competitie op te zoeken maar als een kompas waarop ik blind kan varen’’.

Léonie, dank voor je inspiratie en je mooie beelden. Ik blijf je met veel plezier volgen.

Het duurt ongeveer 5 uur om van Tokyo naar Kyoto te rijden. Teruglopen duurt iets langer. 127 uur en 32 minuten. Als je Léonie van den Haak heet.  Léonie legde de 550 kilometer lange Nakasendo historische route tussen Kyoto en Tokyo hardlopend af. Het is de FKT (fastest known time) op deze route ooit afgelegd.

Bekijk haar avontuur hier:

 

Wil je de avonturen van Léonie blijven volgen?

Website:
https://giventofly.nl/

Instagram:
https://www.instagram.com/leonievdhaak/

De beste looptips en inspirerende artikelen 2x per week in je mailbox?

Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief en mis niets!

Advertentie

Meer uit Columns & meer

Advertentie